Cod. ἀποδαλλόντες, hoc accentu. — 3. Cod. γόργονα
4. Cod. εἴ τις τῇ τοῦ, sic absque sensu. — 5. Cod. ζημιωθεῖσι.
6. Sic in codice, non ἔσται, nec mutare ausi sumus versus iambici speciem.
ἀποθαλοῦσι καὶ τὸν τῶν διδχσκάλων διδάσκαλον, ᾧ ve ἔργον νύχτωρ χαὶ μεθ᾽ ἡμέραν τὰς εὐεργεσίας τοῖς πᾶσιν ἀφθόνως προχέειν ἐγένετο, πλήν ÿ’ sis ἐμέ'. Ἀλλὰ σὺ μὲν, ὦ γενναῖε (ὡς παβόντι γάρ σοι διχλέξομαι, χαὶ συγγνώμη τῆς τόλµης, οὐδὲ γὰρ αὐθαδίᾳ μᾶλλον Ἡ ἀθυμίαᾳ τὸ τοιόνδε µοι τετόλμηται, καὶ T7 σῇ γε ἴσως φιλανθρωπία τεθαῤῥηκότι, ἐπεὶ καὶ πάντα καρτεριχώτατα φέρειν εἰώθεις), σὺ μὲν οὖν οὐκ ἔστιν ἐφ᾽ ὅτῳ ἂν γέγονας ὁτῳοῦν πώποτε Γαλεπὸς.
/ 4 A ΛΑ ο ) ὃν / à γαλοψυγίαν' οὕτω γὰρ ἂν ἔγωγε τοῦτ᾽ ὀνομάσαιμι. Ὡς πάντας μὲν εἰς ἱχεσίαν σὴν προυθαλόµην, καὶ οὐχ ἔστιν οὐδεὶς ὅν γε παρῆχα χαὶ μὴ ἐπὶ τούτῳ γε ἐχρησάμην, τῆς τοῦ ἄνθρωπος εἶναί τε καὶ καλεῖσθαι προσηγορίας ἄξιος ὧν, ὅπως καὶ αὐτὸς TAÇ ἐνούσης σοι σοφίας ἀπολαῦσαι ἀξιωθείην ' οὔχουν ἡγεμόνας τοῦ γένους, οὐ τοὺς ἀξιώματι LS * προύχοντας , οὐχ ἄλλον οὐδένα δι οὗ ἂν ἐπιτεύξεσθαι * προσεδόχων * οὐδὲν δὲ ὅμως ἀπωνάμην εἰς τέλος τῶν πολλῶν ἐχείνων χαὶ ἀπείρων δεήσεων. Καΐτοι γε σὺ πρὀθυµό- , οδό 0 δὺ 0 3
LA / 4 u / 3 4 9 4 y + 7 λέπαινόν σου τὴν ἀπαγόρευσιν. EL χαὶ αὐτὸς ἴσως ἐσίγας, γῆρας δὴ µόνον προθαλλόμενος, καΐτοιγε ἐν ἄλλοις ἴσχυpérata γε ἀντέχων. ANA ἐμὲ μὲν οὐδεὶς λόγος Ἡ χρόνος οὐδέποτε πείσει βασκαίνοντά σε τοῦτο ποιῆσαι (ἀγαθῷ 1. Ipsum illud est quod, de hujus laudationis auctore in Pletho-
nis cœtum intimum non admisso, monuimus in præf. 2. Cod. ἐπιτεύξασθαι, ù
