Cave τὸ pro τι legi velis

τὸν Θεὸν, τὸ divacbar γεννῆσαι ἑαυτῷ ἴσων ον" καὶ ἀδυναμίας ἂν ἦν a τὸ mA Φύνααθαι. Οὕτως οὖν οὔτ ἀνάγκη τὸ δι ἕτερον ὃν ἅπαν τοῦ δι ὃ ἐστι φύσει διαχεχρίσθαι, où μᾶλλον Ἡ ἀνάγκν μηδέν τι εἶναι ὁπωσοῦν ἐκ τοῦ μηδαμόθεν ὄντος μηδ’ ὁπωσοῦν, οὔτ ἀνάγκη τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ ἕτερον εἶναι τοῦ εγεννηκότος τῇ φύσει, A δὲ ἐθούλοντο οἱ περὶ τὸν Ἄρειον, καὶ εἰ μὴ τοιοῦτος ein, μηδ᾽ ἂν αὐτὸν εἶναι ὅλως ἐκ τοῦ Θεοῦ, ὡς τὸ Ἑλληνικὸν καὶ ἐχείνων ἀπαιτεῖν ἐδόχει ἀξίωμα. Ὅλως δὲ, εἰ μὲν τὸ ἐκ μηδενὸς, ἀλλ) ἀγέννητόν τε καὶ ἀναίτιον ὧν, αὐτὸ μόνον ἔδει εἶναι, «καὶ ὡς αὐτὸ µή ἐστιν ἔχ τινος οὐδενὶ τρόπῳ, οὐδ' He τι ἐξ αὐτοῦ τρόπῳ μηδενὶ Tpeεληλυθέναε, οὐδ' οἱ ψευδώνυµοι ἐχεῖνοι θεοὶ καὶ Θεοῦ παῖδες, οὐ ἄλλο τι τῶν ὄντων ἐγίνετ᾽ ἂν ἐξ αὐτοῦ. Ei δὲ τοῦτό γε οὐκ ἀνάγκη, πολλὰ γὰρ ὑπὸ τοῦ ἀγεννήτου παρήχθη χαὶ Ὑέγονεν ὁπωσοῦν, τίς À ἀνάγκη τὸ ἀγέννητον μὴ καὶ συνωνύµως γεννᾶν; Où γὰρ δὲ ἀνόαοια μὲν δυνήσεται, ὅμοια δὲ γεννᾶν μὴ δυνήσεται, ὃ δή ἔφθη ἐληλεγμένον, ὡς ὤν τινος τῶν γονίμων νόθα μὲν οἵου τε ὄντος γεννᾶν, γνήσια δὲ προάγειν οὐ Φδυναµένον. Οὐδὲ κατὰ μὲν τὴν βούλησιν ἀρχή τινων, κατὰ δὲ την φύσιν οὐδενὸς ἔσται: οὐ γὰρ τῶν αὐτῶν γε ar’ ἄμφω, οἷς τὸ τί ἐστιν οὐ ταὐτόν: οὐδὲ τῇ μὲν ἔσται γόνιμος, τῇ δὲ dyovos- Οὐδ) εἰ' τὴν μὲν géo τὴν αὐτὴν ἔχοι τῇ -ἐνepyeix καθάπαξ, ἔσται τινῶν αἴτιος καὶ κατὰ τὴν φύσιν τῶν αὐτῶν, ἆ καὶ τῇ évepyeia προάγοι, καὶ οὐδὲν évτεῦθεν ἕψεται, τῷ καὶ φύσει εἶναι προαγωγόν. Fi δὲ διενηνέχθαι πως ἀληθῶς ἐν αὑτῷ φύσις καὶ οὐσία δει.