Cod. ἀπειχθῆ, unde (also suspicetur quis ἀπεχθ

ἀπωθεῖσθαι, οὐχ ἂν εὐθὺς ἴδοι xai λίθους xai τῦρ ἐπ᾽ αὐτὸν ἐνεχθέντα, καὶ πᾶν ὁτιοῦν κτείνειν δυνάµενον; ὥστε χαὶ δοχεῖν ἐναγεῖς εἶναι τοὺς μὴ μετασχόντας τοῦ φόνου, κἂν προσήχοντες ὧσι, χαὶ τοὺς ἐχγόνους µέχρι πολλῶν γενεῶν οὐδὲν τῶν ἐπιῤῥήτων σεµνοτέρους εἶναι τοῖς εἰδόσι τὴν πονηρίαν τῆς ῥίζης. Ἡ τί τοὺς ἑαλωχότας μὲν τοῖς ἐχθροῖς, τὴν δὲ πίστιν φυλάττοντας ἐπαινοῦμεν: κἄν τις κτείνοιτο βιασθεὶς, μάρτυρα τῆς ἀληθείας τοῦτον ἡγούμεθα; Ἐπαινεῖσθαι γὰρ μᾶλλον ἐχοῆν τοὺς τἀκείνων προσποιουµένους, À καὶ χαθάπαξ ἀρνουμένους τὴν πίστιν, ὅτι μὴ µόνον τὴν ἐλευθερίαν οὕτως ὠνοῦνται, ἀλλὰ καὶ ποὸς τὰς µεγίστας ἀρχὰς οἱ πλεῖστοι τούτων ἀναλαμθάνονται. Τὸ d ἐγγύθεν οὖσαν τὴν ἀγαθὴν τύχην περιορᾷν πῶς οὐκ ἂν ἦν µωρία σαpe, el γε οἷόν τε Av, τῇ προσποιήσει τῆς ἀσεθείας ὠὦφελουμένους οὕτω πάνυ κατὰ τὸν βίον, ἅμα τι καὶ θεοφιλεῖς, ὡς πρότερον, εἶναι; Ἀλλ) οὐκ ἔστι ταῦτα, οὐκ ἔστιν, οὔτε τῷ κοινῷ τῶν ἀνθρώπων οὕτω δοχεῖ. Καὶ μηδεὶς οἰέσθω µε τῶν τὰ Χριστοῦ σεθοµένων ὁποιονοῦν ἐν ἴσῳ τοῖς ἀπίστοις τούτοις τιθέναι' μὴ οὕτω µανείην. Ἀλλα τοὺς πονἈροὺς ἐκείνους συµθούλους ἐλέγχων , ταῦτα φυμί ‘ πονηροὶ γάρ εἰσιν ὄντως, δόγµα πονηρὸν εἰς τὸν βίον εἰσώγοντες : Ô µόνοις ἂν συνήνεγχε δήπου τοῖς ὅπως πρὸς ἡμᾶς μεταθήσονται σχοπουµένοις, OÙ μόνοι τῆς ἀῤῥαγοῦς ἐχόμεθα πέτρας, καὶ οὓς ὥσπερ κανόνας ἑστάναι τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις ἔταξεν ὁ Θεός. Et ὃ) ἐν τοῖς ἄλλοις πράγµασιν ὀψὲ καὶ αὐτοὶ τῆς φαύλης ἐπειράθημεν τύχης, τοῦτ' ἄλλος ἂν sin λόγος. Οὐδὲ γὰρ οἷόν τ’ ἦν ἄλλως τὰ ἡμέτερα ἔχειν ἐκ πλειόνων ἄνω νενοσηκότα τῶν χρόνων, ἅτε συνεδρίου μὲν ἀληθοῦς οὐδαμῶς παρ) ἡμῖν ὄντος, ἄλλα βουλῆς εἰ-

