Omnes litteras discant
Omni tempore duabus horis, hoc est a mane usque ad horam secundam, lectioni vacent.
18. Reliquo vero diei spatio faciant opéra sua, et non se fabulis occupent, propter illud Apostoli : Cum silentio opérantes...; et illud: In multiloquio non effugies peccatum. Et ideo hoc vobis omnino loquendum est quod ad aedificationem vel utilitatem animae pertinet. Cum autem nécessitas operis exegerit, tune loquantur. Reliquis vero inumim operantibus, una de sororibus usque ad tertiam légat; de reliquo meditatio verbi Dei et oratio de corde non cesset.
Sit vobis anima una, et cor unum in Domino; sint vobis omnia communia, sic enim legitis in Actibus Apostolorum : Quiaerant illis
omnia communia, et distribuebatur unicuique, sicut opus erat.
19. QuaB aliquid habebant in seculo, quando ingrediuntur monasterium humiliter illud offerrent matri communibus usibus proraturum. Quae aatem non habuerunt, non ea quaerant in monasterio, quœ nec foris habere potuerunt. Mae vero quae aliquid videbuntur habere in seculo non fastidiant sorores suas, quae ad illam sanctam societatem ex paupertate vénérant, nec sic de suis divitiis superbiant, quas monasterio obtulerunt, quomodo si eis in seculo fruentur. Quid prodest dispergere, et dando pauperibus pauperem fleri, si misera anima diabolica infletur superbia? Omnes ergo unanimiter et concorditer vivite, et honorate in vobis invicem Deum , cujus teinpla esse meruistis; orationibus sine intermissione insistite, secundum illud Evangelii : Orantes omni tethpore, ut digni habeamini; et Apostolus : Sine intermissione orate. ■
20. Cum vero psalmis et hymnis oratis Deum , id versetur in corde quod profertur in voce.
Quodcumque operis feceris quando lectio non legitur, de divinis scripturis semper aliquid rumina apud te.
jEgrotantes vero sic tractandae sunt, ut citius convalescant ; sed cum vires pristinas reparaverint, redeant ad feliciorem abstinentiœ consuetudinem.
Non sit notabilis habitus vester, nec affectetis vestibus placere, sed moribus, quod vestrum decet propositum.
21. Nulla in vobis concupiscentia oculorum cujuscumque viri, diabolo investigante, consurgat, nec dicatis vos animos habere pudicos, si oculos habeatis impudicos, quia impudicus oculus impudici cordis est nuntius; nec putare débet quae in virûm non simpliciter convertit aspectum, ab aliis se non vider i, cum haec facit, videtur omnino a quibus se videri non arbitratur. Sed ecce lateat, ut a nemine hominum videatur : quid facit de illo super inspectore , cui latere omnino non potest? Timeat ergo displicere Deo, cogitet ne maie placeat viro. Quando ergo simul statis, si aut provisor monasterii, autaliquis cum eo virorum supervenerit, invicem vestram pudicitiam custodite, Deus enim qui habitat in vobis etiam isto vos modo custodiat.
22. Si quam vero liberius quam decet agere videritis, secretius corripite ut sororem; si audire neglexerit, matri in notitiam ponite, nec vos judicent esse malevolas quando hoc sancto animo indicatis; magis enim nocentes estis, et peccati ipsius participes vos facitis, si sororem vestram , quam castigando corrigere potuistis, tacendo perire permittatis; si enim vulnus haberet in corpore, et esset a serpente percussa, et vellet hoc occultare, dum timet secari, nonne creduliter hoc taceretur, et misericorditer proderetur ? Quanto ergo magis
consilia diaboli et insidias illins manifestare debçtis", ne in deterins vulnus peccati augeatur in corde, ne concupiscentis mahim diutins nntriatur in pectore i Et hoc facite cum ditectione sororum et odio vitiorum.
23. Quaecumque autem, quod Deus non patiatur, in tantum progressa fuerit malum, ut occulte ab aliquo Jitteras, ant quslibet mandata, aut munuacula accipiat, si hoc nltro confessa fuerit, mdulgenliam mereatur et oretnr pro ea; si antem celans proditur vel convincitur, secundum statuta monasterii^ gravius emendetur. Simili etiam districtioni snbjaceat, si vel ipsa cuicumque litteras, ant munuscula transmittere sacrilego ansn praesumpseril : pro affectn tamen parentnm, ant cujuscumque notitia, si aliqua transmittere voluerit, eulogiam panis matri suggérât , et si ipsa permiserit, per posticiarias det, et ipsae nomine illras transmittant cui voluerit; ipsa sine ptœposita ant posticiaria per se non praesumat nec dare, née aocipere quddqnam.
