Du Boulay, t. V (14 mars 148O, p
3. Bibl. nat. Rés. X 1570. L'exemplaire de la Bibl. Mazarine (Inc. 1331) provient des Mathurins de Paris où il portait le n" i 100.
4. Cf. sa dédicace à Charles VIII de son Traité de Fauconnerie (1492), citée par A. de Montaiglon, Les Facéties de Poge florentin, traduction de Guillaume Tardif. Paris, 1878, in-8, p. xiv. L'exemplaire de présentation est conservé à la Bibl. Nat. Vélins, 1023 : C'est le livre de l'art de faulconnerie et des chiens de chasse, in-fol.
ç. Cf. sa dédicace au roi des Trente-trois fables d'Esope. Bibl. Nat. Rés. Vélins, 61 1 ; exemplaire de présentation. 6. Mémorial, t. II, fol. 126 (20 mars i486, n. s.).
Guillaume Tardif; mais il recommença bientôt ses insinuations et ses invectives '.
L'arrivée à Paris, en 1488, de deux Italiens, Cornelio Vitelli^ et Fausto Andreliniï, qui tout d'abord avaient manifesté l'intention d'enseigner les belles-lettres, donna un nouvel aliment à la haine jalouse de Balbi. Furieux de la
1. « Balbus (cum Parisium utcunque venit) studiosorum diffamatione fquum doctrina aut virtute nequaquam valebat) qualemcunque sibi famam, quin veritus infamiain, nactus est. In me quantulumcunque perquam diu invectus, tandem bonis invisus, paschalique astrictus penitentia in Jacobitarum templo, Benedicto Montenato, Francisco Flemando, nonnuUisque aliis audientibus, capite nudato, popliteque flexo suarum in me detractationum veniam me oravit; Deo euciiaristiaii hostia ac crucifixi ymagine prospectis, ab se judice vocato, se nunquam me lesurum persancte ultro dejeravit, sed perjeravit Balbus. Nam postridiegraviora in me innoxium quidem commisit. Itaque licet iste omnium sententia indignus cui responderem, tamen non tam mea quam quibus detraxit litteratoruin causa a primariis iiujusce Universitatis compulsus quam suo reddam loco, Antibalbicam edidi. Qua ab eo perlecta, reverendissimum in Christo patrem dominum Angelum Catonem, Viennensem archiepiscopuin, Galliarum primatem, ut ei jusjurandum istud danti ignoscerem, autorem exoravit. In mei notarii Penchenati ad hoc vocati et testium infrascriptorum presentia, Hieronymus Balbus ita fuit confessus. « Ego Hieronymus Balbus confiteor mea manu subsignasse quod antehac edidi nequaquam contra Tardivum scripsisse et me nunquam posthac verbo, scripto aut per alium Tardivi famam in quoquo ledere. Que inviolabiliter servare juravi in manibus reverendissimi in Christo patris domini Angeli Catonis, Viennensis archiepiscopi, Galliarum primatis », sed rursum perjeravit Balbus... « Antibalbica, aii v°-aiii {defensio). V Antibalbica de Tardif se compose de deux répliques sous ce titre: « Antibalbica in gerronymum barbarum fanwsum doctorum bonorum Tardivi Aniciensis detractorem responsio. » Bibl. Mazarine, Inc. 782; et ((Antibalbica vel (si mavis) recriminatio tardiviana, defensio. Ibid., même volume. L'Anlibalbica responsio est presque intégralement reproduite dans V Antibalbica defensio ; cette dernière plus spécialement dirigée contre un pamphlet de Balbi, le Rhetor gloriosus (Bibl. Mazarine, Inc. 782) qui avait paru dans l'intervalle.