Cod. ἡ αὐτοῦ. — 2. Cod. %,, id est δν ubhi nos εἰτ

θεῖον καὶ ἀνέραστον, κατ αὐτοὺς, ὕλως À’ εἰπεῖν, oùd' ὁπωστιοῦν ἐνεργόν. Où γὰρ ἀρχεῖ τὸ ὡς αὐτίκα µαάλα ἐσόμενα προγινώσκειν τὰ ὄντα, οὔθ ἡ τοῦ κόσμου ἰδέα πρὸ τοῦ χόσµου γεγενημένη' καὶ ταύτην Ὑὰρ τοῦ Θεοῦ ὑποδεεστίβαν τιθεῖσιν οἱ λέγαντες, dre μηδὲ ταύτης ἐκ τῆς ἀνάγκης νοήσει, νοῦς ὧν, Ἡ τῷ τὰ ἄλλα νοεῖν ' ὧν τί γένοιτ᾽ ἂν ἆτοπώτερον, εἰ dh ταῦτα μὲν ἀνακόλουθα, ὅ δὲ Θεὸς ὂν ἐστι τε οὐσίας καὶ ἀγαθότητος χαὶ ἀληθείας' ταῦτα γὰρ χαὶ αὐτῶν Ἑλλήνων οἱ δοκιμώτεροι ἠξίωσαν ἀντιστρέφειν. Καὶ ὁ ἱερὸς δὲ λόγος αὐτὸν μὲν εἶναι τὸν Θεὸν τὴν ἀλήθειαν ἀξιοῖ, οὐδένα ἃὶ ἀγαθὸν, εἰ μὴ ἕνα τὸν, Θεὺν, εἶναι: χαὶ αὐτὸν ὑπάργειν τὰ ὄντα Ύε καὶ τὸ Ov, χαὶ νοῦν δὲ τὸν ἄριστόν τε καὶ φρονιμώτατον, οὐγ ἡμεῖς µόνον, ἀλλὰ καὶ Ἑλλήνων οἱ αὐτοὶ οὗτοι λέγουσιν. Ἑκυτῷ μὲν ἄρα χαὶ οὐδενὸς ἄλλου ἕνεχα ὁ Θεὸς ἂν ein, ὃν τυγχάνον τὸ πρῶτον καὶ µάλιστά γε καὶ χυριώτατον. Νοῦς δὲ dv, υσήσειεν ἂν δήπου καὶ ἑαυτὸν, εἴγε δεῖ τἀληθὲς μὲν νοεῖν αὐτὸν,, αὐτὸς δέ ἐστι τοῦτο. Καὶ ἐρασθείη δ) ἂν τἀγαθοῦ ' οὐ γὰρ δὴ μόνος ὁ ἀγαθὸς dora μὴ γαίρων τῷ ἀγαθῷ. Ἐρασθήσεται ὃ ἑαυτοῦ, εἴγε δεῖ μὲν αὐτὸν τῷ ἀρίστῳ χαίρειν καὶ ἀπολαύειν αὐτοῦ, αὐτὸς δέ ἐστι τἀγαθόν. Αὐτὸ μὲν δὴ τὸ νοητὸν , ᾧ νοεῖ ἑαυτὸν. χαὶ ἡ νοήσις ; ὁ θεῖος πέφηνε Λόγος, ὁμοιότης αὐτοῦ καὶ ἰδέα τις σύµφυτος ὢν, καὶ ἀλήθοιά γε αὐτὴ, οὐδ᾽ ἐν τῷ Θεῷ µόνον καὶ Θεὺς αὐτὸς, ἀλλὰ δλ καὶ πρὸς τὸν Θεὸν, ὡς τὰ λόγια βούλεται. Αὐτὺς δέ γε ὁ ἔρως, ᾧ πρὸς ἑαυτὸν ἀντέστραπται ὁ eds, καὶ ἐρᾷ ἑαυτοῦ ταγαθοῦ ὄντος, τὸ .θεῖον πέφηνε []νεῦμα, ἀγαθὸν ὃν, καὶ ὅγιον, καὶ ἀἁγαθότης αὐτῃ, καὶ ἁγιότης

