Cod. ἁρμόττει. — 2. An potius ἰδιοῤῥνθμίαν

μαρτεῖν ἁπάντων συμθήσεται, καὶ τοὺς π»λεμίους προσπαροζῦναι, δι) ὑποψίας ποιουµένους την ἕνωσιν. Ἐχρῆην δὲ τὸ μὲν Λατίνοις ἠνῶσθαι καὶ πᾶσιν ἀνθρώποις, τοῖς Δικαιοτάτοις τρόποις ζητεῖν, εἰ χαὶ γῆς ἁπάσης ἐτυγχάνοµεν χύριοι' τὴν δὲ πρὸς τὸν «Θεῦν χαὶ τοὺς πατέρας αἰδῶ pire Λατίνων εἵνεκα, μήτε τῶν συγγενῶν αὐτῶν, προδιδόναι, ei μέλλοι τις, ἐκείνην τηρῶν, ἀνθρώποις τε πᾶσι καὶ ταῖς σαρξὶ πολεμίως χρῆσθαι ταῖς ἑαυτοῦ. Ἀλλὰ τούτων οὐδὲν ἔνιοι συνορῶντες , τί μὲν où λέ- Ύουσι, τί d’où ποιοῦσι, τὰς τῶν µετρίων ψυχὰς ταράττειν δυνάµενον; Τῶν δὲ μηδὲν διαφέρειν λογόντων, & τε νῦν Λατῖνοι φασὶ, καὶ ἃ, τοῖς ἡμετέροις πατράσι καὶ δι- Δασχάλοις δόξαντα τὴν ἀρχνν, καὶ ἡμῖν ὁμοίως δοχεῖ, περὶ ὧν ἀμφισθητοῦμεν Λατίνοις, ὡς εἴ τις λέγοι μηδὲν διαφέρειν τὴν χατάφασιν εἰπεῖν À τὴν ἀντιχειμένην ἀπόφασιν περὶ ὁτουοῦν, τούτων οὐδὲ φροντίσαι χρὴ, τοιούτων ya ὄντων. Οἱ δὲ τούτων δεινότεροι βραχέα μὲν τοῦ ἱεροῦ καὶ πανδήµου διδασκαλείου, νόθου δέ τινος ἑτέρας διατριθῆς καὶ οὐδ) ἀνοχτά γε τὰ πλεῖστα πρὸς χατασχενὴν τοῦ δόγματος λέγοντας, θαυμάζειν ποιοῦσιν ἡμᾶς, εἰ χαὶ À τῶν Ῥωμαίων ἐχχλησία, ταῖς ἀρχαῖς ἐκείναις τιθεµένη, συμπαραίνοι τὸ πρόθληµα. Πολὺ γὰρ πλέον ἀμφισθητοῖμεν ἂν αὐτῇ περὶ τῶν ἀρχῶν, ὅσῳ καὶ μείζων σφίσιν ἔνεστι κίνδυνος" τῶν Jap χειρίστων οὐδέν τι βελτίους εἰσίν. Ἀλλ) οἷς ἐξεύρηνταί τινες ὁδοὶ πρὸς εἰρήνην, ἀρνήσεις ὧν οὐδεὶς ἐγκαλεῖ, χαὶ συγχωρήσεις ὧν οὐδεὶς ἅπαιτεῖ, καὶ τοῦ δόγματος βεθαιώσεις ἐν προσχήµατι λύσεως, μόλις ἐθνογενεῖς τινας χαὶ σχαπανέας καὶ τοχογλύφους