ANNEXE D. LXXXIX

Τὴν Ξύρταν ὅλοι τρέχουσι ταὶ τουξιχὶς βαροῦσι Ke: νὰ τοὺς ἐγάλουσι χυλὺν νὰ sm χαρτεροῦσι.

‘Exsi καὶ χήρις τρέχουσι χαὶ καλοιλοίρες πᾶσι

Δὲ τένη καλὸ στάρματα, καὶ 7206 ἐχϑροὺς νὰ σδύση A χέρις κάλιν στέχονται σὰν καραπονεμένις Rae; εὐχὰς τοῦ δίιδουσι κ' ἐχεῖνες ἡ χαϊμένες ‘Haut ἀνᾶρα δὶν ἔχομεν γιὰ νὰ τὸν τουφεχίσῃ

Mo ὁ Θεὸς ποῦτ᾽ ὡσιν νὰ σᾶς τὸν τουφεχίσῃ,

Ka: ὡσὰν φίλοι τοὺ λαλοῦν χαὶ τὸν ἐνουθετοῦσι, Κουλπάρι λένουσιν ἡμεῖς ϑίλομεν τὸ καλόν σου

Καὶ τοῦτα ποῦ σοῦ λίγομεν βάλετα στὸ μυαλόν σοῦ Ka: εὐδγαλε τὴν φξίρμελην γιλέχι mai ζουνάρι

Ke: τὸ βραχὶ μκοριὶ χανεὶς ἐχϑρὸς νὰ σοῦ τὸ πάρῃ hat νὰ σὶ γδύσουσιν ἐχδροὶ νὰ σοῦ τὸ πάρουν ἄλλοι Zraiev ςέρνεις εἰς ἐμᾶς καὶ ἐντροπὴν μεγάλη,

Τιὰ τοῦτο χουμπαροῦλι ou σωστὰ νὰ σοῦ Toro, Καὶ ςἐσι καὶ κοκάμισον νὰ ςήσῃς ἀγαποῦμεν,

Καὶ τὰ τακούτζια ἀγάλετα vi Jettéssvta σισίνα, Ἑτώρα εἶσαι σίγονρος μὴ σχιάζεσαι χανέναν

Καὶ ἔτζι τὸν ταλαίπωρον τὸν ξένον τὸν ἐγδύνουν Κετάσαρχον οἱ ἄσπλαχνοι νὰ τρέχῃ τὸν ἀςήνουν. ‘Av τύχη καὶ καμιὰ φορὰ καράθδι νὰ ξεπίσῃ.

Kai ταὺλες τὸ μοιράζουσι καϑόλου δὲν τοὺς μέλλει. ᾿Ανϑρώπους δὲν ἐντρέπονται Θεὸν καὶ δὲν ςοβοῦνται, Πτοιχοὺς δὶν εὐσπλαχνίζονται, τοὺς ξένους δὲν λυποῦνται, ΤΠ ολάην ἔχουν ὠμότητα χαὶ δτριογνο λίαν,

Buy ἵχουν ὁμοιότητα ἀνθρώπινην καιρίαν

Μὶ τούτους ὅποιος peur βέβαια μαγαρίζη

Καὶ τὶν ψυχήν του κόλασιν καὶ uv τὸ ἐγνωρίζει,

Τοὺς μαρτυροῦν τὰ ἡϑη τοὺς καὶ οἱ καλοὶ τοὺς τρόποι, Στὸ φανερὸν ποαγματευταὶ xai στὸ χρυςξὸν χο' οι Μιχροὺς μιγάλους ἄνεμος χαὶ λίχνη νὰ τοὺς κάρη. Πλὴν ταῦτα ὅλα τίνονται ἀπὸ τὴν ἀπειθιαν

Au manuscrit de ce poëine sur le Magne , qui n'a été donné par mon ami M. Constan- Un Colucotronis peudant mon séjour en Grèce, était jointe la lamentation suivaute de

Nicétas sur les infortunes de la Morte:

Atopeiperiencs Νιχήτου à θρῆνος διὰ στίχων ὁμοιοχαταλήχτων, δι' ὧν θρηνεῖ τὴν ἑαυτοῦ πατρίδα ἀτυδηχῶν, παραπονούμινος ἅμα, καὶ ἐλέγχων τὴν ἀμάθειαν αὐτῆς χαὶ βαρβαρότητα,

Στὸ αἰνελά μὸν σέαιρον, χαὶ εἰς τὸν αυτευμὴν μου, δὰ στήσω ὑρῆνον χοπκετὸν ἀπὸ πολὺν καῖμόν nou

Mi στιναγμοὺς καὶ δάχρυα θέλω νὰ ἀργννήσω

Ke: τὴν καυρηυπατρίδα μου νὰ κλαύσω νὰ θρηνήσω ἃ «γ. Πατριδα ϑαυμαστὴ πατρίδα τιμημένη

Πῶς tours πῶς κατάντησις πῶς ἔγινες χαϊαἴνν,

Ile, tout ὁμόνοια χ᾽ ἢ ειλελευθερία

lo, ler ἡ ἰσότητα καὶ ἢ ἀναργυρία,

AL αγ. πατρίδα pou καλὴ πατρίδα ἀγαπητή μου,

Meg TAAGUATEM μου, χαὶ πιριπόϑητή μου,

θι Trot σοῦ στρατηγοὶ χ' οἱ σώςρονές σὸν νέοι, A “ τατρίδα ἐχλεχτη, πατρίδα pou φιλτάτη,

mél Liver τὰ σχολεῖα 09) καὶ ποῦ τὰ ταιδιυτήρια

᾽Αχ ἄγ. πατρίδα μου γλυχιὰ ay πῶς νὰ μὴ θρηνέτω Πὼς εἶναι δυνατὸν ποτὶ νὰ σὶ ἀλησμονήσυν"

λχ. ἀχ. Νὰ εἶχα δάκρυα ποταμηβὸν νὰ τρέξουν Νὰ πέσουν στὴν πατριδα pou νὰ τὴν ἐχαταδρέξυυν. Διότι ἦτον ζωντανὴ ποτὶ καὶ ξαχουσμένη

Καὶ τώρα βρίσκιται νιχρὰ xat χαταθρομησμένη, Πατρίδα μου, πατρίδα pos ἡ πολυδοξασμένη

Île εἶναι τὰ χοντάρια, ti ἴγιναν τὰ τόξα, Πατρίδα μου, πατρίδα μου, ἡ πρῶτα τιμημένη Πῶς τώρα γίνες, ἄτιμη καὶ κατατρονιμένη,

sw

C’est Le livre de La Œonqueste de Costantinople et de l'empire De Romanie, εἰ dou pays de la Princer de la AMorée, qui fu tronée en un libre qui fu jadis del noble baron messire Parthoἰσπιέε Guys, Le grant conestable, Lequel livre il avoit en son chastel δ Estives*,