XL

S. Prieler nostras lllteras qiias siiiiul cuni adiuonitionihus luis Baro llogn. ad Navari'enum pertulei'al, misinius etiam Uocluetini itl sciiel (piid acluiu foret, ac si convoiiiendi ^avarreiii facilitas daretiir, ctmi ubscrvaret, itt tandem cuiii rege agorel de l'epiirgaudis l']cclesia' corriiptelis, et siniul ci coiuiiiendaret cattsaiii eaptivoriiin tVatruiii. Hoclucus reversus est, renuntiat Baronis cum Navarreno (Olloqiiittni, se item citm illo locutum, nihil vero plus ci esse animi quam antea. Déplorai (iitideiii pi';esetilem Kcclesiai (toiTupliouem, ut eliam sibi iiiliil fore optatiiis (ittiiiu itl pure colerelur Detis ; sed iioiidimi os aperire statuit ni (luaî propemodum dei)lorata suiit, in melius corrigantur : patere plis omnibus adilum in snam ditionem, sed hic sibi nullani esse potcstateni , nec hoc tempore sine siio iiiaxiuH) iiicominodo aggredi possc quod volmiius. Regem vero adeo alietiiim esse a restiltieiida pielalis doclrina. ut ex quo in aniam veiierit, iiibil aliiid audierit agitari (|uaiii igiies ad iiiliiiilain lutiltiliidiiieiM loiieiidam; (|niii etiam aJj ipso ratioiiem iniii aliiue coiislitui (pia PetKuiioiilaiiorittn stirpein radicilus tollal. lUec suiil verba Navarreni : ex quibus primuin colligere pôles (juid expeetandum sil de i|)S(). .\uii pi;eslitit eam volnntatem qiiam multisperabant, propler rumores tibicpte sparsos de Davide ministro eius, ipiod Kupelhe et Pictavii inipias siiperslitiones palam et libère (lamiiasset. i\Iira videlicet promittebat abseiis et proeiil ab atila. Al ubi venit in eonspectum régis, ad ingenium rediit. Quia