Cod. 1294, µέχρι τούτον, sed ad marg. τοσούτον

οὐχ. ἀπᾷδον, εἰ καὶ τοιοῦτος ἶσθα, οἷος τοῦ μὲν πατρίου δόγματος ἐκ παίδων ὁλιγωρῆσαι, τῇ δὲ κατασεσηπυίΐα προσφυῆναι πολυθεῖα. ὋὩν δ᾽ εἰς τὴν πολιτικήν ὕλην Ἡ οἰκονομιχὴν n ἠθιχὴν ἀνηχόντων νομοθετεῖς, ὅσα μὲν εἰς Ἀριστοτέλη χαὶ Πλάτωνα ἔστιν ἀναφέρειν, Ἡ καὶ ἐς τὸν ἄληθη τοῦ ἡμετέρου Ἰπσοοῦ νόμον καὶ τῶν αὐτῷ προσκειμένων, n τὰς τῶν εὐσεθῶς βασιλευσάντων νοµοθεσίας, μᾶλλον ἂν ὠφελοῖτό τις ἐν τοῖς ἑκάστων αὐτὰ μετιὼν τόποις, καὶ τῷ πρωτοτύπῳ πλάτει αὐτῶν ἐντυγγάνων' αὐτὸς Ὑὰρ συναφείᾳα ἐπιτεμὼν, οὐκ ἂν οὐδενὶ ὠφέλιpos εἴης. A δὲ χαὶ οἴχοθεν προστιθέναι δοχεῖς, τούτων οὐδὲν ἂν ἀγρειότερον γένοιτο. Ἁγιστείας δὲ χαὶ θρ:σκείας χαὶ τὰ τοιαῦτα, καὶ πολλῷ γεῖρον, εἰ ἐνεργήσειν που τῆς γῆς προσεδόχησας, οὔτε σοφῶν οὐδενὸς, οὔτε ἰδιωτῶν τινος, À βουλησομένου à δυνησοιένου ταύτας μιμεῖσθαι. Ἀλλα τὰς μὲν σὰς περὶ nc ἐκ τῶν ἀνθρώπων Ἅλπισας εὐφημίας ἐπὶ τοῖς νόµοις τούτοις ἐλπίδας, ἑῶμεν. Tags δὲ ποιχίλας τῶν ἀνθρώπων ἔν τε δόξαις χαὶ βίοις διαφορὰς, ἐχτιθεῖς μὲν εὐθὺς, αληθεύων' πᾶσι γὰρ δῆλα τοῖς xai ὁπωσοῦν εἰδόσι ταῦτά ἐστιν" προδιστάµενα δέ σου ταῖς πρώταις ὑποθέσεσιν αγνοεῖς. Πῶς γὰρ ἂν ein κοιγὰ τὰ περὶ θεῶν σοι δόγματα, οἷς οὗ πάντες ἄνθρωποι καὶ κατὰ σὲ τίθενται, οὗ νῦν µόνον, ἀλλὰ καὶ πάντα τὸν χρόνον; μᾶλλον δὲ vüv οὐδεὶς αὑ τοῖς τίθεται" ἀλλ', ὡς εἰκὸς, περὶ τὰ ἄλλα διαφωνοῦντες, περὶ ἓν τοῦτο συνῴδουσιν, ὅτι Θεός ἐστιν εἷς, οὐχ els ἄχρος ἐν ὑποδεεστέρων πλήθει πολλῷ. ἀλλ᾽ ἁπλῶς εἷς τε χαὶ όνος. AN ἵνα δείξης σαυτὸν ὑπὸ τῆς τοιαύτης ἐν dvθρώποις διαφωνίας εἰς τὴν περὶ τἀληθοῦς καταστῆναι

