Cod. ἀκτίσι. — 3. Cod. φλναρίας

APPEND. Ιλ. 325

φαντᾶῶ TETUAUNXÉVAL τὰ τοιαῦτά τινας, καί τινας ἄλλους Χαΐρειν αὐτοῖς, νῦν μὲν αὐτοί τε συνοίδασι χαὶ πολλοὶ μετ) αὐτῶν ' δείξει δὲ καὶ πᾶσιν ὁ χρόνος ὁ φἀνερῶν τὰ τέως χρυπτόµενα.

Αλλά σύ γε οὐ σμιχρῶς ἡμᾶς εὔφρανας, τὸν μὲν τῶν Ἑλλήνων ἐχθεὶς λῆρον ’, οὐδ ἴσως παρέργως , ὡς ἄν, El τινες αὐτὸν ἀγνοοῦντες ὑπ᾿ ἐνίων ἐξαπατῶντο, μάθοιέν τε καὶ χαταγνοῖεν’ ἀπὸ τῆς αὐτῆς δὲ ὁρμωμένους ὡς ἔφησθα xai Λατίνους αὐτοῖς ὑποθέσεως ἐν τῷ rap’ αὖτῶν πεμφθέντι σοι γράµµατι, δείξας ñ µάτην Ἑλλήνων χατηγορεῖν, η τοῖς αὐτοῖς . ἐνεσχημένους” καὶ σφᾶς ᾱ- Ὑνοεῖν. Où γὰρ ὅτι λοιπὸν χώρα τοῖς τὴν σὴν ψυγῆν διαθάλλουσι, καὶ φρονεῖν σε ἰσχυριζομένοις, Ov δὴ καὶ προδήλως φαίνν χαταφρονῶν * οὐδὲ πιστεύσει τις αὐτοῖς τῶν εἰδότων ταῦτα δὴ τὰ πρὸς Λατίνους σοι yeypauμένα. Καὶ ἔγωγε, và τὴν ἱερὰν ἀλήθειαν, ἐδόχουν δὴ χαὶ Γ]λάτωνος ἀκούειν αὐτοῦ καὶ Ἀριστοτέλους πολλά τε µεμ- Φομένων xai βοώντων ὑπὸ σοῦ τὰ μέγιστα ἠδικῆσθαι , µαθόντος μὲν αὐτῶν τὰ σεωνὰ, ἔπειτα ἐξορχησαμένων - ô δὴ καὶ τοῖς ὑπὸ τῆς ἀληθείας πεφωτισµένοις πᾶσιν ἡμῖν ἐμέμψαντ) ἂν, εἰ παρᾶσαν. Μᾶλλον δ᾽ οἱ μὲν κἂν ἐπήνεπαρανομία, οὐδὲ τῆς θεοποιΐας εὐτυχῶς ἐχείνης απήλλαξαν - οἱ δὲ ζηλωταὶ νῦν ἐκείνων, ὑπ᾿ ἀπειρίας, ἐγένοντ᾽ ἄν σοι καὶ πολλῷ γαλεπώτεροι, εἴπερ οἷόν +” Ἡν, ἀποῤῥίφαντας τὴν ὡς ἐπὶ φαυλοτάτοις πάντως αἰδῶ, παῤῥησία σοῦ ματαθοᾶν, ὡς ἠδικηκότος. Οὐ γὰρ μικρὸν ἡ σὴ ψῆφος

t. Confer, quæ hic optime discutiuntur, ipsa l'lethonis verba . supra, p. 302, sq. -- 2. Cod ἐνιπχημένους. -- 3. Cod. τὰ χείνων.