24. Et quamvis non solum cogitari, sed omnino credi née debeatv Qood sanctae virgines dnris se sermonihus vel conviens mordeant, tametsi forte, ut se habet hntnana fragihtas, in tantum nefas aliquse de sororihus ausae fuerint, diabolo instigante, prorumpere, ut ant rortum feciant, aut in se invicem manus mittant, justum est ut légitimant disciplinam accipiant a quihus régula? instituta violenter; necesse est enim, ut in eis impleatur illud, qued de indiseiplinatis nlzis per Salomonem praedixit Spiritus Sanctus : Quœ diligit filium jtfttm, asriduat ilH flagelhim; et iterum : Tu virga cum cœdis, animant ejus de inferno Uberabis. Disciplinam tamen ipsam in praesentia congregationis accipiant, secundum illud Àpostok" : Peceantes coram omnibus cor ripe,
25. Et quia monasterii iriater necesse habet pro animarum sainte sollicitttdmem gerere, et de substantiola monasterii, quod ad vietnm eorpdris opus est, jugHer cogitare, salutant&ns etiam affectum impendèrë, et epistolis quorumeumque fldelram respondere, omnis lanificii cura,unde vestimenta sanctis sororibus ministretuï, ad sollicitudinem praepositae vel lanipendia pertiiiebît. Pet quarum îndustriam ita fideliter cum zelo et amore Dei, vestimenta quaecumque sunt necessaria praeparentur, ut quotiescumque safcctis soToribus opus fuerit, praeposita dfferat ei mater monasterii, quibus necesse fuerit, cum sancta dîscretione dispensent.
' 29. ftttee talmen vestimenta cum tanta industria m monasterio Haut, ut ea* nunquant necesse stt abbatissa* extra monasterium com-
Et non ad vos pertineat quale vobis indumentum pro temporis cou-
gruentiaproferatur. Si autem hinc inter vos contentiones et murmura oriuntur, aïiquae ex vobis minus forte dignum aliquid acceperint, quam prius habuermt;.hinc vos probate, quantum vobis défit in illo interiore sancto haiitû cordis quae habitu corporis murmuratis.
Si vestra tolérât infirmitas, ut amplius quam victus quotidianus exigit habeatis, in unotamen loco sub communi custode quodhabueritis reponite , et claves de arcellis vel praesuriolis vestris registoria teneat.
27. Nulla sibi aliquid proprium operetur, nisi cui abbatissa praeceperit aut permiserit; sed omnia opéra vestra in commune fiant, tam sancto studio et ferventi alacritate quomodo si vobis propria faceretis.
28. Ad cellarium et ad posticium vel lanipendium taies a seniore eligantur non quae voluntates aUquarum, sed nécessitâtes omnium cum timoré Dei considèrent, et ideo quidquid ad manducandum velbibendum pertinet, nulla de sororibus praesumat circa lectum suum reponere aut nabere ; quaecumque autem hoc fecerit gravissimam districtionem sustineat.
Ante omnia coram Deo et angelis ejus obtestor, ut nulla de sororibus vinum occulte aut emat, aut undecumque transmissum accipiat, sed si transmissum fuerit, praesente abbatissa vel praeposita, posticiariae accipiant et canavariae tradant, et per ipsius dispensationem , secundum institutionem regulae, illi cui transmissum est, quomodo infirmitati suas convenit, ita dispensetur. Et quia solet fieri, ut cella monasterii non semper bonum vinum habeat , ad sanctae abbatissae cura pertinebit ut taie vinum provideat, unde aut infirmœ, aut illae quae simt delicatius nutritae, palpentur.
29. Lavachra etiam, cujus infirmatas exposcit, minime denegentur, sed fiât sine murmuratione de consilio medicinae; itaut, etsi lavare nolletilla quae infirma est, jubente seniore fiât quod opus fuerit pro salute. Si autem nulla infirmitate compellitur, cupiditatisuae nonpraebeatur assensus.
30. iEgrotantium cura sine aliqua imbecillitate laborantium uni satis fideli et compunctae débet injungi, quae de cellario petat quodcumque opus esse prospexit, et talis eligi débet, qui et monasterialem rigorem custodiat et infirmis cum pietate deserviat. Et si hoc nécessitas infirmarum exegerit , et matri monasterii justum visum fuerit, etiam cellariolum et eoquinam suam infirmae communem habeant.
