Reim. οὐδὲν omisit, quod dant codd. oinnes præler A

11. Cod. 1996, καὶ αὐτό. — 12. Reim. μαλλόν τι, sed codd. τοι.

13. Reim. καὶ τοῖς yé note xp. ubi codd. τοῖς τε xp. sine xai ac sine ποτέ. — 14. Male codd. quidam, ποιοῦσιν. .

15. Reim. οἰκεῖα (pro quo typographus oixvia) μὲν γὰρ, sed codd. ut nos. — 16. H. ἂν pro ab, quod recte habent ceteri.

[ὁ ϱ \ 4 + πανυ σμικρὺν ' οὕτως, ὥστ' ἂν αὐτὺν μὴ ᾽ οἷόν τε εἶναι = +3 e 3 ο , , φ 49 4 e 9 τῷ ag” ἑχυτοῦ Gp ἐφικέσθαι. οὐδενὸς γὰρ ὅτου οὖχ αὐτὸν εἶναι τὸν αἰτιώτατον. Ἔτι δ᾽ εἰ μὴ ὥριχτο τὰ

s No À , 4 , 9 e 7 μέλλοντα, οὐδ᾽ ἂν προεγινώσκετο”, ο) µόνον γε οὐγ ὑπ 5 «ο. ο. 3 ἀνθρώπω», ἀλλ᾽ οὐδ) ᾿ ὑπὸ τῶν θεῶν ἂν οὐδενός' οὗ γὰρ -- 6 ΄ "es L # 9 οἷόν τε ὅλως γνῶσιν ὑπάρξαι τοῦ πάντη ἀορίστου: où ϱ ” ΑΛ 9 CS γὰρ 009? ὁπότερον 7 ἀλιθὲς εἴη ἂν ὁὀρίσαι περὶ αὐτοῦ, , + 8 » 3 a" , ” NS 090" ὡς ἔσοιτο, οὐτ᾽ αὐ © ὡς οὐκ ἔσοιτο. Nüv 9’? οἵ τε Gen? v Ô , \ , e N «ς ΄ φ 3} .

ἴσασι δήπου τὰ ἐσόμενα, οἵπερ καὶ ὁρίζουσί τε αὐτὰ, καὶ 3 "= » « μα 9 ἐν οφίοιν αὐτοῖς ἔχουσι παρόντα αεὶ Th αἰτία, χὰν μήπω τήν γε αὑτῶν γένεσιν ἀπειληφότα T° ἴσασι δὲ '' οὐχ ἅλλως, à τῷ διατιθέναι τε καὶ αἴτιοι εἶναι αὐτῶν: οὐ γὰρ ἂν τῷ '' διατίθεσθαί πη ὑπὸ τῶν τῖδε γινώσχοιεν '' abri 9 4 οὗ γὰρ θέµις, οὐδ' οἷόν τε θεοὺς ὑπὸ χειρόνων καὶ μὴ ὄντων YÉ πω διατίθεσθχι. Ἐτεὶ χινᾶυνεύουσιν ἔτι οἱ eo: 9 + , à ù ο. 9 ο μὲν εἶναι νοµίζοντες, τὴν δὲ περὶ τὰ τῆδε αὐτῶν πρό- » - « 8 4 νοιᾶν τε καὶ εἱμαρμένην ἀναιροῦντες, καὶ TAV περὶ τὰ 50 4 ον -” ο ου 9 9» Ἡ > ὃ sf τῖδε αὐτῶν γνῶσιν ἀναιρεῖν, oùT ἂν τῷ διατίεσθαι

, ον , , >, 9% -- à XSE15500S VTQ 7σιρονῶν; YIVOGXIVEON, OT αν τω Γχοι-

θέ V— Ÿ à ” 0 3 / - δέ 13 = & έναι, εἴπερ ατδὲ αἴτιοί εἰσιν αὐτῶν" déov '' πᾶν τὺ Ὑι- 1 ἁ ,% \ à , 0 e ολ = νῶσκον, 7, EEE χαὶ τῷ διατιθεσθαΐ απ ὑπὸ τοῦ γνω- LS ΄ 4 + 7 \ - , ©. à 9 στοῦ γινώσκειν, Ἡ αἰτίᾳ καὶ τῷ δΔιατιθέναι, ἄλλως ὃ οὐκ