Cod. 1289 post βίον addit τοι, sine causa

APPEND. XX. ai γὴν τῶν τῆς ζωῆς ταύτης χακῶν, καὶ σὺν ἀρετῃ '' ἁμήν.

ΓΕΝΝΑΔΙΟΥ MONAXOY,

ss Et γάρ” πού τις γέγονε᾽ πρὸ μικροῦ τὴν Ἑλλινιχὴν πολυθεΐχν αὖθις ἐθέλων ἀνανεοῦν, δι ἀμθλύτητα μὲν διανοίας τοῦτο καὶ αὐτὸς ἐπεπόνθει, Ἀμθλύτεροι δ᾽ ἂν εἶεν, εἴ πού τινες, ἐχείνῳ πραστεθειµένοι, τὴν ἐξόριστον πλάνην ἀντὶ τῆς ἀληθεστάτης καὶ κοινῆς τῶν dvθρώπων δόξης αἱροῖντο. Καὶ ἡμεῖς κατὰ τῆς ἀθουλίας ἐκείνου πλεῖστα συνεγραψάµεθα, οὐκ ἐχείνου καὶ ὧν ἠδολέσχει χατὰ τῆς ἱερᾶς ἀληθείας φροντίκοντες, ἀλλὰ

1. Voces duæ sequentes, ἀμὴν et ἕῤῥῥωσο, absunt ex codice 1289, in altero legendæ.

2. Ex editione W. Gass, in opere cui titulus, Gennadius und Pletho, Bresil. 1844, in-8°, collatis etiam a nobis codd. iisdem, quos supra diximus, Paris. 1289 et 1294. In titulo, quem codices diversum et longiorem habent, cozgnomen monachi recte sibi tribuit Genpadius, abdicato patriarchatu, in cœnobio tum degens, quod et codex Parisiensis 1289 in margine inferiori declarat scriptoris ipsius manu : Ἐγράφν ἐν th μονή τοῦ Προδρόμου ἐν τῷ ὄρει τῶν Φεῤῥῶν, sicut fere supra, pag. #12, not. 1. |