Cud. 1294, Ἰαθλήχω
πιστεύειν δεῖν, ἅπας ἀξιοῖ λόγος. Ἵνα δὲ, σοφιστὰς τοὺς τῆς ἀληθείας χαθηγεµόνας χαλῶν, δόξης τι λέγειν, καὶ τῶν ποιητῶν χαθάπτη τῶν σῶν. Καΐ τοι τῆς πολυθεῖας αὐτοὶ τοῖς σοῖς ἡγεμόσιν, οὓς ἀἄντι τῶν αληθῶν χαὶ Ὑνησίων προείλου, γεγόνασιν αἴτιοι' οἱ δὲ φιλοσοφήσαντες ὕστερον, ἐπὶ τὸ μεῖζον, ὡς αὐτοῖς ἐδόχει, µέταθαλόντες, εὐπρέπειάν τινα τῷ παρ᾽ αὐτοῖς λόγῳ ταῖς ποιγτικαῖς περὶ τῶν θεῶν σου τερατείαις ἐμηχανήσαντο. Οὐδὲν δὲ διαφέρει τῆδε n ἄλλη τὰ τοιαῦτα συμπλάσαι, ἕως ἂν etre ποιητικῶς εἴτε φιλοσόφως συμπλάττοιτο" y , = \ ς = λ , 9 {
αἴσχιον μέν τοι ποιητικῶς. Καὶ ἡμεῖς μὲν λόγοις ἀληθέσι μάλιστα πεπεισμένοι περὶ ὧν φρονοῦμεν, ἔπειτα χαὶ πολλαῖς ἐκ τοῦ θείου συνηγορίαις, ὥσπερ ἐπικουροῦντος τῇ εὐσεθεῖ din τῶν ἀκριθῶς αὐτῷ προσεχόντων, ἐρείδοµεν τὴν EX τῶν λόγων ἐγγινομένην ἡμῖν πίστιν. Σὺ δὲ, τὴν μὲν ἐκ Θεοῦ γορηγίαν συχοφαντῶν, τὸν δὲ λόγον οὔτ) ἔχων, οὔτε σπουδάσας λαθεῖν, ποιηταῖς δὲ τὴν ἀρχλν, etre μᾶλλον φιλοσόφοις, οὓς λέγεις, προσεσχηχὼς, FT NN 3 \ \ / 8 + 4 δὶ 9 A Ov τοὺς μὲν καὶ σὺ κακίζειν δοχεῖς, τοὺς δὲ πολλοὶ καὶ γενναῖοι τῶν ἀληθῶν φιλοσόφων ἐξήλεγξαν λόγοι, καὶ πάντας ἔπεισαν ὡς λήρων καταφρονεῖν, ποῦ τὴν περὶ τοῦ τὰ
ο Αα /Ἀ OS ὄντα φρονεῖν ἱδρύεις ἐλπίδα νῦν, μετὰ τὴν τοσαύτην νέ- Χρωσιν À φυγὴν τῆς πολυθεῖας, µόνος αὐτὸς τὴν ὁδὸν ν ο ͵ , . FE 14 δὲ χαὶ θανε δεῖ ἐχείνης προηρηµένος; Ἐξετάδειν δὲ καὶ µιανθανειν deiv περι τῶν θείων, ὡς τοῦτο τῇ λογικῇ φύσει πρέπον, χαὶ πάνυ καλῶς σοι λέγεται, ἀλλ᾽ ἐξετάζοντας δεῖ προστί- ” ’ A . θεσθαι τοῖς ἀληθεστέροις, ὃ δύναιντ᾽ ἂν μετὰ τοῦ θείου πράττειν καλῶς οἱ σοφίας μὲν παντοίας ἀρχούντως µετεσχηχότες, διαλεχτικῆς δὲ ἐμπεπλησμένοι δυνάμεως , De di s \ / ν A \ »
νοῦν δὲ μὴ θεωρητικὸν µόνον, ἄλλα καὶ πρακτικὸν Éyov-
τες. Ἄνευ γὰρ τούτων, οὔτε δυνήσεταί τις ὁποίαις ἂν χρήσαιτο τῶν ἀρχῶν εἰδέναι καλῶς, οὔτε τί ἂν ἔποιτο ταύταις ἁπλανῶς ἐξευρίσκειν, ἀλλ À τιθέντες ἆ μὴ χρὶ τὴν ἀρχὴν, À καὶ χείρω ἐπισυνάπτοντες οὐδ) ὡς ἂν συναφθεῖεν, σφᾶς τε αὐτοὺς πολλοι καὶ πλείους ἄλλους ἀποπλανῶσι τῆς ἀληθείας * à καὶ σοὶ, πρὸς τὴν περὶ τἆληθοῦς ζήτησιν ἄνευ παρασχευῆς ὠρμημένῳ πρεπούσης, συνέθη. Où γὰρ τὸν γριστιανιχκὸν ἐξετάσας ' καὶ μαθὼν πρῶτον λόγον, εἶτα τὰς τῶν ἄλλων ἀνθρώπων μετεληλυθὼς δόξας, ἣν ἐκ τοῦ λόγου συμφωνοτέραν εὗρες ταῖς τῶν ἀρχῶν ἀληθεστέραις Ἡ χοινοτέραις, ταύτῃ προσέδραµες : ἀλλ ὃ τῶν τῆς πατρίου δόξης ἐχομένων , xat μετὰ λόγου, διαθάλλων χατηγορεῖς ἡμῶν, προχατειλῆφθαί γε φάσχων, τοῦτο σὺ πρὸς τὴν ἐθνείαν ἔπαθες δόξα», πρὶν ἕξιν λαθεῖν ἐκ τέχνης χαὶ φύσεως τοῦ χρίνειν ἔχειν περι τοιούτων. Τοιοῦτόν σε οἱ καλῶς εἰδότες ἱστόρουν ' καὶ ἡμεῖς ἔγνωμεν, πολλάκις σοι συµθαλόντες , ὡς περί γε τοῦ ἀλπθοῦς τῶν Χριστιανῶν λόγου οὐδὲν εἶχες πλέον τῶν χαθάπκαξ ἀγροίχων, Ἡ αὐτὸς εἰπεῖν. n λεγόντων ἄλλων συνεῖναι. Ὅθεν, τῇ μὲν περὶ τὴν ζήτησιν τῆς ἀληθείας σπουδᾷ δικαίως πάνυ συνηγορεῖς, Tv δὲ τρόπον αὐτῆς, ἐξ οἰκείας τε διαστροφῆς καὶ θείας ἐγχκταλείψεως, οὐχ ἠξιώθης εὖpeiv. Διόπερ οὔτ᾽ αὐτός τι τῶν ἄλλων ἀπολέλαυχας πύνων, χαὶ ὧν ὃς τήνδε σοι τὴν συγγραφὴν χατεθάλου, οὔτε τῷ τῶν ἄλλων on λυσιτελής' ἐχστήσειας μὲν οὖν τινας ἴσως dr’ ἁμαθίας Ἡ πονηρίας ἄλλης, ἡγεμόνι σοι χρησαµένους. "(otre σοι χαὶ εἰκῆ πάντα νῦν πὐχται μᾶλλον δὲ, οὐδ six, ἀλλ ἄξιον τοιούτων εὐχῶν ἐπηκολούθησέ
