À. θειότατον. — 10. H. alterum τῶν omitlit

ἀνθρώπων τοῖς πολλοῖς νενοµισµένων, αὐτοὶ διακρίοντες ἕκαστα, τὰ μὲν ἀπόῤῥητα ποιοῦνται, ὡς δὴ οὐχ ὅσιον ὃν οὐδὲ Ὑεύεσθαι αὐτῶν, τὰ δὲ προσίενται: οἱ δὲ πᾶσί τε ἐφιέντες, χαὶ οὐδ ὁτουοῦν τῶν τοιούτων, ὡς δὲ οὐχ ὅσιον ὃν εἴ τις φάγοι, ἀξιοῦντες ἀπέχεσθαι , τῷ µέτρῳ τῆς ἐδωδῆς τὸ χαλὸν μόνῳ ὁρίζουσι. Καὶ οἱ μὲν αὐχμοῦ 4 # 9 LA 3 € À \ ft τε καὶ ῥυπαρίας ἀναπιμπλάμενοι dvéyoyrai οἱ δὲ χαὶ καθαριότητα ᾽, ὡς δὺ τῶν χαλῶν τι, ἐπιτηδεύουσι. Kai οἱ μὲν πτωχείαν τε ἐσχατην καὶ ἀχρηματίαν ἐπαινοῦσιν οἱ δὲ χαὶ χρημάτων κτήσεώς τι µέτρον προσίενται. Καὶ οἱ μὲν τῇ ἀναιδείᾳ μάλιστα φιλοτιμοῦνται: οἱ δὲ τῇ αἰδοῖ κατὰ τὰ κοινῆ τῶν ἀνθρώπων τοῖς πλείστοις νενοµισµένα ἐμμένειν ἀξιοῦσιν, εὐσχημοσύνην πανταχἩ πρὸ 9 , ε 4 v 9’ η \ Ô , Ν ἀσχημοσύνης αἱρούμενοι. “Er d” οἱ μὲν ἐπιτηδεύειν μὲν ἀρετὴν οἴονται δεῖν, αλλ) οὐχ αὐτὸν δι αὐτὴν, μισθῶν / , βΑ Μ κα ñ 4 : / δέ τινων ἔνεκα Ἡ ἄθλων, ὢν ἂν θεοὶ ἐπ᾽ αὑτῇῆ παρέχοιεν͵ > s 5 ὡς δὴ αὐτὴν καθ αὑτὴν ” οὐχ ἂν πάνυ τοι εὔδαιμον ἐπιτήδευμα οὗσαν' οἱ δὲ οὐδενὸς ἕνεχα ἆθλου, ἀλλ᾽ αὐτὴν δι αὐτὴν ° ἀρετὴν µετιέναι ἡγοῦνται δεῖν- οἱ δὲ χαὶ αὑ- \ > © ν΄ # … ο.» Ÿ \ ο.

τὴν αὐτῆς ἕνεκα, xat ἆθλων τῶν ἐπ᾽ αὑτῇ ἂν παρὰ θεῶν τοῖς ἐπιτηδεύουσι διδοµένων, Τοσαύτης οὖν χαὶ ἔτι πλείονος ἀνωμαλίας τε οὔσης καὶ ταραχῆς χατὰ τὸν βίον τὸν ἀνθρώπινον, πᾶσα ἀνάγ- | 9 , Ἱ 9 λῶ A y € ) xn, εἰ μέλλοιμέν 7 ποτε ἀσφαλῶς τὸν ἄριστον αἱρήσεσθαι βίον χαὶ τοῦ χοινοῦ τούτου καὶ ὑπὺ πάντων σπουδαζομένου τέλους τῆς εὐδαιμονίας μὴ διαµαρτήσεσθαι,

{. Η. καὶ non habet. — 2. H. et A. καθαριότατοι: nos et sensus et grammaticæ causa emendavimus.