Codd. de more suo, αὐτῶ, sic, leni spiritu

δοθῆναι νρι πεποιγκαμεν τω βιθλίο». Ην à ἅπαν χειρι Ἱεγραμμένων ἐκείνωυ'. Ἐπεὶ δὲ καὶ λίαν εἰκὼς, ἀἄλλοθί που τὸ ἴσον᾽ ὑπάρχειν ὑπό του τῶν ἐκείνῳ φοιτησάντων À ζῶντος Ἡ ταλευτήσαντος ἐκγραφὲν, παραχελευόμεθα πᾶσιν e 3 > νι w . νε. ὸ / . « ὡς απὸ Θεοῦ, eimots χαὶ ὁπουδήποτε εὑρίσχοιτο N ὅλον τὸ βιθλίον % µέρος ἐκγεγραμ.μένον ἔν τινι τῶν Χριστιανῶν, πυρὶ μὲν φθείρειν αὐτὸ τὸν ἔχοντα' χρύπτωντα Où χαὶ ἑαλωκότα, μετὰ µίαν καὶ δευτέραν παραίνεσιν, ε. Ji παῤῥησία βούλοιτο χα.ειν, εἴργειν τὸν τοιοῦτον ἁπάσης τῶν Χριστιανῶν κοινωνίας. Ἐκείνῳ μὲν οὖν τῷ πένητι NS / 94 , , « ΄ δακρύων ἐπαφήκαμεν ῥεύματα, καὶ πολλὰ χατηβασάμεβα τῆς ἡμέρας, ἐν ἡ τὸ βιῤλίον Ἴλθεν ἡμῖν. Τί γὰρ ἡμῖν

, ο.» ΄ ἳ fe ο . ϱ 9 PS ν προσέδει νῦν τοιούτου θορύέου; "Ωαθ ὑπὸ τῆς ἄγαν + ΄ € x ” A 2N ο , = εὐγνωμοσύνης ἂν ὁ Θεὺς ἔδωκε, κἂν ἐδεήθημεν αὐτοῦ

= , À ε , 3 “6 ê / τ 9 ταπεινῶς, εἰς ὃν ὁ πένης ἐξύθρισεν, εἰ οἷόν TE iv, ἀφεθι-

\ 4 PU , 9 ο”, S Ἱ 4 + 4 ναι τας ποινας τῆς βλασφημιας αὐτῷ. Σοὶ δὲ, εὐσεθὺς

\ ΄ \ ου + ον 4 το , LÔd καὶ λογία Quyñ, καὶ ἡμῖν πλείστου αξία, γάριν εἰδότες, ε ὸ + F >» , s 4 e , / ὡς, ÔL ὧν ἐπέστείλας, πρὸς τὸν ὑπὲρ τούτων λόγον χιγήσαντι͵ Χαίΐτοι πολλαῖς Υόσοις καὶ Φροντίσι συνεχοµένους, εὐχόμεθα χαὶ παρὰ Θεοῦ εὐζωῖαν μὲν ἐνταῦθα, εὐδαιμονίαν δὲ μετὰ ταῦτα, πρὸς ἣν τὸν βίον ouvre”

, ., LE) \ à: w . ων / »

vas παντα σοφῶς. Καὶ ”ὺ δὲ εὔχου Ἠμῖν ταγίστην ἄπαλλα-

1. Ad hunc locum in marginc codicis utriusque l'arisiensis additum leuitur eadem manu : Τοὺς τῶν ὑποθέσεων πίνακας μόνους ἀφήκαμεν ταῖς σανίσι µένειν προσδέδεµένους, καὶ τοὺς buvous πρὸς τῷ τέλει τῶν ἐκείνον θεῶν ' ὅπως σωζοµένων αὐτῶν μηδεῖς ἔχη ποτὲ τὴς ἡμετέρας χαταψεύδεσθαι κρίσεως τὸ 8 ἆλλο πᾶν ἀποσπασθὲν ἐπαφείθῃ πυρὶ, καὶ πολλῶν ἐπ᾽ ὄψεσι ταῦτα ἐγένετο͵

2. Codd. ἴσον. — 3. In codice 1289 prius scriptuin erat πᾶσο ἀνθρώποι; ἀπὸ θεοῦ, sine ὡς, emendavit autem ipse scriptor.