LXI. — IN FINEM

PRO ÍDITHUN, PSÁLMUS DaviD.

2. Nonne Deo subjecta erit anima mea ? * ab ipso enim salutare meum.

3. Nam et ipse Deus meus, et salutaris meus;* susceptor meus, non movebor amplius.

4. Quousque irruitis in hominem ? * interficitis universi vos ; tanquam parieti inclinato et maceriæ depulsa ?

2. Verumtamen pretium meum cogitaverunt repellere, cucurri in siti ; * ore suo benedicebant, et corde suo maledicebant. —

6. Verumtamen Deo subjecta esto anima mea ; * quoniam ab ipso patientia mea.