Quae cellario, sive canavae, sive vestibus, vel codicibus, aut posticio, vel lanipendio praeponuntur, super evangelium claves accipiant; et sine murmuratione serviant reliquis. Si quae vero vesti-
28i PIÈCES JUSTIFICATIVES.
menta, calceamenta, ntensilia negligenter expendenda velcustodienda putarint , tanquam interversores rerum monasterialium severius corrigantur.
31. Lites nullas habeatis, secundum illud Apostoli : ServumDei non opportet litigare: autsi faerintquam celeriusfiniantur, ne ira crescat in odium, et festuca crescat in trabem , et efficiatur anima homicida; sic enim legitis : Qui odit fratrem suum homicida est. Et : Levantes sanctas manus sine ira et disceptatione.
Quaecumque convitio vel maledicto, vel etiam crimine objecto, lee— seril sororem suam, meminerit culpam satisfactione pnrgare; qnod vitium si iterare praesumpserit, districtione severissima feriatur, usquequo per satisfactionem recipi mereatur. Joniores praecipue senioribus déférant.
Si qua vero pro quacumque re excommuiûcatafuerit, remota a congregatione in loco quo abbatissa jusserit cnm una de spiritualibus sororibus resideat, qnonsque humiliter pœnitendo indulgentiam accipiat.
Si autem, utfieri solet, stimulante diabolo, invicem selaeserint, invicem sibi veniam petere , et débita relaxare debebunt propter orationes quas utique quanto crebriores , tanto puriores habere debent. Quodsiillacui venia petiturindulgere sorori suae noluerit , a communione removeatur, et timeat illud : Quod si non dimiserit , non dimittetur et. Quae autem nunquam yult petere veniam aut non ex animo petit, aut cui petitur, si non dimittit, sine causa in monasterio esse videtur. Proinde Yobis a vérbis durioribus parcite, quae si admissa fuerint, non pigeât ex ipso ore proferre medicamenta, imde facta sunt yulnera. Quando autem vos quae praepositae estis, nécessitas disciplinas pro malis moribus coercendis dicere verbadura compellit, si etiam in ipsis modum vos excessisse fortasse sentitis , non a vobis exigitur ut veniam postuletis, ne apud eas quas oportet esse subjectas, dum nimium servatur humilitas, regendi frangatur auctoritas. Sedtamen petenda est venia ab omnium Domino, qui novit etiam quas plus juste corripitis, quanta benevolentia diligatis.
32. Matri quae omnium vestrum curam gerit et praepositœ , sine murmuratione obediatis, ne in illis charitas contristetur; ipsaB vero quae vobis praesunt cum charitate et vera pietate discretionem et regulam studeant custodire , circa omnes se ipsasbonorum operum praebeant exemplum, corripiant inquiétas, consolentur pusillanimes, sustineant infirmas, saêpe cogitantes Deo se pro vobis reddituras esse rationem, unde et vos magis sancte obediendo non solum vestri , sed etiam ipsarum miseremini, quia inter vos quanto ordine superiores esse videntur, tanto in periculo majori versantur, pro qua re non solum
matrised et praepositœ, primiceriaB, vel prîmariae cum reverentia humiliter obedire.
33. Ante omnia propter custodiendam famam vestram nullus virorum in sécréta parte , in monasterio et in oratoriis introeat, exceptis episcopis, provisore et presbytero , diacono, subdiacono, et uno yel duobns lectoribus , quos et aetas et vita commendet , qui aliquoties missas facere debeant. Cum vero aut tecta retractanda sunt , aut ostia, vel fenestrae snnt componendae, aut aliquid hujusmodi reparandum, artifices tantum et servi ad operandum aliquid, si nécessitas exegerit, cum provisore introeant, sed nec ipsi sine scientia aut permissu matris. Ipse vero provisor interiorem partem monasterii, nisi pro lis utilitatibus quas superius comprehendimus , nunquam introeat , et aut nunquam, aut difficile sine abbatissa aut alia bonestissima teste, secretum suum, sancta sicut decet et expedit , habeant.
34. Matronae etiam saeculares, vel puellae seu reliquae mulieres aut viri adhuc in habitu laico similiter introire probibeantur.
35. Observandum est ne abbatissa ad salutantes in salutatorium sine digno honore suo, hoc est, sine duabus aut tribus sororibus, procédât.
