LU PRECIS DE L HISTOIRE

cipua est hujus morbi causa qua nihil mirum est ipsam laborare cum etiani nudius tertius vir eius, ad castra rediens, atrocius quam antea insanierit et deierarit: se nunquara ingressurum esse domum ubi illa esset nisi polliceretur se adituram esse missam. Adduxit illi exemplum And. et quaecumque alla potuit, quibus ut opportune mederer, Dominus niihi, pro sua providentia, illac transitum dédit. Restât ut vobis narrera peregrinationis raeae rationem, ut, quis inde fructus redire possit, œstimetis.

Exposui diligenter calamitates nostras niinistris Ducis , et oblatis litteris in quibus ipsos salutabat Ecclesia, omnibus niodis ab ipsis petii ut causam nostram agerent apud suum priucipem. Hunianissime exceperunt me et polliciti sunt operam suam, sibique curœ fore ut Dux prima quaque occasione regem pro nobis deprecetur. Cancellarius etiam bis mihi affirmavit nos expecturos esse principem amicum et benevolum nostrae causse. Interea nolui ingredi in disputationem de Cœna, ne causam captiuorum laederem, tantum inter coUoquendum, dura illis ordinem cseterum nostrorum narrarem, facta sacramentorum mentione, dix! nos et captiuos nostros simul cum illis missae impietatem repudiare quam aduersarii a nobis approbari volunt. Si seruetur quidem Christi mandatum, nos libenter affirmare panera et vinum, ubi sanctificata sunt in usuraCœnae, certissiraa esse testimonia quibus conjuncta est vera rerura exhibitio, atque ita sine ulla difflcultate aut scrupulo fateri, juxta ipsius Christi verba, panera esse corpus Christi et vinuni esse sanguinera Christi : Christura enim hœc symbola nobis porrigendo , vere aniraas nostras carne sua et sanguine pascere. Ac dura spiritualeni vocamus coraraunicationera non carnalem , hac voce noD intelligere imaginarium nescio quid, ac si cogitatione duntaxat esseraus Christi participes, sed potius intelligere cœlestera virtutera quse crassa transsubstantiationis et terrenas praesentiae figraenta excladat, nihil autera minuat de ipsa veritate. His sirapliciter dictis, non gravate acquieverunt. Quare non indicavi rae esse urantem (?) ne praejudicio esset locus. Litteras rescripserunt quarura exemplar ad vos mitto. Cseterum Compendii conveni Nav. et inter alla queraadraodura raihi mandaras, admonui ipsum de Davide : sed vereor ne nimiura nebuloni isti fideni habeat et cultoribus eius qui nostros apud ipsum crirainati sunt quasi fuissent authores raotuura qui nuper exorti sunt in locis istis. Dixit tura se mandasse ut sibi causa intégra in adventuni suura servetur. lam si roges etiani aliquid de belle, vidi oranes régis copias : habet ille niagnura et firmura equitatum et pedites permultos, sed propemodum extranei sunt oranes. Post Theonvillse deditionem, castra nunc hic, nunc illic posita sunt in ditione nostra : quacuraque iter fecit tam numerosus exercitus, frnges oranes consurapsit, ut passira nunc videas ingeraiscentes Belgas quibus nihil reliquum est unde se in posterum terapus sustentent.

Hostis interea trans fluraen (Soramam vulgo vocant) eludere videtur nostros, seu diffidat paucitati suorura , seu majorera opportunitateni expectet; agris interea nostris vastandis et incendendis pagis terapus censurait. Ubi ad illuni propius accedinius, paulisper cedit. Très autera nostri reges sibi studiose cavent post principia, qui non procul a castris exercitura suum seraper habent, tanquara murum opposituni. De pace raulta feruntur, sed fama nuntiat, author est nemo.