H. τε non habet, quod addit A

3. H. τ’ ἄλλα. A. rectius τἆλλα, et sic infra. — 4. H. ἣν, sed Α. recte ñv. — 5. A. οὕτω δὴ καὶ. — 6. Α. ἡδονῆς omisit.

δαιμον τίθενται, οὐδὲν ἄλλο πραγµατευόµενοι διὰ βίου, h ὡς πλουσιώτεροι del γίγνεσθαι αὐτοὶ αὑτῶν '. Οἱ δὲ περὶ δόξαν τε ἑπτόηνται, χαὶ τοῦτο αὐτοῖς μάλιστα σπουδάζεται, ὅπως τιμώμενοί τε καὶ ἐπαινούμενοι ὑπὸ πλείστων ἀνθρώπων δικγένωνται. Οἱ δὲ, πάντα τἆλλα ὑπερθάντες, ἀρετὴν καὶ τὸ καλὸν᾽ τέλος παντὸς τοῦ βίου πεποίηνται, ὡς µόνην ἂν ἀρετὴν τῷ ὄντι εὐδαίµονάς τε καὶ µαχαρίους τοὺς ἐπιτηδεύοντας παοεγοµένην. Καὶ μὲν δὴ oùd” ἀρετῆς αὐτῆς οἱ αὑτοὶ ἅπασι ΄ νόμοι. Où γὰρ τὰ αὐτὰ πᾶσι χαλά τε χαὶ αἰσχρὰ ἔστιν ἰδεῖν, οὐδ' ὁμοίως νοµι-όµενα. Αὐτίχα οἱ μὲν λόγου τε καὶ µαθήσεων οὐδὲ δεῖν τι οὐδὲν πρὸς APETRV νοµίζουσιν 4. εἰσὶ ὃ) où χαὶ σπουδῆ φεύγουσι πᾶσαν τὴν περὶ αὐτὰ διατριϐὴν, λώθην τέ τινα ἡγεῖσθαι καὶ διαφθορὰν σφῶν, ὑπὸ Ὑοήτων δή τινων σοφιστῶν ἀναπεπεισμένοι: οἱ δ᾽ αὐτὰ ταῦτα καὶ κεβάλαιον ἀρετῆς ποιοῦνται, καὶ τούτου µάλιστα ἐπιμέλονται', ὅπως ὡς Φρονιμώτατοί re? χαὶ σοφώτατοι Ὑένωνται. Kat οἱ μὲν περὶ πλήθη τε θυμάτων οὐδ) ὅσιον ὅλως οὐδ᾽ ὁτιοῦν τούτων ἡγοῦνται' οἱ δὲ τὰ μὲν τῶν τοιούτων ὅσια, τὰ δ᾽ ἀνόσια ἥγηνται, ἄλλοι τε ἄλλα, καὶ τὰ αὐτὰ οἱ μὲν ὅσια, οἱ d” ἀνόσια νοµίζοντες. Καὶ οἱ μὲν ᾿ µοναυλίαν τε καὶ ἀφροδισίων τὸ παράπαν ἀποχὴν κάλλιστόν τι καὶ θειότατον vouifouoiv- οἱ δὲ γάμους τε χαὶ παιδοποιήσεις τῆς μοναυλίας χάλλιόν τε

1. H. αὐτοὶ αὐτῶν, sed A. recte αὐτῶν, aspero spiritu, et sic infra, quoties reflexo sensu occurret, vel non monentibus nobis.