εὑρημένοις Ἡ χεχριµένοις πάνυ καλῶς, τὴν ποιχιλίαν τῆς περὶ τὺ τέλος τῶν ἀνθρώπων ὁδοῦ ἐν προοιµίοις εὐθὺς, οὐδὲν δέον, ἐξέθου, ἅμα δὲ καὶ τῷ σχοπῷ σου προσεστηκὸς, ὡς ἔφθην εἰπών. Καὶ φὶς μὲν καλῶς, ἄριστά που δοξάσειν τε καὶ βιώσεσθαι τὸν κρινοῦντα τὸ βέλτιστον περὶ πάντων ' ἀλλ᾽ εἴπερ εἰδείη κρίνειν σὺ δ᾽ οὐκ ὀλίγον ἀπέσχες. Διὸ σαυτῷ τὰ ψεύδη πρὸ τῶν ἀληθεστάτων ἔμπεδα ποιησάµενος, καὶ ἀθλιώτατος ἀνθρώπων ὑπὴρξας, καὶ 67 δήπου κρίσει. Ἡ πῶς ἂν Ζωροάστρη φέρων ἔνειμας σεαυτὸν, ὃν ὑπὲρ πάντας λέγεις προΐστασθαι, τῶν σοφωτάτων καὶ ἐνθέων ἀποφοιτήσας; Τίς ἀγνοε Ζωροἄστρην, ἐς ἀστρονομίαν περισόητον Πέρσαις, ἐς οὐδὲν ἄλλο, γεγενηµένον, bp” ἧς δὴ καὶ πεπλάνηται, τὰ 0 ἄλλα τῇ Ὑενέσει σύμφωνον τὴν προαίρεσιν ἐπιδεδειyuévov; Nivou γὰρ dv υἱὸς, τὴν οἰκείαν γήµαντος pnτέρα Σεμίραμιν ' ἀφ ὧν ἐνομίσθη Ἠέρσαις μητρογαμεῖν. Τοῦτον ἐγνώρισέ σοι, πρόσθεν ἠγνοημένον, ὁ τῷ δοχεῖν μὲν Ἰουδαῖος, πολύθεος δὲ Ἑλισσαῖος' ᾧ µέγα δυναµένῳ τότε παρὰ τῇ τῶν βαρθάρων αὐλῆ, παρεσιτοῦ τὴν πατρίδα φυγὼν, ἵνα τὰ χκαλὰ map’ ἐκείνου µάθης διδάγµατα΄ τοιοῦτος δὲ dv, πυρὶ τὴν τελευτὴν εὕρετο, καθὰ δήπου καὶ ὁ ὑμέτερος Ζωροάστρης. Ζωροάστρου μὲν οὖν τοῦδε, χαὶ Μίνωος, καὶ Εὐμόλπου, καὶ Λυκούργου, καὶ Πολυείδου, καὶ Τειρεσίου, καὶ τῶν ἄλλων οὓς ἀριθμεῖς, οὐδὲ βιθλίοις évéruyes, ὅθεν ἂν τὴν νοµοθεσίαν ταύτην elyes λαθών: πλὴν ὅσον πολλοὶ ἕτεροι ἔνιά που αὐτῶν ἀπομεμνημονεύχασιν, ὅθεν où σοὶ μᾶλλον à καὶ πᾶσι σπουθδαίοις À περὶ αὐτῶν εἴδησις yéyovev. Ἀλλ' ἐκ τῶν

ὑστέρων μᾶλλον πάντ ἔχεις συνειλογὼς, οἳ Πυθαγόραν καὶ ἔτι μᾶλλον Πλάτωνα προστησάµενοι, τὰ πλεῖστα μηδ᾽ αὐτῷ Πλάτωνι δεδογµένα περὶ τῆς πολυθέου td: νης ἐν βιθλίοις συνεγράφαντο πολυστίχοις, µετὰ τοὺς πλείστους δὲ αὐτῶν xai ὑπὲρ πάντας τοὺς ἐν αὐτοῖς ἄκρους, Πρόκλος, οὗ τῶν πολλῶν βιθλίων ταντὶ τὰ βραχέα ἐσπερμολόγησας. Καΐτοι Πλουτάρχῳ μὲν σύ γε καὶ Πλωτίνῳ χαὶ Ἰαμθλίγῳ * καὶ Πορφυρίῳ λέγεις ὁμολογεῖν' Πρόχλον δὲ, τὸν αἰτιώτατόν σοι γενόμενον, σιωπᾶς, τὴν τοῦ πρῶτος ἐφευρηκέναι τὰ πλεῖστα δόξαν σεαυτῷ σοφιζόµενο:. Ἀλλ οἱ Πρόχκλον ἀνεγνωχότες, ἅμα δὲ χαὶ κατεγνωκοτες, συνοίδασί pos τὴν τῶν λόγων τούτων πηγήν. Εἶτα τοῖς χατόχοις τῆς ἀληθείας, τοῖς ἅπλανεστᾶτοις ἐν πᾶσι ταύτης χαθηγηταῖς, σοφιστείαν xai νεωτερισμοὺς ἐγκαλεῖς καὶ τὰ τοιαῦτα, χαὶ διὰ τοῦτο αὐτοῖς οὐχ ἄν ποτε θήσεσθαι. ᾿Γούτων τοίνυν ἐκ νεότητος ἀποστὰς, καὶ τοῖς χαλοῖς σου διδασκάλοις τεθεὶς, οἷς ὁμολογεῖν ἰσχυρίζη, οὐδὲ τὰ ἐκείνων εἰδέναι πάντως ἠδύνασο, χαὶ πότερον νεωτερίζουσιν ἀληθῶς αὐτοὶ, à μᾶλλον τῇ πρώτη χαὶ φυσικῶς ἐγκατεσπαρμένῃ περὶ τοῦ ἑνὸς Θεοῦ τοῖς ἀνθρώποις δόξι συνεστηκότες εἰσὶ, τὴν δ᾽ ἐκ διαφθορᾶς τῶν ἀνθρωπίνων βίων τε καὶ γνωμῶν veureρισθεῖσαν πολυθείαν, ἐκ. Θεοῦ καὶ λόγου φωτισθέντες τε καὶ ἰσχὺν λαθόντες, ἀνεῖλον. Καὶ δι᾽ αὐτό γε τῷ χριτηρίῳ τῶν σῶν πατέρων, ὄντως ἀκριθεῖ τε καὶ θείῳ, τὸ σὸν ἀντανέστησας, οὐ τἆλλα uévoy διεφθορὺς, ἀλλὰ δὲ καὶ τῷ μηδὲν τῶν ἱερῶν μήτ᾽ εἰδέναι μήτε βουληθῆναι ποτε μαθεῖν. Τοιωώτῳ δὲ κριτηρίῳ μηδὲ περὶ τῶν ἐλαχίστων