Episcopi, abbates, vel reliquireligiosi, quos magna vita commendat, sipetierint, debent adorationem in oratorium introire; observandum est etiam ut janua monasterii opportunis boris salutantibus pateat.
36. Convivium etiam his personis, hoc est, episcopis, abbatibus, monachis, clericis, sœcularibus viris, mulieribus in habitu sœculari, necabbatissdBparentibus, nec aliqua sanctimonialis unquam, nec in monasterio, vel extra monasterium praeparetis, sed episcopo hujus civitatis, nec provisori quidem ipsius monasterii convivium fiât; de civitate vero nec religiosae fœminae , nisi forte sint magnae conversationis, et quae monasterium satis honorent, et hoc rarissime fiât, si qua tamen de alia civitate ad requirendam filiam suam , aut ad visitandum monasterium venerit, si religiosa est , et abbatissae visum fuerit, débet ad convivium vocari: reliquat penitus nunquam, quia sanctae virgines et Deo devotœ magis Christo vacantes pro universo populo debent orare, quam corporalia convivia praeparare.
37. Si quis vero germanam suam, vel filiam aut quamlibet parentem, aut sibi cognitam videre voluerit, praesente formaria, vel qualibet seniore, ei colloqui non negetur.
38. Abbatissa, nisi inaequalitate aliqua, aut infirmitate veloccupatione compellente, extra congregationem penitus non reficiatur.
39. Illud ante omnia te , sancta mater, et te venerabilis quscumque fueris, praeposita, etiam cuicumque cura committenda est inflrmarum,
primiceria etiam vel formaria, admoneo etcontestor, utvigilantissime consideretis, ut si sunt aliquae de sororibus, quae pro eo quod aut delicatius nutritae sunt aut defectionem forsitan stomachi frequentius patiuntur, et si quae reliquae abstinere non possunt aut certe cum grandi labore jejunant, si illae propter verecundiam petere non praesumunt, vos eis jubeatis a cellariis dari, et ipsis ut accipiant ordinetis. Et certissime confidant quidquid, dispensante aut jubente seniore qualibet hora percipient, in illa repausatione Christum accipient. Gellaria vero, et illa quœ inflrmis servitura est, super omnem sollicitudinem cura illis et diligentia infirmarum, coram Deo et angelis ejus denuntietur. Hoc etiam moneo ut propter nimian inquietudinem ad januam monasterii quotidianae vel assiduae eleemosynae non fiant, sed quod Deus dédit ut possit usibus monasterii remanere , abbatissa per provisorem ordinet pauperibus dispensai!
40. Ante omnia observandum est, ut si suae filiae aliquid vel aliqua necessitudine ad se pertinenti vestimenta vel aliquid aliud dederit sive transmiserit, non occulte accipiatur, pro qua re omnibus duae ad posticium observaverint , contester coram Deo et angelis ejus, ut niMl de monasterio permittant dari , vel a foris in monasterio adquiescant excipi contra conscientiam vel consilium abbatissae. Tamen si abbatissa, ut adsolet, cum salutatoribus occupata fuerit, posticiariae praépositae ostendant quodcumque exhibitum fuerit. Quam rem si impiété neglexerint, et illae posticiariae quae permittunt et illae quae excrpiuat , non solum districtionem monasterii gravissimam sustinebunt, sed propter transgressionem sanctae regulae; causam se mecum ante Deum noverint esse dicturas. Ipsum vero quod transmissum fuerit, si illi opus ad usus sùos fuerit, ipsa babeat; si vero illa nihil indiget, commune redactum cui est necessarium praebeatur, propter illud Domini mandatum: Qui habet duos tunicas, det non habenti. Indumenta vero ipsa cum nova accipiunt, si vetera necessaria non nabuerint, abbatissa refundat pauperibus aut incipientibus vel junioribus dispensanda.
Omnia vero indumenta simplici tantum et bonesto colore habeant, nmiquam nigra, non lucida, sed tantum laia vel lactina. In monasterio per industriam praepositae, vel sollicitudinem lanipendiae fiant, et a matre monasterii, quomodo cuique rationabiliter necesse fuerit i dispensentur.
41. Tinctura in monasterio nulk alia fiât, nisi, ut supra dictum est, laia et lactina, quia aliud humilitati virginum nonoportet. Lectualia vero ipsa simplicia sint; nam satis indecorum est, si in lecto religioso stragula secularia aut tapetia picta resptendeant, Ârgentum in usu vestro non habeatis absque ministerio oratorii.
