ΗΕΡΙ NOMON, A

Ποσειδῶνος ‘ δ᾽ οὖν, ἔτι τε τῶν ” ἄλλων θεῶν γνησίων τε αὐτοῦ ἀδελφῶν καὶ Ὀλυμπίων παῖδας, θεοὺς ἑτέρους τρίτους τῇ φύσει γεγονέναι, τοὺς ἐντὸς οὐρανοῦ τοῦδε, ζῶα λογικά τε χαὶ αθάνατα, ψυχῶν μὲν ἐξ ἀναμαρτήτων, σωμάτων δ᾽ ἀγήρων χαὶ ἀχηράτων συνεστῶτας, χαχῶν δὲ πάντη καὶ τούτους αμιγεῖς. Ὡν dy? αὖ τοῖς γεγεννηκόσι διακεχριµένων τὸ μὲν Ὑνήσιον αὖ ἀποδεδεῖγθαι οὐράνιον γένος ἄστρων, ψυχῶν μὲν τοῦ κρατίστου τε εἴδους καὶ πάντων ἂν ἐπιστήμη ἐφικνουμένου γεγονὸς, σωμάτων [57] ὁ ὅτι χαλλίστων χαὶ ὃ ραστηριωτάτων, Χινγτὸν μὲν ἤδη καὶ πλανητόν τι ὃν γένος θεῶν, κατὰ δὲ ταὐτὰ ‘ περιϊόντας ᾽ ὁμαλῶς' τὸ δὲ νόθον αὖ σφίσι φῦναι χθόνιον γένος δαιμόνων, οὔτε σωμάτων ἂν παραπλησίων τὴν δύναμιν οὔτε ψυγχῶν γεγονὸς», ἀλλὰ ΄ τοῦ τε ὑποδεεστέρου ψυχῆς εἴδους καὶ οὗ πάντων μὲν ἂν ἐπιστήμη ρούση, ὑπολαμθάνοντος, οἷα δὴ καὶ ἀεὶ τοῖς ἑαυτοῦ κρείττοσιν ἔπεσθαι ἱχανοῦ, χαὶ δι ἐχεινους dei τε xai περὶ πάντα ἀναμαρτήτου διαγιγνοµένου. Θεοῖς δὲ τοῖς ἄλλοις ὑπηρετικὸν τοῦτο τὸ γένος γεγονέναι, καὶ τῇ avθρωπεία ζωῇ ἤδη χαὶ φύσει προσεχές. Καὶ τέτταρα δή ταῦτα διαχεχρίσθαι θεῶν γένη, δύο μὲν ὑπερουρανίων, τὸ μὲν Ὀλύμπιον, τὸ δὲ 'Γαρτάριον, δύο δὲ ivrds οὐρανοῦ, τὸ μὲν οὐμάνιον, τὸ δὲ χθόνιον, γενητῶν΄ μὲν παντων τῇ, αἰτία καὶ τῷ ἀφ᾿ ἑτέρου εἶναι, τῷ δὲ γρόνῳ ἀγενήτων τε χαὶ ἀνωλέθρων, ἅτε δὲ ἐξ ἐνεργοῦ αεὶ ὄντος τοῦ Aus, και οὐδ ὁδονοῦν ἀργὸν οὐδ) ἄγρι ψιλῆς µένον ἂν τὶς δυνα-

v w . αἱ , A Det οὔτε ἔγοντος UT’ ἂν ἐσγηκότος πώποτε, Lei πρηω-

1. H. ilos:ô. 7 2. HE. ὧν pro τῶν. 1. H. ολ ΠΠ Πα — 4. Il. ταῦὺτχ.

Neptune: et ses frères légitimes les Dieux de l’Olympe ont des enfants qui forment des Dieux d’un troisième ordre; ces Dicux habitent l'enceinte de uotre ciel, ce sont des êtres raisonnables et immortels, ils ont une âme impeccable et un corps qui échappe à la vicillesse et à la corruption, leur nature ne peut admettre aucun mal. Leurs créateurs les ont aussi répartis en deux classes. L'une est la famille légitime et céleste des astres, dont les âmes sont de l’espèce la plus pure et atteignent tout par leur science, et dont les corps sont les plus beaux et les plus actifs possible ; ce sont des Dieux qui se meuvent et se déplacent, mais suivant une marche régulière. Vient ensuite la famille illégitime ct terrestre des Démons : leur corps n'a pas l1 même vertu, non plus que leur âme, qui est d’une espece inférieure et n’atteint pas à la science de toutes choses, bien qu'ils en concoivent plusieurs par” conjecture seulement , mais toujours avec exactitude, parce que toujours ils peuvent suivre les traces des Dieux de la classe supérieure, et, grâce à ceux-ci, toujours et en toutes choses demeurer infaillibles. Cette classe est chargée d’exécuter les ordres dès autres Dieux , et touche immédiatement à la nature humaine. On distingue donc quatre classes de Dieux, deux sont supracélestes, l’une habite l’'Olympe, l’autre le Tartare; les deux dernières habitent l’enceinte du ciel, l'une est céleste , l’autre est terrestre. Tous ces Dieux sont engendrés en ce sens qu’ils procèdent d’une cause et qu'ils ont reçu d’un autre l'existence ; mais dans le temps, ils sont incréés et impérissables , car ils procèdent de Jupiter, qui est éternellement actif, qui n’est pas et

54 ΗΡΙ NOMQN, A.

