LIMITATIONS NATURELLES A

fraudari et ex ea Immanioi’ibus quidem dominis damnum inferri, severioribus autem dominis lucrum accrescere, hoc, quasi invidia plénum, pio remedioper nostram conslitutionem mederinecessarium duximus ; et invenimus viam per quam et manumissor, et socius ejus, et qui libertatem accepit, nosiro beiieficio fruantur, libertale cum effectu procedente, cujus favore et antiques legislatores mulla cliam contra communes régulas statuisse manifestum est, et eo qui eam iraposuit suæ libei'alitatis stabilitale gaudente, et socio indemni conservato, pretiumque servi, secundum partem dominii, quod nos definivimus, accipiente.

Lib. I, tit. VI, Qui, quibus ex causis majiumittet'e non possunt pr. — Non lamen cuicumque volenti manumittere licet. Nam is qui in fraudem credilorum manumiüii, niliil agit, quia iex Ælia Senlia impedit libertatem (Gains, I, § 37).

§ i. Licet autem domino qui solvendo non est, in teslamento servum suum cum liberlate licredem instituere, ut liber fiat beresque ei solus et necessarius ; si modo ei nemo alius ex eo testamento heres exstiterit, aut quia nemo heres scriptus sit, aut quia is qui scriptus est, qualibet ex causa heres non exstiterit. Idque eadem lege Ælia Senlia provisum est, et recte; valde enim prospiciendum erat ut egentes