δύναται, πρὸς μὲν την τῆς ἀληθείας χατασχευὴν αὐτῆς τῆς ἀληθείας καὶ τῶν ταύτης ἔργων ἀρχούντων , χαὶ τοῦ πλήθους τῶν ἐχείνή μετὰ λόγου τε καὶ ἀρετῆς τεθειµένων, Ov" εἴ τις ὑπερορῶν ἑαυτῷ πρὸ, ἐχείνων θέλει πιστεύειν, τὰ τῶν µαινοµένων ὄγε τοιοῦτος δικαίως ἂν νοµίχοιτο πάσχειν ' τοῦ δὲ τὸ ψεῦδος, ἀναθιώσκεσθαι τολμῶν, συµπατεῖσθαί τε xai συµπνίγεσθαι, δι ἐχείνου µάλιστά γε συµέησομένου καλῶς, ὃν οὐδὲν λέληθεν, ἐφ᾽ οἷς ἐκεῖνο πεφρονπχὸς αὐθαδίζεται. Ἀλλὰ σύ ΥΣ, ὥσπερ ἐπισχηπτόpavoc”, τιμᾷν μὲν φήσεις αὐτοῖς καὶ Ἀριστοτέλη, ἐν οἷς ἂν δέοι, καὶ Πλάτωνα, καταἹινώσχειν ὃ᾽ αὐτῶν , οὗ τι καὶ παρὰ νόµον φθέγγονται' τοῦτο δ) ἐν τοῖς καιρίοις ἑάλωσαν πεπονθότες. Ἡ πῶς ἂν ἔχοι * λόγον, à τὴν ὁὺσίαν τοῦ Θεοῦ μὺ διακρίνειν τῆς ἐνεργείας * οὐδ) ὁπωσοῦν ἀληθῶς, ἐξ αὐτῆς τοῦ πράγματος διενηνοχότος τῆς φύσεως, χαὶ τὸ τί ἦν εἶναι διάφορον ἔγοντος᾽ καὶ ἐν αὐτῷ τῷ Θεῷ, εἴ γε µέλλοι τις μὲ εἰχῆ ταῦτα ψοφεῖν τὰ ὁνόpara, χαὶ μήτε τῆς, ὡς ἂν ἐχεῖνοι φαῖεν, ἑνότητος αὐτῶν, μήτα τῆς δικκρίσεως etc οὐδὲν ἀπολαύειν. Ἡ παῖδας μέν τινας τοῦ Θεοῦ λέγειν ἐκ τῆς οὐσίας αὐτοῦ προηγµένους, εἴπερ δὴ καὶ τῆς ἐνθργείας, τῆς αὐτῆς ἂν οὔσης τῇ φύσει καθάπαξ, εἶτα μὴ δεῖν τὸν Θεὸν ἀξιοῦν τοὺς αὐτοὺς τῇ φύσει, ἀλλ᾽ ἑτέρας ἅπαντας οὐσίας καὶ πολὺ ὑποδεεστέρας προάχειν. ‘H γὰρ ἐχρῖν μηδένα dx τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ, ταὐτὸν δ᾽ εἰπεῖν τῆς ἐνεργείας κατ αὐτοὺς, προαγθῖναι λέχεν, MAX ἄπαιδα εἶναι καθάκαξ τὸν Θεὸν καὶ ἄγονον. Καί τοι οὕτω αὐτὸς μὲν μάλιστα ἂν εἷς ἦν χαὶ ἓν ἄτομον, ὥς pasiv, ὃ πολὺ βέλτιον ἂν ein τοῦ ἐς πολλὰ τὴν

{. Cod. τῶν. — 2. Cod. ἐπισχεπτόμενος, — 3. Cod. ἔχοιτε. 4. Hæc et seqq. ex ipsn Plethone, p. 303. — 3. Cod. ἔχοντα.

θεύτητα xataréuvev : ἡ δὲ κτίσις οὐχ ἂν ἐγίνετο ἐκ Θεοῦ, ἀλλ᾽ ἡ ἐκ ταὐτομάτου γ) ἂν ἦν, À οὐδ’ ἂν ἦν ὅλως' οὐγ ὅτι µόνον οὐκ ἂν οἷόν +” Ἡν, μὴ ὄντων τῶν συνδηµιουργούντων τε αὐτὴν καὶ συνεπιτροπευόντων παίδων ἐκείνου [δέοι γὰρ ἂν αὐτοῖς καὶ ἄμφω ὑπάρχειν), ἀλλὰ τῷ καὶ τὴν ἐνέργειαν αὐτοῦ ἄγονον εἶναι, τὴν αὐτὴν οὖσαν τῇ οὐσίᾳ καθάπαζ. Ἡ τοίνυν οὕτω νομωθετεῖν αὐτοὺς ἔδει, à ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ λέγοντας γεγεννῆσθαι raid x τινας χαὶ πολλούς γε, χαὶ τῆς αὐτῆς οὐσίας ἀξιοῦν εἶναι, καὶ πάντας ὁμοουσίους, καὶ ἴσον δυναμένους ἁπλὼῶς τε χὰν τῷ παντὶ τῷδε καὶ τοῖς αὐτοῦ µέρεσι. Καίΐτοι οὕτω, à αὐτοὺς ἔδει μόνον αὖ εἶναι, καὶ τῶν δημιουργηµάτων οὐδέν : οὐ γὰρ ἂν ἔμελλεν ὁ Θεὸς δήπου ἕτερ ἄττα προάγειν τῇ ἐνεργεία, ἵνα μὴ κἀκεῖνα θεοὶ εἶεν, τῇ; αὑτῃ δήπου προηγμένα ἀρχῆ, τῆς αὐτῆς ἂν οὔσης ἐνεργείας τε καὶ οὐσίας χαθάπαξ ' à καὶ τὰ ὄντα πάντα θεοὺς εἶναι, εἴθ᾽ ὁμοίως ἐκ Θεοῦ τῇ οὐσίκ Ὑεγενημένα, εἴτε χαὶ ἐκ τῶν τοῦ Θεοῦ παίδων, ὡς αὐτοὶ ἐξ ἐχείνου τυγχάνουσι προηγμένο. Οὐδεὶς γὰρ ἂν λόγος δοθείη ἀνθρώπινος τοῦ, ñ τὸν Θεὸν ἐκ τῆς οὐσίας μὲν αὑτοῦ προάγειν, εἴτουν τῆς ἑνεργείας, πάντα τὰ ὄντα, μὴ εἶναι δὲ πάντα θεοὺς, εἴπερ ἔνια αὐτῶν θεοί εἰσι διὰ τοῦτ) αὐτὸ τὸ ἐχ τῆς οὐσίας αὐτοῦ προελθεῖν, à τοὺς Θεοῦ παῖδας, x τῆς οὐσίας αὐτοῦ προεληλυθότας, μὴ θεοὺς προάγειν, ἅττ᾽ ἂν ἐκ τῆς σφῶν οὐσίας πβοάγοιεν. Τὸ ἂ’ ἐν τῆς οὐσίας τοῦ Θιοῦ προελθεῖν τινα μὴ τὸν οὐσίαν ἔχοντα τοῦ Θεοῦ, ἐπίσης φαῦλόν ἐστι τῷ καὶ πάντα τὰ ἐκ τοῦ Θεοῦ προεληλυθότα ὁπωσοῦν τῆς αὐτοῦ µετειληφέναι οὐσίας. Ὡς γὰρ ἐχεὶ lou τῷ Où ἔσται ἃ δεῖ αὐτοῦ πάµπολυ ἕτερα εἶναι καὶ μηδὲ ξυμθεθλῆσθαι ἄξια, οὕτω χἀνταῦθα ἔσται ἀνόμοια à δέοι va