αὐτη. καὶ ἁγιασμὸς αὐτὺς κατὰ φύσιν. Καὶ οὕτως ἐν ἑαυτῷ τρισσῶς ὑφέστηχεν ὁ Θεὸς, καὶ τρεῖς ὑποστάσεις εἰσὶν ἐν αὐτῷ, ἐν ἄχρα ἑνότητι φύσεως. OÙ γὰρ δήπου τὸν θεῖον Λόγον, ὃς γε τῶν θεί.ιν νοημάτων ἄθυσσός ἐἑατὶ πάντων , δέοι y ἂν μὴ ὑφεστῶτα εἶναι Θεόν. Ἡ πῶς ἂν ἦν ἰδέα μὲν ἀληθὴς τοῦ Θεοῦ. ὡς φυσική τις ὁμαιότης αὐτοῦ, καὶ εἰχὼν, καὶ χαρακτὴρ, καὶ ἀπαύγασμα ἔμφυτον, ἰδέα δ᾽ ab, ὡς παράδειγμά τι ὑπερφυές, τῶν πρὸς τὴν ὁμοιότητα τῆς τοῦ γεννῶντος βουλήσεως χαὶ ἑαυτοῦ, Θεοῦ τῇ φύσει ὄντος, πεποιηµένων, εἰ μὴ ὑφεστήχει Θεὸς νοητὸς πρὸς τὸν αὐτὸν μὲν τῇ φύσει (εὸν, νοοῦντα µάντοι γε σχετικῶς, ἀντιτεταγμένος, ἣν δ᾽ ἂν χαὶ χεῖρον μὲν ταῦ θείου vod τὸ σύμφυτον ἐχείνου χαὶ ἴσον ὁμοίωμα, μὴ χαὶ τῷ ὑφεστάναι ὡμοιωμένον ' τῶν δὲ τοῦ Θεοῦ ἔργων πολὺ ἑλάττων ἡ ἐν τῷ Θεῷ ἰδέα τε καὶ ὁ λόγος, ὑφεστώτων ἐχείνων, αὐτὴ μὴ ὑφεστηχυῖα, Χαΐτοι πᾶσιν ἀπειράχις ἀπείρως ὑπερχειμένη. Ἀλλὰ δἡ καὶ τοῦ ἐν ἡμῖν λόγου τί ἂν elye πλέον ὁ θεῖος, τό γε εἲς τὴν φύσιν ἦκον τοῦ λόγου, φημὶ δὴ τὸ ἐν τῷ νῷ συνείλῆφθαι ὡς εἶδός τι τῷ τε νοητῷ πως χαὶ τῷ νοοῦντι ὡμοιωμένον; Οὐ γὰρ ὑπόστασις χωριστὴ ' ὁ ἐν ἡμῖν πέφυκε λόγος, αλλ᾽ ἐν ὑποστάσει μᾶλλόν ἐστι τῇ τοῦ νοῦ, ὑπαρπτικῶς ἐχείνου διαχρινόµενος * où γὰρ ἁπλῶς EX A νοητός ἐστι. 'Γὸν δὲ θεῖον ἄρα Λόγον ἐχρῖν τῇ μὲν ταντότητι τῆς Θεότητος διὰ τὴν ἁπλότητα τῆς θείας φύσεως κεκοσμῇσθαι, τῇ δὲ τῆς ὑποστάσεως ἰδιότητι τοῦ νενοηκότος ἄξιον εἶναι, καὶ ὡς ἐχεῖνος νοῶν ἐστιν ἀληθῶς, οὕτως αὐτὸν κυρίως εἶναι ναούμενον. Ὁ δ᾽ αὐτός ἐστι καὶ περὶ τοῦ θείου Πνεύματος λόγος, ei τις βούλοιτο τὰ πρότερον

