Cod. ἡλπισαν

τέλας τὸν ἄνθρωπον καὶ τῶν ἔξω πολλοὶ τιθεῖσιν εἶναι, καὶ εἰ μὴ τοῦ σύωπαντος, ἀλλ᾽ ὅσα τῶν γινομένων εἰσὶν ἀρχαὶ τῶν ἐν τούτῳ), καὶ τὰς τῶν ἀνθρώπων γενέσεις τε καὶ ζωὰς καὶ ἐφέσεις εἰκῆ τῷ παντὶ χρόνῳ προστίθεσθαι, εἰ μὴ τὴν τῆς ὑπερφυοῦς ἀληθείας Φανέρωσιν οὕτως ὁ Θεὸς ᾠκονόμει, ὥστε χαὶ ἀποχαλυφθείσης, χαὶ μ.ενούσης ἔτι τοῖς ἀμθλυτέροις χεκχαλυμµένης, καὶ τῷ μὲν ὑπερφυεῖ τῶν µαθηµάτων ἀφιστάνειν δοχούσης οὐχ ήττον FT τῆς διδασκαλίας τῷ τρόπῳ, διὰ δὲ τῶν παραδόξως αὖθις θρώπων ἀθρόον τῇ τῆς ἀληθείας ἐπιγνώσει, χαὶ τῇ CN αὑτὴν ἀρετῇ συμπάση, πρὸς τὴν τοῦ θείου χοινωνίαν εὐμεθόδως ἐλθεῖν. Οὔχουν οὐδὲ περιώφθη, μὴ ἐπὶ τὸ ᾱναγκαιότατόν τε χαὶ βέλτιστον τά τε ἀνθρώπεια ἐλθεῖν ab πράγματα τέλος, χαὶ ὅσα αὐτῶν ἕνεχα τῶν ἀνθρώπων ἔστι Kai γίνεται, οὗ | δὴ χαὶ τὴν ἀρχὴν ἡ τοῦ πεποιηχότος reve βούλησις, ὡς εἰχὸς ἡν. Διὸ δὴ xai τοῦ κατὰ Χριστὸν ἀνεωγμένου διδασκαλείου, ἐπεὶ ἔδει ποτὲ τοῦτ᾽ ἀνοίγνυσθαι, ὑπεχώρουν μὲν οἱ φυσικοὶ χαὶ γιώδεις περὶ τῶν ὑπερφυῶν στοχασμοὶ, τὰ ὃ ἱερὰ τοῖς ἀνθρώποις ἐνεφυτεύετο δόγµατα, xai ταῦτα τοῖς ἔργοις τῶν δοξαζόντων σύµφωνα dv. Καὶ ἡ μὲν τῶν δαιμόνων οὐχέτ ἦν ἰσχὺς οὐδαμοῦ. τὸ δὲ τοῦ ταύτην χαταλύσαντος ὄνομα ᾿]ησοῦ κατ) αὐτῶν τε καὶ τῶν aÿῥωστημάτων ἐκράτει πάντων τῆς φύσεως, καὶ [ἡ |᾽ ἑνδυναστεύουσα τοῖς ἀνθρώποις ἐχ μακροῦ Φιλία τῶν προσύλων τούτων ἐλύετο, χαὶ ἡ πρὸς τὸν οὐρανὸν φέρουσα τῶν ἐπὶ τὸν Θεὸν ἀνιόντων ἔγεμεν ὁσημέραι, µυρίων ἐξ

1. An οἱ potius, ob ἔτεινε quod sequitur ?— 2. Cod. à omittit.

ἁπάσης τῆς οἰχουμένης, τῶν μὲν ἀπὸ τῆς ὑπὲρ Χριστοῦ πάλης, τῶν ὃ) ἀπὸ τῆς ἐμπόνου τῶν ἐχείνου νόµων µελέτης ἀναλνόντων μετὰ πολλῶν τῆς μελλούσης εὐζωΐας καὶ φανερῶν ἐλπίδων xai προοιµίων. Καὶ Ἰἠλέγχετο μὲν τὸ µαχόμενον ἅπαν τῇ βελτίστῃ ταύτη καινοτομία µάτην ἐπιχειροῦν: ἡ δὲ τοῦ Χριστοῦ δύναμις ἐν τῇ φυσικῇ τῶν αὐτῷ πιστευόντων ἀσθενείᾳα θαυμασίως ἐτελειοῦτο. Καὶ ἡ μὲν φύσις τοῖς τέρασιν ἐξηλέγχετο δυνάpes µείζονι νικωμένη ὁ δὲ φυσιχὸς ὑπεχώρει λόγος τοῖς χατὰ φύσιν ἀπιθάνοις, πειστικῆς τινος χάριτος θεόθεν συνεγχεοµένης εἰς τὰς τῶν ἀνθρώπων ψυχάς.

