‹ Roberti Gaguini Epistole et orationes; texte publié sur les éditions originales de 1498: précédé d'une notice biographique, et suivi de pièces diverses en partie, inéditesChapitre 239 sur 287 · Cf. la Notice biographique, pp. 77 et sqq · texte numérisé non relu

Cf. la Notice biographique, pp. 77 et sqq

cedere non possit '.Et de mittendis ad Britones auxiliis, omnium in postremo Anglie Parlamento fuisse unam sententiam, regem suum debere communibus Anglie impensis hanc obire provinciam, et quam per Franci régis benivolentiam non valeret, eam armis defensaret ; ideo frustra a nobis suasiones ex adverso fieri, cum certo sciret nullo pacto quieturos Anglos nisi Britonibus esset meiius consultum; se tamen pro sua vocatione ^ ea dicturum semper que ad concordiam pertinere judicaret. Hec et hujusmodi confabulantes Carnutum pervenimus, ubi cum ab homine nichil quod nostre cause conduceret extorquereconfiderem, discessio facta est. Ille Ebroicas, ego Parisium profectus sum. Vaie. Ex Stampis, xiij. kal. Aprilis.

(Paris, 50 janvier 1491 .)

Rohcrtus Gaguiniis BostioK S. [Epistola Ixj.]

Certum ad te scribere nichil magis possum, quam quod scriptione dignum michi occurrit nichil : desident fere omnes qui litterati apud nos estimari volunt ; et si quid scribunt, taie est quod nullo dicendi splendore illustretur. Nam perraros videas quibus insit aut ad moratam, aut hys-

I. c'était la clause du traité de Westminster ratifié le i" avril i486 entre Henri VII et la duchesse Anne. Dupuy, Hist. de la réunion de la Bretagne à la France, t. II, p. 166.

■ 2. William Sellyng était moine.

Page 1