Julii. A, fol. 44. cf. précédemment, p. 220, n
(i 3 septembre i486.)
Robertus Gaguinus Arnoldo Bostio carmélite'. [Epistold Ixvij.]
Scripseram tibi, Bosti, valedixisse me Musis, et odio prope habere studia bene dicendi ; non quod recte eloqui
I. Arnold de Bost (Bostius, Boschus, Arnold de VVaernewynck) naquit en Flandre en 1450 (Trithème, Cathalogus illust. vir. Germanie, 149J, in-4, fol. 67 v"-68 r"). Il entra au couvent de l'Ordre du Carmel à Gand et acquit bientôt comme théologien, historien et poète une réputation universelle. Il fut en relations avec la plupart des lettrés de son temps ; mais ses plus intimes amis furent Gaguin et Trithème. On sait que c'est à son instigation que Gaguin réfuta le dominicain Bandello de Casteinuovo : lui-même publia différents ouvrages dont on trouvera la liste dans de Viliers, Bibl. Carmelttana, t. I, pp. 198 et sqq. — Ermolao Barbaro lui écrivait le i'' mai 148 s qu'il avait terminé la paraphrase aristotélique de Thémistius (Apostolo Zeno, Dissertûzioni Vossiane, Venise, 17S11 in-4, t- "1 P- H')-' ^t '"' adressait un exemplaire de son travail que Bostius communiquait à Josse Beisselius qui le remercie par une lettre datée de Gand, octobre 148^. Commentum insignis sacre théologie professons magistri Johannis Bertz Ordinis dive virginis de Monte Carmelo super decem preceptis decalogi (Louvain, 19 avril i486, in-fol. — Bibl. nat. Rés. D 120^). Arnold de Bost mourut le 4 avril 1499 avant d'avoir reçu la lettre de Trithème relative à son Opus stenographicum. Cf. Ziegelbauer, Hist. rei literariae Ord. Sancti Benedicti, t. III, pp. 270 et 511, Trithème, Chromcon Sponheimense, dans l'edit. de Freher. Opéra historica (Francfort, 1601, in-fol.), t. II, p. 410; Bibl. Mazarine, ms. i<;6ç, lettre inédite de Trithème à de Bost (1494) ; Bibl. Sainte-Geneviève, ms. 618, fol. 497 v" ; Bibl. de Leyde, Bon. Vulcanii, Codex n° 98 G, fol. i (lettre à Cornélius Aurelius, dont il sera parlé plus loin); etc.
dignitate careat, sed quod earum artium studiosi maledicentie fere hoc tempore studeant ; ita ut id commodi quod ars impressoria invexisse scholasticis videbatur, totum in alterius detractiones convertere nitatur malicia plurimorum ; pro se enim quisque contendit alterius vituperatione sublimius tolli, atque tante inferiorem ' forequanto senseritalterum in ea disciplina melius profecisse. Ex hac invidentia protluxisse videmus in scholis nostris et longius in dies manare dissidia et contumelias, et ita iras incendi ut quod a scorto audire erubesceres id professores quidam artis non respuant; immo isti ipsi qui ab eloquentia laudem aucupantur suas prodant epigrammatis libidines ^. Hoc tenuius dixi quam illorum tlagitia "> postulent. Inter has igitur blasfemias litterarum, quid me, Bosti, speras editurum? Scribamne ? at mox oblocutor accedet, cui nichil magis cure est quam aliéna opéra insectari, tanquam maie dictione gioriam nanciscatur. An per auditoria tumultuer et declamem ? at sicut hoc interpretandi aut dicendi genus non attigi, ita a mea alienum esse professione dicacissimi quique judicabunt. Satius ideo esse putavi aures exhibere quam linguam, et inter loquaces videri mutissimus. Secessi profecto, Bosti, et ab his strepitibus qui animum irritent procul habito, ne me qui tertium et quinquagesimum annum4 natus sum pudeat accepisse quod pigeât aut me peniteat quicquam etTccisse. Nam quod epistolas michi quasdam suas impressas dicaverat. nichil de ea re nisi verba