DC

Blanche petite rose, comment dors-tu la nuit ? Est-ce avec les bras ouverts et sans penser à moi? Est- il donc possible que tu ne songes aucunement que tu tourmentes mon âme?

Άσπρο μδτάζί γαφμι^ύ^ χρυσαφί άπα τψ \\o/jv, και αύζ^μ/χ, άττο τ6ν Γαλατάν, ri μον shou xo/JucpLÎvi^'f Θαρρείς yià δίν <3è χαΐρβτώ^ yià δίν mù cv/TV/ochùty γιά oèv φίλα τά χβίλτ^ αον, èa^sTç κακιάν ιού Η}μ\ S Μόσα η καρυιά μαν α αγαπάς τά χβίλτ; μον ai φέγονν, Kfl b \ογιαμός μουλέγβ/ μου • α Χρίατε μον^ νά αέφίλουν!»

«AybÉntii, TTph φιΚ-ήτιις f^ f^^^ 'Φ'" J^ 'περίϊΛμττγις^ τά ατενορύμνια α Sy/a/tov, jj αύλαίς δ^ν α εχνρούαοίν^ KJ] άφ' ων έποΐαες τάοβλες και τά πολλά 'πε^ύμας, èyivTfÇ κύρκας ττέττανος κ εγίντ,ς οίκμ/ζτάρτ;;,

S κ έγίνης άκατάόεκτος^ ^ια,βαίνΣΐζ άπ ομπρός μου, ^ιαβούνεις, oèv μάς χαιρετάς κου ^ μας αυντυχ^υνεις, εις ακρίβεια μ έφι'λψες και V εύ^ψιά μ άφηαες, και 'γώ τον ôsov παρακαλά πάλε ακρίβεια νά yévj], vapôfi καιρός και 'πεθυμιά ως δ/α νά μέ γυρέψ]βς,

ΙΟ κ εγώ νά κενοοόζ>;αα νά μου φανγι οεν à εΐοα.η — Κ^ ως τ -ηκουαεν à νιουταικος KJj ως τό π}.>;ροφορεύ^, ψΓΤιρ όςόν iqi όξόβεργα, ςτψ βρύαιν καττβοΛνεΐ' και ϊστψεν τά %ό6εργα τριγύρου άπο την βρύαιν, κ>] άπέρααεν -ή πέραικα νά πά^ είς την ôpuarj,

Χ. Vers Ι. άσπρα μετάξ-η γαριμίζη χρυβόίφ-η. — ζ. βαγαΐΓάγ;. —

XI. Vers 3• '*'' • '''°^ yj^ekeç• — 4• '*' 7'''7ί• — 5" '*' 7'^f- —

7. εφθψιά. — 8. και γώ . τταΚαι. — ιο• κοί) γώ. — 1 1, καί . καΐ. — 12. yjT^'fjpÎ ■ και. — Ι4• και.

Soie blanche et cramoisie, or de Constantinople, laiton de Galata, pourquoi es-tu fâchée contre moi ? Crois-tu, parce que je ne te salue pas, parce que je ne te parle pas, parce que je ne baise pas tes lèvres, crois- tu que je te veux du mal? Au fond de mon cœur je t'aime; mes lèvres te blâment, mais dans ma pensée je me dis : « Ο Christ, que je voudrais l'embrasser! »»

« Seigneur, avant de m'avoir baisée, avant de m'avoir serrée dans tes bras, les ruelles étaient pleines de ta personne et les cours ne pouvaient te contenir; mais, depuis que tu as fait ce que tu voulais et ce que tu désirais tant, tu es devenu comme un dindon fat et dédaigneux, tu es devenu prétentieux et inabordable; tu passes devant moi, tu passes sans me saluer, sans m'adresser la parole. Dans la cheité tu m'as baisée et dans le bon marché tu m'as abandonnée ; et moi, je prie Dieu que la cherté revienne encore, et que tu me recherches et que tu me désires, et alors je serai orgueilleuse à mon tour et je ferai semblant de ne t'avoir jamais vu.» — Et, quand le jeune homme l'eut entendue, lorsqu'il fut informé de cela, il prit de la glu et des gluaux et descendit à la fontaine. Là, il pose ses gluaux autour de la source, et la perdrix passa pour aller à la source et elle se colla et