PIECPS JUSTIFICATIVES. <ffl
42. Plumaria et acu pictura et omne polymitum yel sjjragula, siye ornaturae, nunquam in monasterio fiant. Ipsa, etiam ornamenta in monasterio simplicia esse debent, nunquam plumata, nunquam holoscrica, et nihil aliud in ipsis nisi cruces aut njgrae aut lactinae, tantum opère sarsurio , de pannis aut linteis apponantur : nam nec vêla cerata appendi, nectabulae pictae affigi, nec in parietibus velcameris ulla pictura fieri débet, quia in monasterio quod non humanis, sed spiritualibus tantum oculis placet, esse non débet. Si yero aliqua ornementa, vel a vobis, vel ab aliquo de fidelibus, monasterii colmata fuerint, aut in usibus monasterii profutura yendantur, aut sanctae Mari» basilics , si necesse fuerit, deputentur. Acu pictura nunquam, nisi in mappulis et britergiis, in quibus abbatissa jusserit, fiant.
Nulla ex vobis extra jussionem abbatissae praesumat clericorum, siye laicorum, nec parentum nec cujuscumque virorum sive inulierum extranearum vestimenta aut ad lavamlum, aut ad consuendum, aut ad reponendum , aut ad trigendum accipere sine jussione abbatissae, ne per istam incautam et honestati inimicam familiaritatem fama monasterii laedi possit. Quœcumque autem hoc observare noluerit, tanquam si crimen admiscrit, ita districtione monasterii feriatur.
43. Te vero sanctam et venerabilem monasterii matrem et te praepositam sanctœ congrégations, coram Deo et angelis ejus admoneo et contester, ut nullius unquam vel minae, vel oblocutiones., vel blandimenta molliant animum vestrum, ut aliquid de sanctae ac spirituals regulae institntione minuatis. Credo tamen de pei misericordia, quod non pro aliqua negligentia reatum incurrere, sed pro sancta et Deo placita obedientia ad aeternam beatitudinem possitis féliciter pervenire.
BEÇAPlfOXAflQ.
Cum, Deo propitio, in exordio institutionis monasterii vobis Vùr gulam fecerimus, multis tamen postea vicibus jbi aliquid addidimua , vel minuimus; pertractantes enim et probantes quid implere poastà* hoc nunc definivimus, quod et rationi et possibilitati et sanctitati conveniebat. Quantum enim diligenti experimento capere potuimus, ita Deo inspirante, temperata est régula ipsa, ut eam cum Pei adjutario ad integrum custodire possitis, et ideo coram Deo et angelis ejus contestamur, ut nihil ibi ultra mutetur aut minuatur. Pro qua re, quascumque scedas prius fecerimus, vacuas esse yolumus; hanc yero in qua manu mea recapitulationem scripsi sine ulla diminutiQue sogo et moneo ut, Deo adjutore, fitieliter ac féliciter impleatis, incessantes Pei adjutorium implorantes, ne vos venoso consilio suo antiquua hûstis impediat, qui de ipso ceeli fastigip sibi çonsentieates. a4 inférai pro-
fonda consuevit abstrahere. Unde, sanct» et venerabiles filiae, moneo un omni virtute et vigilantissima sollicitudine suggestionnes illius repellere studeatis, et sic cum Dei adjutorio currite, ut appiehendere valeatis, quia non qui caeperit, sed qui perseveraverit usque in flnem, hic salvus erit ; et licet credam quod ea quœ superius scripta sunt, sancta pietas vestra et semper memoriter teneat, et, Christo auxiliante, non solum fideliter, sed etiam féliciter implere contendat, tamen ut ea quae constituimus sancto cordi vestro tenacius valeant inhaerere, istam parvulam recapitulationem, quam manumeascripsi, fieri volumus, quam rogo ut, Deo inspirante, et libenter accipere, et jugiter studeatis cum Dei adjutorio custodire.
1. Hoc enim est quod specialiter absque ulla dimiuutione à vobis volumus observari, ut nulla ex vobis usque ad mortem suam de monasterio egredi, vel de ipsa basilica in qua januam habetis aut permittatur, aut per se ipsam praesumat exire.
2. Ut nulla cellam peculiarem babeat, ut familiaritatem, aut quamtibetsocietatem, nec cum religiosis, nec cum laïcis, seu yiris seu mulieribus secretam habeat.