1. Cod. χωρίς, sine sensu, ubi nos e conj. χωριστλ, vote Peripatelicis ac Ncoplatonicis æque familiari.

εἰρημένα καὶ αὐτῷ ἐψαρμόζειν κατὰ τὰ περὶ αὐτοῦ παραδεδοµένα, τὴν ἐν τοῖς προσώποις σώζων διαφοράν. Αμα δὲ χαὶ vd μὴ δεῖν ἐπὶ πλείους ἐχτείνεσθαι τὰς θείας ὑπο- 4 δρ + - sa ὅ . NS 3 ps στάσεις, OAV ἐστι τοῖς εὐλόγως τε ἅμα καὶ εὐσεθῶς ῃ 9 δὲ Δ 4 ΄ A … / σκοπουµένοις, Οὐδὲν γὰρ ὅ,τι τῶν περὶ Θεοῦ λεγομένων οὐχ ἂν εἰς τὰς ὑποστάσεις ταύτας ἀνενεχθείη καλῶς καὶ τὰς προόδους αὐτῶν, er” ἀγαθότης ein γε τοῦτο, εἴτε σοφία, εἴτ ἰσγὺς , εἴθ᾽ ὅ,τι ἂν pain τις τῶν τοιούτων. "azote μὴ δεῖν ἂν ὑπ᾿ ἀνάγχης οὐδεμιᾶς πλειόνων εἶναι τὴν ἐνδοτέραν καὶ φυσικὴν γονιμότητα, Ἡ ὅσας ἴσμεν τε χαὶ πιστεύοµεν ὑποστάσεις, προαχκτικήν * µήτε χαὶ τὸν θεῖον Λόγον γεννᾷν δεῖν h προθάλλειν, νοοῦντά γε καὶ αὐτὸν, καὶ ἐρῶντα αὑτοῦ τε χαὶ τοῦ γεγεννηχότος καὶ τοῦ συµ- Νοεῖ γὰρ τούτοιν ἑκάτερον χαὶ ἐρᾶ. ᾖ προϊόν ἐστιν ἐκ τοῦ Θεοῦ. καὶ οὑτωσὶ προϊὸν, ἀλλ᾽ οὐχ ὡς ὁ Θεὸς και Πατὴρ, οὗ προέληλύθατον & ὶ ἡ λαμθάνον ἐστὶ, χαὶ μετ βοεληλήθατον ἄμφω, χαὶ n λαμθάνον ἐστὶ, καὶ µετ ἄλλου λαμθάνον, οὐχ ὡσαύτως γε τὸ αὐτὸ, ἀλλ᾽ οὐχ ᾖ δυνάµενον ἑτέρῳ γε κοινωνεῖν, ὃ ταὐτὸν ἂν Ein τῷ χοινωνεῖν + ου / ο. A A ο» 9 , me 4 ἐν τοῖς θείοις τῷ Πατρι προσὸν ἐς ἀνάγχης. TG γὰρ προ- FX ba χαὶ τρόπον οὗ τὸν αὐτὸν, εἰ καὶ συμφυῶς, τῇ μὲν τοῦ προηχότος αὐτὰ, τῇ ὃ) ἀλλήλων, διαχρίνεσθον μόνῳ '. Καὶ τοίνυν τούτου µόνου φυλαττομένου, τὴν ἐν τοῖς ἄλλοις δεῖ Χοινωνίαν χαὶ σχοπεῖν καὶ τιθέναι : φυλάττοιτο ὃ ἂν, ἀγόνου χαὶ τῆς νοήσεως χαὶ τῆς ἀγάπης προσόντων, ὡς Θεῷ μὲν νοητῷ καὶ γεννητῷ γε, τῷ Λόγω, Θεῷ δὲ ἐρω- 4 VA 6 / pe / ε + x - 4 ψένῳ καὶ προθαλλομένῳ, τῷ ΗΠνεύματι: ὡς εἶναι μὲν τὴν

.. Cod#pôve, sed quia 1hi omitti solel : subscriptum . cave enim de duali cogites.