όντων ‘, καὶ οὔποτ ἂν τοῦ εἶναι οὔτε ἠργμένων, οὔτ ἂν # ψ 4 y ” / παυσοµένων., Εἶναι 'δὲ τοῦ θεοῦ τούτου τήν τε οὐσίαν ” 4 3 e à καὶ πρᾶξιν ταὐτὸν ᾿ καὶ ἀλλήλοιν ἦχιστ᾽ ἂν διακεχριµένω - LA 9 δ) 4 3 Ν 7) = 4 Φ 4 ( αχρως Υαρ δὴ ἓν εἶναι, και οὐδαμΏ ἂν ἕτερον αὑτὸν αὑτοῦ. Νῶ δὲ διακεκρίσθαι μὲν On πρᾶξιν οὐσίας. ἐνεργὸν LA ΛΑ ο”. 9 δὲ καὶ τούτῳ dei χαὶ οὐδαμῆ ἂν ἀργὸν πρωσεῖναι αὐτὴν, + 9 À 3 9 » 4 φ » ὉἙ a ' ὃ 4 , dot’ ἂν καὶ τὰ ἀπ᾿ αὑτοῦ, ὧν ἂν μ.ηδενὶ οὐ συγγενεῖ ‘ . AN ..

συναιτίῳ χεχρηµένος αἴτιος γέγνοιτο, ἀἶδια ἔτι προϊέναι. υγ” d δη, πρὸς τῷ τῆς οὐσίας τε καὶ πράξεως διαχε- + ùs æ . Lt χριμένῳ, καὶ µέν τι ἐνεργὸν, τὸ δὲ πλεῖστον ἀργὸν ἂν ἑχάστοτε λείιπεσθαι τῖς πράξεως, ἐς ψιλην δή τινα ἀπο- , , , δὺ \ ο.” A , N πίπτον δύναμιν. Σώματι δὲ πρὺς πᾶσιν ἂν τούτοις καὶ τὴν οὐσίαν διακεκρίσθαι ἤδη ἐς εἴδος On τι καὶ ὕλην, où χινητὴν µόνον, ἀλλὰ rat σχεδαστὴν δή τινα ἤδη φύσιν καὶ µεριστὴν ἐπ᾽ ἄπειρον. Καὶ ταύτη μάλιστα ἀλλήλων τὰ ὄντα διενηνοχέναι. Τοὺς μὲν ὑπερουρανίους τῶν θεῶν οὐ τῷ χρόνῳ µόνον, ἄλλα καὶ τῷ ἀεὶ µένειν ἀγενήτους εἷναι, ἅτ' πάμπαν τε ἀχινήτους χαὶ αἰωνίους, οὐδέν τε ἐν ΄ 4 -” 9 / 3 ñ y κι η , σφίσιν αὐτοῖς οὗ πρὀτερον µεν ὃν, ὕστερον δὲ εἰς γένεσιν ἰὀν, Χτωμµένους, αἰτία δὲ μόνον γενητούς' τὸ γὰρ An aiτίου τὴν ὕπαρξιν ἴσχον πὸν γενητὸν εἶναι, γιγνόμενον ’ T 9 € » « 4 » ” ὸ - y 4 ταύτη, AP ἑτέρου ἄει τὴν οὐσίαν διατελεῖ ἴσγον, Kai

οὐκ ἂν ἰκανὸν ἑαυτῷ ὃν πρὸς τὴν ὕπαρξιν. Τοὺς δ᾽ ἐντὸς οὐρανοῦ αἰτίᾳα μὲν γενητοὺς εἶναι: ὅσον μὲν γὰρ ἐς τὴν τῆς ψυχῆς αὐτοῖς ἥχει οὐσίαν, ἀγενήτους εἶναι, τῷ μονίμφ τε αὐτῆς χαὶ διὰ τοῦτο αἰωνίῳ' τὰ δ᾽ ἐς πρᾶξίν τε αὖτῆς καὶ σωμάτων φύσιν, γενητοὺς, τῷ χινουµένῳ τε αὐτῶν καὶ del γιγνομένῳ καὶ γρόνω ἆδη κατὰ µέρη ἕκαστα µε-