3. Nec sola cum sola loqui, vel momento temporis, permittatur, nec vestimenta eorum ad lavandum vel tingendum, aut ad custodiendum vel consuendum accipiat : et sicut in ipsa régula constituimus, nec quicquam ab intus occulte foris transmittere, aut a foris intus excipere audeat.
4. Nulla aliquid proprium nec foris possideat, nec intus habeat, nec ad ordinationem suam aliquid reservet, sed, sicut superius diximus, chartis oui voluerit factis, ab omni impedimento sit libéra, propter illud quod Dominus ait : Si qui* non renunciavit omnibus quœ possidet, non potest meus esse di stipulas. Et illud : Si quis vult ventre post me, abneget semetipsum sibi. Qui semetipsum sibi jussus est abnegare, qua fronte praesumit sibi aliquid de impedimentis mundi istius reservare? Et non magis quod scriptum est contremiscit, quia impedimenta mundi fecerunt nos miseros ? Et illud Apostoli diligenter attendite, volo, inquit, vos sine sollicitudine esse. Et haec fideliter observans secura conscientia dicat : Mundus crucifiœus est rnihi, et ego mundo. Et illud : Omnia arbitrâtes sum ut stercus, ut Christum lucrifaciam.
5. Gonvivium nec episcopo istius civitatis, nec alterius, nec ulli virorum, sicut in bac régula statuimus, prœparetur.
6. Epistolae nullius hominum, etiam nec parentum, occulte accipiantur, aut sine permissu abbatissœ ulli qualescunque litters transmittantur.
7,. Moneo specialius ut, sicut jam diximus, vestimenta lucida, vel
cum purpura, vel cum bebrina, nunquam in usu habeant, nisi tantum lala et lactina, capita nunquam altiori lingent quam in hune locum mensura de incausto fecimus. Omnia opéra in commune faciant.
8. Quscumque ad conversionem venerit in salutatorio ei frequentius régula relegatur, et si prompta et libéra voluntate professa fuerit, omnia regulae instituta complere, tamdiu ibi sit quandiu abbatissae justum ac rationabile visum fuerit : si, vero regulam dixerit se non posse complere, penitus non excipiatur.
9. Janua monasterii nunquam extra basilicam cum vestra voluntate, aut cum vestro permissu fiât, et vespertinis et nocturnis ac meridianis horis nunquam pateat , ita tamen ut ipsis horis quando reficitur, claves apud se abbatissa habeat.
10. Ipsam tamen abbatissam sanctœ congregationis, eui nihil possidere licet, aut aliquid peculiare babere permittitur, Deo medio, contestor ut in quantum possibilité fuerit, quae necessaria sunt.
11. Plumariae et ornaturae, et vestimenta purpurea et omne polymitum nunquam in monasterio fiât, propter illud Apostoli : Nemo militans Deo implicat se negotiis secularibus ut ei placeat cui se probavit.
12. Quoties sancta abbatissa ad Deum migraverit, nulla ex vobis carnali affectu, aut pro notalibus aut pro parentela aliquam minus efficacem fieri velit, sed omnes, Cbristo inspirante, unanimiter sanctam spiritalem eligite, quae et regulam monasterii possit efficaciter custodire, et supervenientibus responsum cum aedificatione et cumpunctione et cum sancto affectu sapienter yaleat reddere, ut omnes homines, qui vos cum grandi fide et reverentia pro sui aedificatione expetunt, Deum uberius benedicant et de vestra electione, et de illius quam eligitis conversatione spiritualiter gratulentur.
13. Et licet, sanctae filiae, et unica mini in Cbristo charitate venerabiles, de sanctaB pietatis vestrae obedientia sim securus; tamen pro paterna sollicitudine, quia vos angelis desidero esse consimiles, iterum atque iterum rogo, et per omnipotentem Deum vos contestor, ut nihil de sanctae regulae institutione minui permittatis, sed totis viribus eam custodire, auxiliante Domino, laboretis, scientes quia unusquisque propriam mercedem accipiet secundum suum laborem. Et hoc ante omnia rogo, ut admonitionem nostram non transitorie accipiat sanc titas vestra, quia non ex nostra prœsumptioneloquitur, sed secundum quod in scripturis canonicis legitur, et antiquorum patrum libris abundantissime continetur, vos cum grandi affectu, et cum vera enaritate salubriter admonemus, et quia legitis quod : Qui unum mandatum minimum neglexerit, minimus vocetur in regno cœlorum t nolite humilitatis nostrae verba quasi minima despicere, propter illud