τούτων APYAV ‘, νοοῦντα αὐτὸν καὶ ἐρῶντα αὑτὸν, ὃ ταὺτόν ἐστι τῷ µόνον εἶναι xai νοοῦντα καὶ ἐρῶντα γονίμως fn + , y 9 -ν = 2 ὁὗ , ΄ (τὸ γὰρ χυρίως ἴσον ἐχεῖ τῷ ἅπαξ δύνασθαι, πάντες ἠξίωσαν)' τοῖν δὲ, νόησιν μὲν αὐτὴν εἶναι καὶ νοητὸν αὐτὸ ΄ συ μι ἂν θάτερον, τὸν τοῦ Θεοῦ dou Λόγον, ἔρωτα ὃ᾽ αὐτὸν χαὶ , \ 9 A A ο + ν + À 9 3 ϕ ἐραστὸν αὐτὸ τὸ [veux εἶναι τὸ Ἅγιον: ὃ ταὐτὸν ἂν ν pe 29 9 ῤ |) 9 Led 4 ϱ 4 8 ein τῷ νοεῖν ἀγόνως γε χαὶ ἐρᾶν. Καὶ ὥσπερ ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ, νοεῖταί γε ὑπ᾿ ἀμφοῖν καὶ ἐρᾶται ὁμοίως, ἀλλ οὐ προάγεται ὑπ᾿ ἀμφοῖν, οὕτω χαὶ ταῦτα νοεῖν μὲν χαὶ ἐρᾷν ἀλλήλων καὶ τοῦ Πατρὴς , μηδὲ τὸν Πατέρα avrtπροάγειν, μήθ᾽ ὑπ ἀλλήλων προάγεσθαι' τῆς δὲ θείας φύσεως ἐν ἅπασιν οὔσης τῆς νοουµένης τε χαὶ ἀγαπω µένης, αὐτῆς τε χαὶ τοῦ νοεῖν Ἡ ἐρᾶν ἑνὸς ὄντοιν ἐχεῖ πράγματος, εἰ καὶ τρόπων ἕτερον, ἀληθεία καὶ πράγματι χαὶ μὴ XAT ἐπίνσιαν μόνην, ὡς ἐλήρουν τινὲς, ἐστὸν διενηνοχότε, ἕνα ᾿ τῇ φύσει νοῦν καὶ Θεὸν ἕνα τὰς τρεῖς ὑποστάσεις εἶναί τε χαὶ τοῖς εὖ φρονοῦσι πιστεύεσθαι , τοῦ τὴν νόησιν ἐκεῖ καὶ τὸν ἔρωτα τῷ Ὑονίμῳ τε χαὶ ἀγόνῳ διενηνοχἔναι τό τε µόνως αἴτιον καὶ τὰ µόνως αἰτιατὰ ο - ” \ συνιστῶντος µόνον’, wv ταῖς ἀληθέσιν ἀναφοραῖς τε καὶ ἰδιότησιν ἐξ ἀνάγκης τὰς τρεῖς ὑποστάσεις ἔπεσθαι δεῖ. Ἀξιόπιστως δ᾽ ὑπὲρ ἡμᾶς χαὶ τὸν ἡμέτερον λόγον ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος αὐτὸς, ἑαυτῷ τε χαὶ τῷ θείῳ Πνεύματι μαρτυρῶν, ὡς ἐκ Θεοῦ προηγµένοις τε χαθ᾽ ὑπόστασιν, 3 ο Ν , Φ γ΄ + 8 3 » , καὶ ἐν αὐτῷ χατὰ φύσιν οὐδὲν ἧττον οὖσι καὶ ἐν ἀλλήλοις. Δήλη δὲ χαὶ ἡ ἱερὰ τῶν Ἰουδαίων θεολογία τὴν ἐς ὕστερον ἀναλάμπειν µέλλουσαν περὶ τῶν θείων ἀλήθειαν προδιατυποῦσα καὶ προαναχηρύττουσα, ἐν τῷ, τῷ μὲν