42 CHANSONS GRECgUES.

15 Κ èK6X}.r;s8 ςτά '^όβε^γα kcci μυ^ί^ζμπέ^οεν^άν ttjv, iqi άνάμδίΛ ςτά 'ζόο'βργα rérotw ràv ).oyw Xiyw κΖδμπέροβυοέ μ\ αύοένττ} μου, τάρα ij φνχη μου ôyaivsi,» — Κ^ άττητίζ την άτΐοΚυϋΒν, τοϋ νίώτβρου iïAÏM' «Δίν shat ΰύ άζιος νά φίΚγις ττέρ^κα ττ'^^τυμιζμέ'/τ],

2 ο άμμ^ shott ά^ος νά φίλγις κουρούνα μαυριαμέντ;, τΓοΰ ειν τ αυγά ττ^ς μελανά και τά που/αά της μαΰρα, »

Άφ' ών έατγβ-η ό ουρανός^ κ έ^εμε^ώΰτ^ ό κόσμος, κ έττεριφράο-η οάλαΰ'!α το γΰρο μέ τ6ν άμμΛν, ίκτοτε, κόρη, α άγαττώ KJj ακόμη hèv aè rama*

Έαε τΓίττάκΓ^ Ô ουρανός κ ί^ε γράμματα τ άοτρη, κ ίάε φαρμακοττίττακα τάχει καρδιά μου άττέσα, άνάγνύύοά τα κ ϊτρεχαν τά οάκρυα $ζ έμενα, τά δάκρυα μου γάρ hroisa μελάνι οιά νά γράι^α, 5 και τ άκριοΖακτυλίΤΰα μου ν&τΐοιζα το κοντυϊα, και νάκαταα και νάγραι^α ταις άνυπολτφγίς αου, ως κομττωτης και ^ττίβουλος οττοϋ Voyy είς έμΑνα, ττώ κόμπασες κ έφίλψες και υστέρα μ έφηκες.

1 6. και'. — ΐ7• ypJyaÎVci. — 1 8. και. — 2Ι• ότο'Ζ -ην . μεΧενά-

XII. Vers ι. cv . και ^εμεΧιώυτ^. — 2. και τεριφρ,άώη. — 3• οε . κα'ι.

XIII. Vers ι. καί^,ε. — 2. καίοε. — 3• καίτρεχα'^. — £. τα άκριο^ακτνΧίτζα . κονττ^ι. — 6• '^άκατ^α. — 8. ιτοκόμτχ'ίες και φοίΧ-ησες.

s'enchevêtra au milieu des gluaux, et alors elle dit ces paroles : « Débarrasse-moi, seigneur, car mon âme va s'envoler. »» — Et, quand le jeune homme l'eut délivrée, elle lui disait: « Tu es indigne de baiser une perdrix au beau plumage, tu ne mérites que baiser une noire corneille, dont les œufs sont noirs et noirs les poussins. •

Depuis que le ciel est créé, le monde assis sur ses bases et la mer entourée d'une ceinture de sables, depuis lors, ô jeune fille, je t'aime et cependant je ne te l'ai point dit encore.

xm.

Le ciel est un billet, les astres sont des lettres; et, ce billet empoisonné que je porte dans mon cœur, je l'ai lu et mes larmes ont coulé. De mes pleurs j'ai fait de l'encre pour écrire, du bout de mes doigts j'ai fait une plume; et je me suis assise et j'ai écrit tes manques d'égards, tes mensonges, tes fourberies, et j'ai écrit que tu m'as séduite, que tu m'as baisée et qu'ensuite tu m'as abandonnée.

Koci ςτην (tiZ^v sr/zv /f>.ctfvov, και çriv kXîcvcv eî'/s κ^αντ;^ και ςτψ κλίνγ/ Ksîrai κόρ-η S μέ τα ζέχρνΰο φονιτάνί^ μέ τ αλόχρυΰο Ινάχλ/' κ ϊκρονβν άνεμος τάν oévôpoy, κ èipiôupiXav τά φύλλα, κ έποΜίυΰάν τφ ττ/ν κόρτ;.

ΙΟ α 'Αγαπάς με kjj άγαπχ w, και φιλίν ονοέν μα ofôst;^ και τα τι ΤΓίκριάν çravéavu!»

ΕϊχΑ μιαν -ημέρα ακοΚη, και εμττηκα ςτο π3ρ6'ό)α, κ rfipa /Ο/α γ\υκοϋ':αα KÔprj, κ είττά της • « Να Χτ,7ΐ[ΐς^ '^'^ρη-ι 5 ττοϊΰε με κ εμένα φίλον, η μέ μηΚο ij μϋ άττίοι^ 7] μέ τα γλυκά αου γείΚτ^. »