‹ Précis de la déclinaison latineChapitre 16 sur 289 · Cas du singulier. — Quand une terminaison est · texte numérisé non relu

Cas du singulier. — Quand une terminaison est

1 . Corpus inscr, latin . I m 572 : cfuneos) duos in teatro faciendos coir(avere) ; — 1007 : gnatos duos creavit.

2. Charisius cito (l. 21, 14. p. 95 P., p. 110, 9 Keii) Térencc, Addphi 5, 9, 5 : usque a pueris curavi ambos sedulo ; ot aussi Afranius. — Tr.

3. Quintiiioii 1, 5, 14 : nam dua et tre et pondo divcrsorum generum sunf barbarismi : at duapondo et trepondo usque ad nostram aetatem ab omnibus dictum est, et recte dici Messala confirmât,

4. Ciori, Inscr, antiq. graec. et roman, quae exstant in Etruriae urhibus, 1, 412, 242: columbaria dua. — Muratori, iVoru^ thésaurus veterum inscriptionum, 198G, 7 : tribunalia dua, — Fabrotti, Inscr. antiq. explic, p. 14 il" 63 : vasa obrendaria dua.

5. Orestis tragoedia 20 : post dua lustra. — Duapondo, locution aclîopt/'o ni<^mo par de scvôros criticiues, s'omploio comme un ablatif. V. la note pn'cédentp. — Pput-ôtro reconnaîtra-t-on un jour une torminaison duollo dans viginti (doux dizaines) oppost» aux jduricls tHginta (trois dizaine»), quadraginfa etc.; cf. «îxoon ot tpiàxovra. Mais cetto question est oncoro des plus obscures ot no pout «Hre rôsoluo acluolloment. - Tr.)

Page 1