» 4 ου ” \ / ο ο ἴσως μὲν τῷ γήρα, ἴσως δὲ καί τινων βασκάνων ὑποθολᾗ. Ὅμως d ἔγωγε ἐπιτεύξεσθαί ' µε ἀεὶ τῆς ἐλπίδος ὠνειροπόλουν, καὶ μὴ παντάπασί µε τῆς προσδοχίας άποπεσεῖν᾽. Nuvi δὲ πάντη καὶ παντελῶς τῶν ἐλπίδων ἐξέπεσον. Διασπαρησόμεθά τε οἱ λόγων ἐρασταὶ ἐπι τῶν Te οἰχου- 3 , 3 « \ s , -- µένης ἐσχατιάν * À ση γὰρ ἐλπὶς µέχρι τοῦδε παραχατεῖχεν ἡμᾶς. Καὶ πολλῶν ἴσως πειρασόμεβα δεινῶν, λόγους διώκοντες, ὧν καὶ αὐτὸς πολλὰ ἐμνπήσθην πρὸς σὲ, ἵνα μὴ ταῦθ ὑποσταίην. Καὶ πολλοὶ μὲν ἡμᾶς ἐρήσονται περὶ σοῦ, , , δ) ν A ο ΄ 3 4 , ἀχούσονται ὁ᾽, οἴμοι, φωνὴν ἀπευκταιοτᾶτην. Άλλα τί ο” . \ ,. / 3” ὸ | ε ο τ CS ταῦτα, καὶ µέχρι τίνος; Ἔδει μὲν ὡς ἀληθῶς, ὦ γενναῖε, τοὺς τὴν GAY σοφίαν ὑμνῆσαι προέλοµένους μεγάλην τινὰ τὴν ἐν λόγοις ἔχειν ἰσχὺν, χαὶ τῶν 8tç λόγους ἠκόντων 4... Πλάτωνα καὶ Σωκράτην μόλις Ὑὰρ ἄν τις οὕτω τῆς 3 , 5 æ # 9 ἀξίας ἐφίχοιτο ' μᾶλλον δὲ τῆς μὲν ἀξίας οὐδεὶς ἂν οὐ- # 3 6 L CA ὰ δέποτε ἐφιχέσθαι ἰσχύσειον, ἐγγυτέρω ye μήν: ἡμεῖς δὲ µόνην προθυµίαν ἐνεδειξάμεθα. Ἀλλ᾽ ἐγὼ μὲν, ὦ παρόνe Ν = , , .ω + ᾿ τες, ἠττηθεὶς σφύὸρα τῷ πάθει, ἀρχοῦντα ἐμαυτῷ τὸν θρῆνον ἐνεστησάμην' ἄλλοις δὲ ἴσως παραµυθίας µελήσει ’, 9 ss, D ου ? end el γε ἐνδέχεται. Σὺ δὲ, ὦ θεσπέσιε, εἴ γέ τις ἡμῖν ἐπιφοιτᾶ ο 3 à \ / ÿ 3 4 ee . ὸ τῶν αὐτόθι, μὴ παύσαιο und’ αὐτὸς φοιτῶν τε xat 9ιαλεόμενος, ἀλλὰ καὶ δι ὀνείρων ἡμῖν φαινόµενος λάλει, δι- N A ὁασχάλων θειότατὲ χαὶ σοφώτατε.
1. Cod. ἐπιτεύξασθαί. — 2. Sie cod. barbare, pro ἀποπεσεῖσθαι. 3. Prope verum id eventu fuit, de Hermonymo certe in Gallia sedem quæsituro.
4. Post ἡκόντων videtur in codice linea sallem una excidisse , uisi quid tale fuit : καὶ τῶν εἰς λόγους péliota Ἠκόντων, Πλάτωνος καὶ Σωκράτους.
