Cod. καὶ, ubi nos ή

APPEND. IX. su

ἀκριθεστέροις ὁμολογίαν. Τὸ μὲν γὰρ δι αὑτὸ ὃν δια- Φέρειν µέν που τοῦ δι’ ἐχεῖνό γε ὄντος, ἀλλ᾽ οὐ δήπου Ν , » + + a 9 \ # ϕ καὶ φύσει διαφέρειν ἀνάγχη. Ἡ γὰρ ἂν καὶ τὸ Ex τινος ὂν ἅπαν διενηνόγει τοῦ ἐξ οὗ ἐστι φύσει. Ἔστι δέ τι’ καὶ δι ἕτερον, φύσει ταυτὸν τῷ δι 4 ἐστιν. Ὁ γὰρ Πέτρος διὰ τὸν Ζεθεθδαῖον μέν ἐστι, φύσει δὲ οὐ διενηνόχατον. Εἰ à” ὁ Ζεθεδαῖος δι ἕτερόν ἐστι χαὶ αὐτὸς, πρός γε τὸν λόγον οὐ διαφέρει" οὐ γὰρ À δι ἕτερόν ἐστιν ὁ ο PA : 9 EM 8 Ζεθεδαῖος, ταύτη γε ἐξ αὐτοῦ Πέτρος ἐστίν: ἅμα τε γὰρ + ὰ ο re 9 ο. A ἂν ἣν Zehedains ἐκ τοῦ αὐτοῦ πατρὺς, xai Πέτρος ἐχ Ζεθεδαίου. Ἀλλ ὑποτεθέντος καὶ A παρ ἄλλου εἶναι - Sd = , ΄ ε = ο 9 pe , τὸν Ζεθεδαῖον, εἰ προάγοι Πέτρον ὡς νῦν τῇ αὐτοῦ φύσει, τὸν αὐτὸν ἂν τῇ αὐτοῦ φύσει προενέγχαι τοῦτον. Οὐκ ἀθύνατος ὃ ἡ ὑπόθεσις À γαρ ἱερὰ διδασχαλία πρῶτόν τινα ἄνθρωπον γεγονέναι βούλεται. Ei δὲ κἀχεῖνος διὰ τὸν Θεὸν, οὐκ ἐνταῦθα δεῖ τοῦτό γε σκοπεῖν: où γαρ ὁμοειδὴς ἡ αἰτία. Ἐπὶ δὲ τοῦ Θεοῦ χαὶ παντάπασιν ἀληθής ἐστι, δι οὐδὲν ἕτερων ὄντος, ἀλλὰ πάνυ δι ἑαυτόν. Et γοῦν οὐδέν τι χωλύει ἄτομόν τι ἐξ ἑτέρου γεγενηµένον χαὶ αὐτὸ ἄλλο προαγαγεῖν χατὰ τὸ τῆς # Cd ΄ 8 8 \ € -- w φύσεως εἶδος, τί χωλύει τὸν (Θεὸν καὶ ἡμᾶς οἴεσθαι ἄτομόν τι πρθαγαγεῖν ἐξ ἑαυτοῦ τῷ εἴδει τῆς φύσεως ; Ei γὰρ μηδὲ τὸν Ζεθεδαῖον ἂν ἐχώλυσεν. εἴπερ οἷόν T° + 9 A .ν # \ ή nv αὐτὸν πρῶτον ἄνθρωπον γεγονέναι, τὸν Πέτρον προαγαγεῖν τοῦτ᾽ αὐτὸ τὸ ἐκ μηδενὸς γεγενῆσθαι, ἕως τοιοῦτός γε AY καὶ τοιαῦτα ἠδύνατο, πῶς ἂν τὸ ἐχ μηδενὸς εἶναι χωλύσειε τὸν Θεὸν προάγειν τι ἐξ ἑαυτοῦ, ἕως ἂν À ΄ À ΄ 4 # / #/ παντοδύναµος, καὶ φύσει τε καὶ βουλήσει τελεώτατός τε χαὶ ἄριστος. Ein μὲν οὖν καὶ τοῦτο τοῦ πάντα δύνασθαι