328 ο APPEND. IX.

ἂν μηδὲν διενηνογέναι. Et δὲ χαὶ Ὑόνιμος ὅλως ὧν -xal παραγωγὸς πλειόνων, τὰ μὲν ἕτερα αὐτοῦ ὑποστήσει (τὸ d ὅπως ἐχ τῆς οὐσίας αὐτοῦ γινόμενα τοιαῦτ' ἂν εἴη, ἠπόpara πρότερον), ἐν ἑαυτῷ δὲ καὶ τῇ οἰχείᾳ ἑνότητι ἄνευ τινὸς προόδου μενεῖ, χαὶ εἷς ἔσται, ὥσπερ ἓν ἁπλῶς ἄτομον, χαὶ ὥσπερ τις µονώτης ὡς ἀληθῶς, πῶς οὐ χαὶ πολὺ βελτίω αὐτοῦ ἔσται τὰ ἔργα; Τωύτων γὰρ ἔνια οὐ κατ ἐνέργειαν µόνον, ἀλλὰ δη καὶ τῇ οὐσίᾳ τινῶν αἴτια Ὑίνονται, καὶ οὐ τέχνη µόνον ποιοῦσιν, ἀλλὰ καὶ φύσει προάγουσιν. Οἷς πολύ γ΄ ἂν εἴη Ῥέλτιον τοῦ εἴδους μεταδοῦναι τῆς φύσεως καὶ ἐλάττοσιν ', n ὅμοια τῇ βουλήσει πάµπολλα παραγαγεῖν, οὐκ ἐπὶ τῇ τοῦ εἴδους διαμονΏ µόνον, ἀλλὰ χαὶ ἁπλῶς. Καὶ βέλτιον μὲν ἔχειν τῶν κατὰ φύσιν µόνον προαγόντων τὰ πρὸς τούτῳ ἔτι χαὶ κατὰ τέχνην ποιοῦντα, πᾶς τις ἂν pain. Ei ὃ οἷόν τ’ ἦν χαὶ ἄλλως διελοµένους ὡς ἐν ὑποθέσει σχοπεῖν, τῶν mai φύσει xai τέχνγ γινομένων αἰτίων τινῶν ἧττον ἂν ἐθίω εὐδαιμόνως TA τέχνη µόνον ποιοῦντα. Καὶ νῦν ἐν ἀνθρώποις πολλῷ τις ἧδιον βιοῖ καὶ εὐδαιμονέστερον ἐκ τοῦ δύο καὶ τρεῖς raid ac γεγεννηχέναι τῇ φύσει ὁμοίους, n ἐκ τοῦ πολλάκις τοσαύτας Χλίνας πεποιηχέναι, Ἡ ὅντι ἄν τις Φαίη τῶν τέχνη Ὑινομένων, à τῇ μὲν φύσει ἀνόμοια, τῷ δὲ προαιρετῷ ἔνδον εἴδει ἀμηγέπη ὡμοιωμένα. Καὶ εἰ μὴ αἱ διὰ τὴν παιδοτροφίαν φροντίδες, τῷ θεωρεῖν προσιστάµεναι, ἀγόνους βούλεσθαι εἶναι τοὺς πάνυ τοι ἐρῶντας τοῦ θεωβεῖν ἔπειθον, ἅμα δὲ καὶ ὅσα ἄλλα συνέζευκται τῇ παιδο- Χομίᾳ πρότερόν τε χαὶ ὕστερον δυσχερΏ, κἂν ἀθλιώτατος ἂν ὁ τοῦτο φεύγων διὰ τὸ οἴεσθαι ἀοχεῖν ἂν αὐτῷ πρὸς