Sic ed. et 1294, ubi 1289, ἐθέλων αὖθις, inversis verbis

». Ed. οὐκ ἐκείνων δὲ ὦν ᾖδολ. Sed codd. ut nos.

τῆς τῶν πλείστων ἐν τῷ γένει νῦν ἁμκαθίας, τῷ wa re" χαὶ πρὸ μικροῦ σοφωτάτῳ, δι’ ἂν καὶ κινδυνεύσειεν ἄν en φ ο = 8 = 9 ΄ ’ τις τῶν ἀπλουστέρων, τῇ ψευδεῖ περὶ τῆς ἐκείνου σοφίας φήμη πειθόµενος. Μαθημάτων μὲν γὰρ τῆς ὑπτιότητος 7 νι ο »

µόνης µετέσχεν, ἄλλο ὃ οὐδὲν ἅξιον αὐτῶν ᾿ τε ἀπώνατο χαὶ τῆς ἐπικοσμούσης ταῦτα σοφίας. Εὐφραδίας δὲ έἐπεμ η] nm. » # 9 ο. 9 6 # À μελήθη μὲν χαλῶς τῆς ἀρχαίας, ἀλλ᾽ ἐν ἀσεθεστάτῳ xal κ , . À ἀφρονεστάτῳ᾽ συγγράµµατι ὃν À Λατίνων παροιμία διὰ τοῦτο προπηχόντως τιμᾷ ἐν τοῖς ελιχρινῶς χαι µόνης αὐτῆς ἐπιμεληθεῖσιν. Ἐν τούτοις μὲν οὖν κάν elyé τις αὐτὸν ἐπαινεῖν. Οὔτω δ᾽ ἁπλοῦς πάν» καὶ τῶν Juδαίων οὐδὲν σγεδὸν διαφέρων ἣν περὶ τὸ δύνασθαι ’ 6 # 4 50 y 4 .. 9 Χρίνειν ἀληθείας πέρι καὶ ψεύδους, ὥστε χαὶ παῖς αὖ- 9 9 e *6

+ 2 A L] À Ce φ

ἦν πειραστικῶς ψευδοµένῳ' διὸ καὶ τὴν πλάνην ὑπέστη ταύτην, καὶ ἡμεῖς τῆς ἀρίστης ἐχείνου Νομοθεσίας (οὕτω γὰρ ἐπέγραφε τὸ βιθλίον, οἰχείαις χερσὶ γεγραμμένον) δηµοσίαν τήν τε ἀντιλογίαν ἐποιησάμεθα, καὶ τὴν ποι- 9 , N C ΄ ee - e + e νὰν, πυρὶ παραδόντες. Ἠνάγκαζε δὲ ἡμᾶς ὁ τοῦ δι’ ἡμᾶς την Ἀμετέραν φύσιν προσειληφότος Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ xat