Τοιούτων αἱ ἱεραὶ βίθλοι διηγημάτων καὶ δογμάτων ἀνάμεστοι, μηδὲ τῆς ἐν τῷ λόγφ χάριτος ἁἀμοιροῦσαι τούτων αἱ πλείους, καὶ τὸ μὲν δηλητηριῶδες Ἀριστοτέλους καὶ Πλάτωνος διαπεφευγυϊῖαι, τὸ δὲ τέρπον ἄνεπαχθῶς τε καὶ ἀχινδύνως τοῖς μεταχειρίζουσιν oÙy ATTOY ἐχείνων ἀποδιδοῦσαι. Ὃν τοῖς πατράσιν ὥσπερ τισὶ χαὶ ὑποδείγμασι γρώµεθα, τῶν ἀγαθῶν ἐκείνων τῆς οἰχονομίας | ἐγγυτέρω γεγενηµένοις: ὅτε δὴ χαὶ πιθανότητος μέν τι προσῖν ἔτι τοῖς Πλάτωνος μύθοις, εἰ δὲ βούλει, καὶ τῶν αὖτοῦ πάντων ὁμιλητῶν per” Ἀριστοτέλους, ἐκ τῆς σαπρᾶς ἐχείνης καὶ σχιώδους σεµνότητος * αὐτοὶ δὲ τῷ φωτὶ τῆς κατὰ Χριστὸν ἀληθείας, ὑπερνικῶντι χαὶ σθεννύντι τὴν δεισιδαιµονίαν ἐὀκείνην καὶ ὑπερορίζοντι, μὴ ταῖς ἐκ τῶν πραγμάτων µόνον ἀνάγκαις καὶ ταῖς ἄνωθεν χατοχαῖς, ἀλλὰ καὶ λογισμῶν κρίσει δεῖν Govro σώζεσθαι τεθειµένοι. Καὶ ὡς παραδείγµασιν οὖν αὐτοῖς κεχρηµένοι χαὶ χανόσιν ἀδιαφεύστοις τῶν σωφρονεστέρων περὶ τῆς ἡμετέpas εὐζωίας ἐλπίδων, οὐκ ἂν Ἀριστοτέλους καὶ Πλάτωνος ὑπεραλγοῖμεν ὑπ ἀλλήλων ἀναιρουμένων * χαίροιµεν d’ ἂν

χαὶ τῆς ἐς τὰ κρείττω τῶν μαθημάτων ἀμθλύτητος σφίοιν ὑπὸ τῶν ἐχ Χριστοῦ «φωτιαθέντων ἐλεγχομένης. Καίΐτοι χχὶ συγγνώμην αὐτοῖς τινα νεμόντων ἀχήχοα λόγων ἵερωτέρων ἐγώ. AA εἴ τινες νῦν τὰ σαπρὰ Ἑλλήνων avaνεοῖεν ληρήματα, τούτους φασὶν ἐν ἀσυγγνώστῳ χαλινδεῖσθαι τῷ ψεύδει. Μετὰ γὰρ τὴν λαμπρὰν τῆς µο- "αρχίας ἀπόδειξιν, ὃν ἐχεῖνοι μὲν, ταῖς ἐπεισαγωγαῖς τῶν ψευδωνύμων ἀναιροῦντες θεῶν, τοῖς λόγοις µόνοις ἐτίμων, ὁ δὲ τοῦ Θεοῦ συαφυὴς καὶ οὐσιώδης Λόγος, μετὰ τῶν ἀνθρώπων γεγενηµένος, ἀναμφισθητήτως χαὶ χαθαρῶς τιστεύειν ἐδίδαξε, ποῦ νῦν ὅσιον αὖθις θεοποιεῖν, χαὶ τὴν ἀλόγιστον ἐκείνην θεοποιῖαν ἀναζωπυρεῖν ἀπεσθεσμένην πειρᾶσθαι, χαὶ θεῶν τινων ἀναγνωρισμοὺς ἐκ φιλοσοφίας ' ὑπὲρ τὴν ποιητῶν διάστροφον γνώμην, καὶ ἀγιστείας εὐσταλεῖς, ὡς αὐτοί quot, χαὶ νόμους ἠθῶν καὶ διαίτης do ἠγεμόνι Ζωροάστρη xai Πλάτωνι καὶ τοῖς ἐκ στοᾶς, χαὶ τοιαύτην τινὰ λόγων ὁμίχλην αὖθις συνάγειν; ἧς ταῖς τῆς ἱερᾶς διδασχαλίας ἀκτῖσι ᾿ θείως ἐακεδασμένης. πρὸς τὰς τῆς ὑπερφυοῦς ἀληθείας αὐγὰς ἡ τῶν ἀνθρώπων φύσις ἀνέθλεψεν. Ἐκεῖνα μὲν οὖν εἰ συµβαίη por ἐς χεῖρας πάντα ἐλθεῖν, φλυαρίαν * ὄντα δείξω μακρὰν, καὶ πολλοὶ δείξουσιν : ἀλλὰ ένοιτο χαμοὶ τοῦτον ἐνστήσασθαι τὸν ᾱγῶνα, χαὶ μὴ πῦρ, ἀλλὰ λόγους μᾶλλον ἀληθείας ἐπαφεῖναι τοῖς γράμµµασιν, ὡς τοῖς γράψασι μᾶλλον πρέποντος τοῦ πυρός. Ei δ᾽ ἄλλο τι περὶ ἡμῶν δοχοίη τῷ κρείττονι, ἤ γε πρόθεσις πρὸς εὐσέδειαν ἐξαρκέσει. “Ori δὲ μὴ συχο-

1. Cfr. librorum de Legibus proœmium, pag. 2 et 4, quod Scho- Jario jam tum , quum hæc scriberet, innotuisse mirum est, nisi alicujus a Plethonis secta transfugæ indicio.