Ἡ. à non habet. — 5. H. εἰμαρμένῳ

Rs Ἑδα

46 ΠΕΡΙ NOMON, A.

φέροντα, αὐτὸν μὲν ἀγένητον ' πάντη TE ὄντα καὶ πᾶν-

ÿ EN Gé 9’ Ô ” ” » ό d ν Ἀμιουργὸν πρεσθύτατον, ὄντως δὲ ὄντα τῷ ὄντι, καὶ εἰ- . - A 9 € ον + λικρινῶς ἕνα, χαὶ τὸν ὅτι μάλιστα αὐτὸν αὑτῷ, αὐτό τε ὄντα, ὅ ἐστιν ἀγαθόν. Τοὺς δ) ἄλλους θεοὺς δευτέρους τεχαὶ 5 … τρίτους θεότητι καθεσταάναι, [τοὺς μὲν ] αὐτοῦ Διὸς παῖο δάς τε καὶ ἔργα, τοὺς δὲ παίδων τε παῖδας καὶ ἔργα ἔργων γεγονότας, δι’ ὦν σύµπαντα τά Tr’ ἄλλα καὶ τὰ ἀνθοώπεια τὸν βασιλέα Δία καταχοσμεῖν, ἄλλον μὲν ἄλλῳ μµείζονι h µείονι τοῦ παντὸς τοῦδε µέρει ἐπιστήσαντα ὕπαρχον, - ÿ , « ’ δᾷ 6 ù , A τῶν οὲ πάντων ἡγεμόνα Ποσειθῶ * τὸν µέγαν, ὃν πρεσθύτατόν τε καὶ χράτιστον τῶν ἑαυτοῦ ἐχγόνων γεγενγήχει, αὐτό τε τῶν ἑαυτοῦ ἔργων τὸ κάλλιστόν τε, ἐς ὅσον ἐνῆν, καὶ τελεώτατον. Καὶ τοὺς μὲν ἐξ αὐτοῦ Διὸς προσεχῶς γεγεννηµένους ὑπερουρανίους θεοὺς εἶναι, δευτέρους θεότητι, σωμάτων μὲν χαὶ ὕλης πάμπαν ἀφειμέν +, ” σω ν \ » « NS A -.

νους, εἴδη ο ὄντας ειλικρινή αὐτὰ χαθ᾽ αὑτὰ, καὶ νοῦς ἀχινήτους, αεί τε χαὶ περὶ πάντα ἅμα pui τῇ ἑαυτῶν ἑκάστους νοήσει ἐνεργούς: οὓς οὐσίαν μὲν ἑχάστους dx αὐτοῦ ἴσγειν τοῦ Διὸς, ἀμερῆ μὲν ἐξ ἆ Üc, ἅ δ᾽ γ ο) Διὸς, ἀμερῇ μὲν ἐξ αμεροῦς, ἅπαντα

= ο. sf N 9 ἐν © ἑαυτῇ συλλήβδην τε xai καθ ἓν προειληφυῖαν, ὁπό-

8 93 - e 9 κ A σων ΄ Υ᾿ ἂν πλειόνων αὐτὸς ἕκαστος τοῖς ὑφ᾽ ἑαυτὸν αἴτιος T. Τὰ δὰ προσόντα, ἔξω ἑνὸς τοῦ πρεσθωτάτου αὐτῶν Ποσειδῶνος Ὁ, ἄλλους ὑπ ἄλλων διατίθεσθαί τε χαὶ χοσμεῖσθαι, τοῦ βασιλέως τε,χαὶ πατρὸς χοινωνίαν τοῖς ἑαυτοῦ παισὶν ἀλλήλοις τῶν ἀγαθῶν peuryavruévou à

1. Η. ἀγέννητον. — 2. H. παντί τε. — 3. ΙΙ. παντόὸς 4- Η. virgula caret, quod quidem sensus causa notandum.