5. Cod. ἀφίχοιτο, — 6. Cod. ἰσχύσειε. — 7. Cod. µελλήσει, quod jam in apographo suo emendahat doctiss. Jah.
pes Ci ” - , 0 Φεῦ ', τίς ἂν ἀξίως, ὦ παρόντες, ἐκτραγῳδήσειε την
νῦν ἡμῖν ἐπενεγθεῖσαν ἀνύποιστον συμφοράν; οὐ βαρθά- ‘+ à / 2 \ \ ε / pov ἐπιδραμόντων΄ mobev καὶ τὴν Ῥωμαίαν ληϊσαμένων καὶ δορυαλώτους ὅτι πλε-στους ἀπαγαγόντων , οὐδέ τισιν ἐπισεισθέντων τειχῶν, À τινος ἄλλου συµθάντος τῶν , , > 9 » NN : ΄ 4 / + ἀνηκέστων, ἀλλ᾽ ἀνδρὸς πάντων μὲν θειοτάτου, πάντων NS Led δὲ σοφωτάτου, πᾶσι δὲ χεκοσμηµένου χαλοῖς, ἐξ ἀνθρώπων, οἴμοι, τήμερον οἰχομένου, καὶ πένθος οἷον ἡμῖν / .». Δ ὃ ea J/ , 4 καταλείποντος ἀφόρητον. (2 δεινοῦ πάθους, πάντα μὲν Ooñvov νικῶώντος, πᾶσαν δ᾽ ἀφανίζοντος συμφορὰν, πᾶσαν δ) ἀπαναινομένου παραμυθίαν. Ὢ συμφορᾶς ἀνηκέστου χαὶ μετὰ τὴν πεῖραν ἀπιστουμένης. Ὢ τῆς ἡμῶν Ôu- 3 ον Re. Lo =:
απραγίας᾽, μᾶλλον δὲ χοινῆς τοῦ Ὑένους παντὸς τῶν 3 = ο«οὉὁ N es / N , ἀνθρώπων. Φεῦ τῆς παρὰ πᾶσαν ἐλπίδα χαχοδαιμονίας ἡμῶν. Ti ποτε ἄρα τοσοῦτον ἡμεῖς προσκεκρούχαµεν; Τίς δὲ καὶ τοσοῦτον ἡμῖν ἐβάσχηνε δαίµων, ὥσθ) ὑπο-
6. Ined. ex eodem cod. Monac. 495. In codice ante μοναχοῦ articulus desideratur, ut apud nos.
2. In cod. suprascriptum τεθει, ut intelligatur ἐπιτεθεικότων. 3. Suprascriptum δνστυγίας.
4. Post ζημίαν addit codex ὑφέξαι, e glossa, ut videtur, pessima, pro ὑποστῆναι.
σου δεινῖς ἐκείνες καὶ χαλεπῆς, N° τοσοῦτον ἴσχυσε γαθ ἡμῶν, πᾶσης μὲν χρείττονος ἀναφανείσης ἐπιμελείας, πᾶσαν δὲ θεραπείαν ἐξελεγξάσης. Ποῦ ποτε ἄρ᾽ ἦσαν βασχάνων ἰατρῶν τότε παῖδες,....ἀν ᾿ τοσοῦτον ὅσον πάλαι Υύναιόν φασιν Ἀττικόν; Ὢ οἷον ἡμῖν ὑπΏρξε θεάσασθαι᾽ οἵἷου συνέπεσε πειραθῆναι, Πῶς ἤνεγκεν ὄψις ἰδεῖν τὸ δεινὸν ἐχεῖνο χαὶ φριχκτὸν θέαμα, καὶ πάσης ἐπέχεινα συμφορῶς; Πῶς οὐ τῆς εἰωθυίας βάσεως παρετράπησαν πόδες, καὶ πρὸς γῆν τὸ σῶμα τουτὶ κατέῤῥαξαν; Πῶς ὄψις οὐχ ἡλλοιώθη τῇ τοῦ μεγίστου λαμπτῆρος δύσει; Πῶς οὐκ ἐξέστη τοῦ νοεῖν ἡ ψυχἠ, καὶ εἰς στέρησιν οἷον ὤχετο ἀπιοῦσα, τοῦ ἐνεργείᾳ καταλείψαντος αὐτὴν voÿ; τῶν ἀποῤῥήτων πολυπρᾶ-
|. Cod. Ÿ-
2. Cod. παῖδες ἂν, sine lacunæ nota ac sine sensu. Legendum v:detur, οἳ faxuaav τοσοῦτον ὅσον, κ. τ. À. Et est, uti remur, proverbium de homine inutili, sed nobis hactenus ignotum.
