Deest οὐ in codd

σθαι' ἂν δὴ χαὶ ἐς ὄψιν ἐλθοῦσαν αὐτῷ, πολλά Φφασι λυπῆσαι τὸν ἄνθρωπον, ἀπεγνωχότα λοιπὸν τοῦ δυνήσεσθαί τι τὴν ἀρίστην νοµοθεσίαν αὐτῷ, τῷ βίῳ περιόντων ἂν ἡμῶν, οἳ καὶ πυρὶ xai γραφῇ δυναίμεθ) ἂν ἀχυροῦν, ὁποτέρως ἂν δόξειεν' ταυτὶ γὰρ καὶ ἠπειλοῦμεν ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν πρὸς αὐτὸν συγγραμμάτων .. Οὕτω μὲν ἡμῖν εἶχε τὰ πρὸς ἐχεῖνον, τὰ μὲν ὑπὲρ τῆς πίστεως χαὶ τῆς τῶν ἀδελφῶν ὠφελείας n μὴ βλάδης συμθησοµένης ἂν, Φφορτικῶς' τὰ À” ἄλλα, ἀνεπαχθᾶς. Ἔνιοι δὲ, pure τοῖς πράγµασι καὶ τοῖς συνειδόσι τε καὶ συμμαρτυροῦσιν ἡμῖν βουληθέντες ᾽ προσέχειν, τό À’ ἡμέτερον διαθάλλοντες ἦθος, οὐ τὸ πρὸς ἐκεῖνον µόνον ἐν τοῖς συγγράµµασιν ἐπιδεδειγμένον ἀρχούντως, ἀλλὰ χαὶ πάντας τοὺς ὁπουδήποτε συμθαλόντας ἡμῖν ἐν ὅλω τῷ βίῳ, βασκανία διαθάλλειν ἡμᾶς ἑσυχοφάντουν τὸν άνθρωπον. Ἡμεῖς δὲ µαρτυρόμεθά σοι, φίλτατε, τὸν Θεὸν, ὃν οὐχ, ἔξεστιν οὐδεμιᾷ ἀνάγχη ψευδοµένους χαλεῖν, οὐδενός ποτε ὑπὸ βασκανίας ἐπὶ τὸ χεῖρον κατεφευσάμεθα' βὸν, ἐχαρισάμεθά που τῷ ψεύδει, ὑπὸ φιλανθρωπίας, ï ἐξηπατημένοι: ἐξήλεγχον δὲ αὐτοὶ ψευσαµένους ' ἡμεῖς μὲν γὰρ' ἀγαθοὺς ἢ φίλους ἐδείχνυμεν αὐτοὺς τοῖς πολλοῖς, χαὶ ὡς τοιούτοις ἐχρώμεθα δῄπου: αὐτοὶ δὲ τοὐναντίον ἐν τοῖς πράγµασιν ἧσαν. Τές δ᾽ ἂν καὶ πρόφασις τοῦ πάθους ἦν ἡμῖν πρὸς τὸν ἄνθρωπον; Ἐξ ἁπάντων γὰρ ὦν ἡμῖν ὁ Θεὸς ἐδεδώκει, κρεΐττους ἦμεν à ὥστε βα-