LIVRE V. SUCCESS. SECT. I. HÉRÉDITÉ
de changer ses dernières volontés et de rompre ainsi son testament, qu'il y procède en anéantissant exprès ce testament, ou en faisant un nouveau testament valable. La simple révocation d'un testament ne le rompt que sous certaines conditions tenant, soit à la forme, soit au fond, déterminées par Justinien.
Dans tous ces cas , un testament ainsi infirmé perd, suivant le droit civil, sa force pour toujours, quand même l'obstacle qui s'oppose à sa validité serait levé à temps. Mais le droit prétorien , au moins dans certaines circonstances, maintient les effets du testament, après la cessation de l'empêchement, en accordant à l'héritier institué, sur sa demande, une secundum tabulas bonorum possessio.
Intestatus decedit, qui aut oninino testamentum non fecit, aut id, quod fecerat, ruptum irritumve factum est, aut si ex eo nemo lieres exstiterit. Pi\, I., nr, 1 , De hereditatibus , quœ ab intestate deferuntur.
Quae ab initio inutilis fuit institutio , ex postfacto convalescere non potest.... Quod ab initio vitiosum est, non potest tractu temporis convalescere. Licinius Rufinus, fr. 210; Paulus, fr. 29, D., l, 17, De reg. jur.
Testamentum jure factum usque eo valet, donec rumpatur, irritumve fiât.
Rumpitur autem testamentum, quum , in eodem statu manente testatore, ipsius testamenti jus vitiatur. Si quis enim,post factum testamentum, adoptaverit sibi filium per imperatorem eum, qui est sui juris, aut per prsetorem secundum nostram constitutionem eum, qui in potestate parentis fuerat, testamentum ejus rumpitur quasi agnatione sui heredis.
Posteriore quoque testamento, quod jure perfectum est, superius rumpitur. Nec interest, exstiterit aliquis hères ex eo, vel non; hoc enim solum spectatur, an aliquo casu existere potuerit
Alio quoque modo testamenta jure facta infirmantur, veluli quum is, qui fecerit testamentum, capite deminutus sit. Hoc autem casu irrita fieri testamenta dicuntur, quum alioquin , et quse rumpuntur, irrita fiunt, et qua? statim ab initio non jure fiunt,
irrita sunt; et ea, qua? jure facta sunt, postea propter capitis deminutionem irrita fiunt, possumus nihilominus rupta dicere. Sed , quia sane commodius erat , singulas causas singulis appellationibus distingui, ideo quaedam non jure facta dicuntur, qua?dam jure facta rumpi, vel irrita fieri. Non tarnen per omnia inutilia sunt ea testamenta , qua? , ab initio jure facta , propter capitis deminutionem irrita facta sunt. Nam , si septem testium signis signala sunt, potest scriptus hères secundum tabulas testamenti bonorum possessionem agnoscere , si modo defunctus et ci vis romanus , et sua? potestatis mortis tempore fuerit
Ex eo autem solo non potest infirmari testamentum , quod postea testator id noluit valere , usque adeo , ut , et si quis , post factum prius testamentum , posterius facere cœperit, et , aut mortalitate prseventus , aut quia eum ejus rei pœnituit, non perfecisset, divi Pertinacis oratione cautum est, ne alias tabula? priores jure facta? irrita? fiant, nisi sequentes jure ordinata? et perfecta? fuerint. Pr., § i , 2, 4, 5 et 7, 1., n, 17, Quibus modis testamenta infirmantur.
Ejus, qui apud hostes est, testamentum, quod ibi fecit, non valet, quamvis redierit , sed quod, dum in civitate fuerat , fecit, sive redierit, valet jure postliminii, sive illic decesserit, valet ex lege Cornelia. § 5, I., n, 42, Quibus non est per in. facere
Lege Cornelia, qua? perinde successionem ejus confirmât, atque si in civitate decessisset. Ulpian., Frag/n., tit. xxm, § 5.
Si nemo hereditatem adierit , nihil valet ex Iiis , qua? testamento scripta sunt. Pompon., fr. 9, D., xxvi, 2, De testamen-
taria tutela.
Quand on arrive à la succession al) intestat, tout se réduit à ces trois questions :
\ 0 Quelles sont les personnes en relation avec le
testam .
Capacité de succéder et ordre de succession.