1. Mutare nihil audemus : suspicamur tamen addendum Θεόν. - 2. Cod. té. — 3. Ante ἕνα supplendum ὥστε. — 4. Cod. µόνον.

Λόγῳ Κυρίου τὴν τῶν ὄντων σύμπηξίν τε χαὶ σύστασιν ἀφορίζειν, τῷ δὲ τοῦ στόματος αὐτοῦ Πνεύματι, µεταφοριχῶς, τὴν συντήρησιν αὐτῶν καὶ τὴν ἐν τῷ εἶναι διαµονὴν, καὶ τῷ μὲν τὸ εἶναι, τῷ δὲ τὸ εὖ ἔχειν ἐπιγράφειν τῶν ὄντων, ὅσον γε εἰς τὴν προσωπικὴν αὐτῶν ἐστὶν ἰδιότητα (ή Υὰρ Θεὸς εἰσὶν elc, ἔργα αὐτοῦ τἰσὶ πάντα. ὅσα τό τε εἶναι καὶ τὸ εὖ εἶναι τῶν ὄντων συνείληφε)΄ xai τὸν μὲν Λόγον τῆς τῶν ὄντων ἀληθείας τιθέναι ποιητικὸν, ἐφόσον ἐξομοιωτικός ἐστιν αὐτῶν πρὸς τὴν ἰδέαν τῆς θείας βουλήόθως, τὸ δὲ Πνεῦμα ἐπιστρεπτικὸν αὐτῶν πρὸς τἀγαθὀν, où δεῖ ἕκαστα οἰχείως τῇ σφῶν φύσει ἐρᾶν τα καὶ ἐπεκτείνεσθαι κατὰ φύσιν. Ἄμφω δὲ τῆς θείας ἂν ein καὶ µεγίστης δυνάμεως, ὡς ἄνευ Θεοῦ οὔτ' εἶναι, οὔτ ἀληθὲς εἶναι, οὔτε πρὸς τὸν Θεὸν ἐπεστράφθαι δυναµένου tou" τῶν ὄντων xai ὁτουοῦν.

Άλλα d'à καὶ τῶν τὰ Ἑλλήνων τετιμηχότων ἔνιοι TA γαθόν τε καὶ νοῦν καὶ ψυχὴν τὰς ἀρχικὰς ὑποστάσεις eipnχότες εἶναι, καὶ τρεῖς αὐτὰς συνεχτικὰς τῶν ὄντων αἰτίας, καὶ τριπλῆν δὲ θοῶν αύνταξιν , τί γε ἄλλο À τῇ rap’ ἡμῶν πρεσθευοµένη Τριάδι συµφθέγγονται; τῷ τρόπῳ διενηνοpére τῆς κατὰ Χριστὸν ἀληθείας, ὡς ἄρα Ύε χαὶ εἰχὸς ἦν. Ἔδει γὰρ τὴν μὲν ἀχρίθειαν τοῦ οὐρανίου δόγματος δὲ αὐτῆς ἀνακαλυφθῆναι τῆς ἀληθείας' τὰς δὲ µαρτυρίας αὑτῇ, διὰ τὴν τῶν ἀνθρώπων ἀσθένδιαν καὶ Φίλονει- Χίαν, τοῦτο μὲν παρὰ τῆς ἀτελεστέρας καὶ εἰσαγωγικῆς, ὡς ἂν φαῖμεν, θεολογίας, τοῦτο δὲ χαὶ παρὰ τῆς ἀλλοτρίας πάντη χαὶ νόθου θεοποιίας παρίστασθαι, el τις ἀκριθᾶς προσέχειν ἐθέλοι, ἅμα καὶ δῶρόν τι ἐκ Θεοῦ τοῦτο προσεἰληφώς. "EG δ᾽ ὅσα, τὴν Τριάδα ἐξαίροντες, Ἑλλήνων