FRALTÉ DES LOIS, |. A7

éternité , il ne doit l'être ni la naissance à personne, il est son propre principe, et, seul de tous les êtres, n’ayant d’autre père que lui-même, il est le père οἱ le premier auteur de toutes choses; il est d'une essence tout à fait essentielle, absolument un, éternel- + lement identique à lui-même; il est le bien par essence. Les autres Dieux sont partagés en Dieux du deuxième et du troisième ordre, dont les premiers sont les œuvres , εδ enfants de Jupiter, les seconds sont les œuvres de ses œuvres, les enfants de ses enfants : ce sont les instruments par lesquels le roi Jupiter gouverne toutes choses et en particulier les choses humaines; chacun d’eux est établi chef d’une partie plus ou moins grande de cet Univers; mais tous sont gouvernés par le grand Neptune, l’aîné et le plus puissant de tous les enfants de Jupiter, le plus beau possible de ses ouvrages et le plus parfait. Les Dieux nés immédiatement de Jupiter lui-même sont les Dieux supracélestes ; ils ont une divinité de second ordre dégagée de tout lien des corps et de la matiére; ce sont des formes essentiellement pures, des esprits immuables, toujours et en toutes choses agissant par la seule force de leur propre pensée ; chacun d’eux tient de Jupiter lui-même une essence qui est indivisible comme celle de son auteur, mais qui renferme en soi, d'une maniere collective à la fois et individuelle, tout ce qu’elle donne ensuite en le multipliant aux êtres inférieurs. Quant à leurs attributs, tous ces Dicux, excepté Neptune seul, le plus ancien d’entre eux, les recoivent les uns des autres, leur roi et leur pére ayant établi entre ses enfants unc communauté et une réci-

5. Η. τοὺς μὲν omisit. — 6. If. [Ποσιδῶ. — 7. I]. ὃν ἐν. 8. Au potius ὁπύσῳ legendum? — 9. II. Ποσιδῶνος.

48 ΗΕΡΙ NOMQN, «À.

δὴ αὐτοῖς καὶ ἀγχθῶν µετά γε τὴν ἑαυτοῦ χοινωγίαν τὸ κράτιστον ἐμπεποιήχει. Καὶ [οσειδῶ ' μὲν, ὑπ' αὐτοῦ Διὸς μόνου κοσμούμενον, τοὺς ἄλλους ἅπαντας χαταχο- . ν à’ 2) 6 4 + \ € ον Ν σμεῖν τῶν ἄλλων µείφους μέν εἶναι τοὺς ὑπὸ μὲν ἐλαττόνων ἂν κοσµουµένους, αὐτοὺς δὲ πλείω τε ἂν δρῶντας ἐν τῷ παντὶ τῷδε καὶ µείζω" µείους δὲ τοὺς γα ὁ 4 4 # es 3 \ s À e ‘ ἐλάττω μὲν καὶ µείω ὁρῶντας, αὐτοὺς ὃ᾽ ἂν ὑπὸ πλειόνων χοσµουµένους. Ἄλλῃ τε οὖν διενηνοχέναι αὐτὸ αὑτοῦ σύμπαν τοῦτο τὸ Ὑένος τῶν θεῶν, μάλιστα δὲ χαὶ τῶν διακρίσεων τῇ μεγίστη διαχεκρίσθαι διχΏ, ᾖ τὸ μὲν γνήσιόν τι θεῶν γένος ὁ γεγεννηκὼς πατὶρ ἀπέφηνεν, ὁπόσον δὲ ἀῑδίων καὶ αὐτὸ ἔτι γόνιμὸν ἀπετέλεσεν" ὁπόσον δὲ ” θνιτῶν ἤδη καὶ οὐχέτι ἀῑδίων , 'Γιτάνων τι γένος νόθον, ἅτε 9) γενέσεως μὲν τῆς αὐτῆς τῷ προτέρῳ Χεχοινωνη- 4 3 ον ον

pevov. Kat τούτους σύμπαντας οὐτ ἂν ἐν pôve où : ὁτιοῦν οφῶν ἔχειν αὐτῶν, ἅτε μένοντας τε dE! καὶ πάµπαν ἀχινήτους: κινήσεως γὰρ µέτρον τὸν χρόνον εἶναι : τοῖς δὲ αἰῶνα τοῦ βίου εἶναι µέτρον, οὗ δὴ οὐδὲν οὔτε οἰχόμενον, οὔτε µέλλον, οὐδὲ δ ὅλως πρότερόν τε χαὶ ος Jan À ν ο e ὃν D 4 % » ν 3% ὕστερον, ἀλλὰ τὸ ὅλον ἅμα τε χαι αεὶ ἐνέστηκεν. Οὔτ᾽ ἂν τόπῳ θέσιν ἔχοντι περιληπτοὺς εἶναι" σωμάτων τε γὰρ καὶ περὶ σώματα τὸν τοιοῦτον εἶναι τόπον ' τοὺς δὲ σωµάτων τε χωβὶς ἔχειν τὴν οὐσίαν, καὶ τόπον οἰκεῖον ἂν αφίοιν αὐτοῖς τὴν τάξιν κεκτῆσθαι, À τῶν τε προυχόντων LS LÉ 4 ἂν καὶ ὑποδεεστέρων µέσος τις εἶληπται ἕκαστος. 4 δὴ χαὶ σύµπαντα τὸν ὑπερουράνιον γῶρον διωρίσθαι μὲν καὶ καθ’ ἑκάστους θεῶν' μάλιστα ἃ᾽ ἂν καὶ τοῦτον διακεχρί-