καὶ τοῦ τῶν οἰχείων μὲν ἀμελεῖν, τοῖς δ᾽ ὑπὲρ δύναμιν ἐγχειρεῖν, χαὶ τοιούτων τινῶν παθῶν πόῤῥωθεν ταῖς τῶν ἡγεμόνων ἐνσκηφάντων φυχαῖς ' καὶ τοῖς μὲν δυναµένοις λέγειν τὰ βέλτιστα καὶ ποιεῖν, παῤῥησίας οὐδεμιᾶς διδοµένης, τοῖς δὲ χόλαξι καὶ τετυφωµένοις xai πλεονέ- Χταις πάντων ἐπιτετραμμένων χαὶ ταῖς ἐχείνων ὁρμαῖς: καὶ τῆς μὲν ἀρετῆς Φθονουμένης ἐν τοῖς ἀσχοῦσι, τῆς δὲ πονηρίας τῶν τοῖς ἀγαθοῖς προσηχόντων ἄθλων ἀπολαυούσης, καὶ ὄρχων μὲν πατουµένων, χαὶ ὃ χεῖρόν ἐστιν, οὐκ ἔκ τινος ἀνάγκης ἴσως, ἀλλ ἐκ προθέσεως; ἱερῶν δὲ πιπρασκοµένων, καὶ πρὸς τὰς τῶν ἀνθρωπείων ψυχῶν προστασίας τῶν ἐχόντων ἁδρὸν διδόναι χρυσίον, où τῶν ὠφελῆσαί τι δυναµένων, προσχαλουµένων " νόμων δὲ καὶ δικαίου µέχρι ὀνόματος τιµωμένου’ προνοίας δὲ χαὶ δίκης τῆς ἐκ Θεοῦ καὶ τῶν τοιούτων λόγων ἄλλως εἶναι δοχούντων' τῶν δὲ τὴν ἑλληνιχὴν ἑαλωχότων νενοσηκέναι δυσσέθειαν, ζῆν τε καὶ τιμᾶσθαι xai τοὺς αυνόντας φθείρειν συγχωρουµένων, δέον τοῖς ἐσχάτοις χατευθύνειν αὐτοὺς, οὗ πολὺ χεῖρον τὸ καὶ περὶ τῶν ἱερῶν δογμάτων αὐτούς τι λέγειν τολμᾶν’, ὥσπερ τοῖς ἀθεβήλοις ὑπ' ἀδείας ἐμπυῤῥιχίζοντας, Οὐδὲ χὰρ ἐχ. τῶν A τινι mon ἂν φάσκοντι͵, ὡς ἄρα οἷόν +’ ἐστι τοιούτους ὄντας τινὰς πειρᾶσθαι τύχης ἀμείνονος. Οὐδ' οἱ τὴν τίστιν ἡμῖν παραδεδωχότες, ταύτης ἐχομένους µόνον, τῶν δ) ἄλλων ὁλιγωροῦντας ἡμᾶς σωθήσεσθαί τε καὶ εὖμενοῦς πειράσεσθαι ᾿ τοῦ θείου, προύλεγόν τε χαὶ συνεθούλενον, ἀλλὰ τοὐναντίον δεῖν μὲν καὶ πίστεως ὑγιοῦς καὶ

|. Hoc vero aperte contra Plethonem. — 2. Cod. πειράσασθαι.

ἠθῶν σπουδαίων per’ εὐσεθείας τοῖς κἀνταῦθα βέλτιον πράξουσι καὶ µετα ταῦτ) εὐδαιμόνως βιωσομένοις»' ἐν δὲ τῇ παρούση ζωη, χαϊ πρὸ τῆς ἐν τοῖς δόγµασιν ἅληθείας, τὴν ἄλλην εὐσέθειαν χαὶ διχαιοσύνην µέγα τοῖς αἱρουμένοις εἶναι πρὸς εὐτυχίαν ἐφόδιον, ὡς ἐκείνης τῆς . μείζονος ἀρετῆς ἐν τῷ µέλλοντι Bip μᾶλλον τῶν καρπῶν τεθειµένων. Fi d ἡ πίστις ἡμῖν οὐχ ἀρχεῖ πρὸς οὐδετέραν εὐδαιμονίαν ἄνευ τῶν ἄλλων, τί χρλ προσδοχᾶν, ei καὶ τῶν εἰς ταύτην ἀνηκόντων τινὸς ἔξαρνοι γεχονότες, καὶ Θεῷ καὶ κατράσι καὶ διδασκάλοις πᾶσι προσκόφαιµεν, ὥσπερ ἐκ πολλῶν ἑνὶ πείσµατι τὸ μὴ προσρῆξαι ἂν ταῖς πέτραις πιστεύοντες, εἰ Ὑένοιτό rie τοῦ χλύδωνος ἄνεδις, εἶτα χαὶ τοῦτο ταῖς ἑαυτῶν χεραὶ τέµνοντες.

