H. εἰσομένους. — 5. Il. δὴ ignorat

6. H. ὁπότερον, since οὖν, quod in A. lezitur. 7. H. pñ0". — 8. Α. λόγων. — 9. Α. συµθχίνει.

49) περι NOMON, A.

ὃν μὴ καὶ ὅπη ποτὲ εὖ ἔγοι ἄν τῳ) τὰ πράγματα, τί τε ἀνθρώπῳ ἀγαθὸν à κακὸν, καὶ ὅπη, ἱχανῶς εἰδῆ. Ἅμα ὃ)” οὔτε αἰσγροῦ τινος τοῖς θείοις µέτεστι πράγμασιν, ὥστ \ ΄ 4 93 -” 3 ” ἂν μὴ βούλεσθαι θεοὺς τὰ αὐτῶν γινώσκεσθαι , οὔτε ° ας \ Ce ee 9 » » x 4 9 φθονερὸν τὸ θεῖον, Got’ ἂν ἀπαξιοῦν μὴ οὗ πρὸς τοῖς ἄλλοις καὶ τῷ γινώσχεσθαι ὠφελεῖν ἡμᾶς. Οὔτ) ἂν εἰ e - # 3 à 9 + . - 9 «À ὅτι μάλιστα χρεῖττόν ἐστιν n χαθ) ἡμᾶς τὸ θεῖον, οὐγί SN : ο ee - - € + + δια τοῦτο xav ἄγνωστον εἴη ἡμῖν, λογικοῖς τε ὁμῶς καὶ οὐ ’ 4 . ὃ ’ 4 ’ / à παντάπασιν αὐτοῦ ἀλλοτρίοις τὴν φύσιν γεγονόσιν. (JUS 94 4 8 ο. ε - D +4 mn 9 4 & 9 # ee κα «Ἠτητικοὺς τῶν ἑαυτοῦ δια TOÏT ἂν ᾿ ἐποίησενι, ἵνα χαὶ ζητοῖμεν, χαὶ ζητοῦντες μανθάνοιμέν τι περὶ αὐτοῦ, 4 ’ 8 , 9 LA ην 8 καὶ µανθάνοντες τὰ μέγιστα ὠφελοίμεθα. Χρώμενοι γαρ ἀρχαῖς ταῖς χοινῃ πᾶσιν ἀνθρώποις ὑπὸ θεῶν διδοµέναις ἐννοίαις τε καὶ περὶ τοῦ θείου µαντείαις, 7 καὶ ταῖς τῶν πλείστων χαὶ βελτιόνων, χαὶ ταύτας ἡμῖν βεθαίας αὐτοῖς , ” 9 4 ’ n δα -- , τιθέμενοι, ἔπειτα ἀπὸ τούτων ἂν λογισμοῖς ἕκαστα ἄναγ- +7 LS χαΐοις, ὦ ἂν οἱ σοφοὶ ὑφηγῶνται, µετιόντες, θεῶν ἂν συλλαμθανόντων, τοῦ βελτίστου περὶ ἑκάστων λόγου οὐκ » ο 6 « ο. Led L 4 ἀποτευξόμεθα. Θεοῖς δὴ τοῖς τῶν λόγων ἐφόροις εὐχτέον A ν ε LS .. CS ἂν εἴη πρότερον, ἱλέως 7 ἐπιπνεῦσαι τῇδε τῇ συγγραφΏ. 1. H. ἔχην te, nec melius A. ἔχοιντο : 108 correximus. 2. Ἡ. δ omittit — 3. H. yiyvooxcofa. — 4. Il. ἑαντοῦ +’ av,

omissis intermediis; sed A. ut nos.