Ἀλλὰ πολλή ἐστιν ἑλπὶς ἐπὶ τῷ χαλλίστῳ Βασιλεῖ", οὐχ ὅσον ἐς θεοσέθειαν ἥχει µόνον, ἀλλὰ δὲ καὶ ἐν ἅπασιν ἀγαθοῖς πολύ τι δι αὐτοῦ τὰ ἡμέτερα ἐπιδώσειν, ἕμφβονος ἡγεμονίας ὀψὲ νῦν ἀπολαύσαντα. Θεὸς δὲ Join καὶ ἔργῳ τῆς ἐλπίδος πεῖραν λαθεῖν. Εἰ δέ τις ἀξιοίη, μετὰ. τῆς ἀληθείας ὄντων ἡμῶν, τοὺς μικρόν τι ταύτης ἐκκλίvovrac οὑστινασοῦν ὁμοίως ἡμῖν τῆς µελλούσης ἀξιοῦσθαι ζωῆς Ex ye τῆς πίστεως, χαὶ διὰ τοῦτο μηδὲν εἶναι δεινὸν τοῖς ἄλλο τι µέλλουσιν ὠφελεῖν πρὸς τὰ χείρω συγ-΄ χαθιέναι, λήσεται πάντας αἱρετικοὺς ὅ Ύε τοιοῦτος xat τοὺς ἀπίστους ἅπαντας εἰς την οὐράνιον εἰσάγων λῆζω, τῷ λόγῳ τῆς παρ) ὀλίγον διαφορᾶς où δυνάµενος᾽ εἴργειν οὐδένα. Λόξαι Ὑὰρ πᾶσαι περὶ Θεοῦ οὐκ ἀλπθεῖς, τῷ παρὰ μικρὸν διενηνοχυῖα τῆς χουφοτέρας À χείρων ἐν ὁτωοῦν, βαθμῶ τινι χαὶ τάξει τῆς ἀληθείας ἀποπεπλα-

1 Constantinum innuit recens regnantem. — 2. Cod. δνναµένως.

ρει- + \ 0 - 9 / ν , γηνται. Τῶν οὖν τὴν πρώτην τῆς ἀληθείας ἁπόστασιν πεπονθότων εἰσαγομένων εἰς τὴν ζωὴνα ὡς αὐτοί φασι, καὶ τοὺς low µέτρῳ ταύτης ἀφεστηκότας εἰσάγεσθαι χρὶ τῷ αὐτῷ δικαίῳ καὶ Adyp” καὶ τοῦθ' οὕτω: προθαῖνον µερίτας ποιήσει τῆς ζωῆς ἐχείνης καὶ τοὺς ἐσχάτως ἄρα πεπλανημένους. Εἰ δὲ τοῦτο τῶν καθάπαξ ἀθδυνάτων dati, καὶ τί περὶ τῶν καὶ μιχρὸν τῆς ὀρθῆς πίστεως ἐκχλινόντων ἅπας ἀποφαίνεται νόμος, ἴσμεν χαλῶς, σκοπείτωσαν, οὗ τὰ τῶν ἐλπίδων σφίσιν ἐστὶν, οἱ μιχρὸν ἡγούμενοι τὴν τῆς ἀληθείας πρώτην ἁπόπτωσιν, καὶ Tab’ ἑχοῦσι γεγενηµένην, χάριν τοῦ χοσμιχοῦ τινος τυχεῖν ἀγαθοῦ à δεινοῦ τινος ἀπαλλαγῆναι προσκαίρου. Ei δὲ

9 CS ’ 4 € Le 8 Ν 9 4

τὸ τῆς ἑνώσεως καλὸν ἡμῖν καὶ τοὺς ἐχεῖθεν μισθοὺς προτείνοντες ἡγοῦνταί τι λέγειν, µανθανέτωσαν αὖ, ὡς ἑνοῦσθαι μὲν τοῖς ἐσχισμένοις συμφέρει' τοιοῦτοι d’où τῆς χοινῆς ἀποῤῥηγνύμενοι γνώμης, καὶ τὸ δοχοῦν αὗτοῖς

χωρὶς ἠγούμενοι κύριον’ τὸ δὲ προσλαμθάνειν τοὺς σχιζομένους, ὅπερ ἂν ἁρμόττοι ' μᾶλλον ἡμῖν, οὐ τὸ συγχωρεῖν ἐστι ταῖς χαινοτοµίαις καὶ συγχκαταφρονεῖν τῶν LA # ο» , ο # D + La