EPITAPHE DE JEAN VITTEMENT PAR CÛFFIN

Vir omni virtutum ac doclrinse génère excellens,

Joannes Vittement, preshyter sucssionensis,

Dormanl obscuro loco natus

Genetis humilltalcm ingentl splcndore illuslravit.

Translatus statitn a piiero Parislos

In coUegio Dormano Bellovaco,

Ibi inter bursarios adscriptns,

Alteram quasi patriam nactus est.

Industria duce, magistra paupertate,

Sludiis quant acriter tam féliciter incubuit.

Mox ibidem philosophiam docuit

Magna cum celebritate.

Evectus ad supremum Universitatis regimen

Sub fine Rectoratus

A magnifico meritorum sestimatore

Ludovico Magno

Regiorum nepotum institutioni lector adjunctus est,

Quo toto temjjore

Quamvis in ipsa aula aulse lucem fugitaret,

Rcgi tamen, principibus^ omnibus aidicis

In amore et pretio fuit.

Secutus in Hispaniam alumnum regem,

Philipum quinlum,

Eodem postea quamquam invito concedente,

Privatos apud Lutetiam lares laetus repetiit.

Inde post aliquot annos revocatus in Palatium,

Instituenda Ludovici XV infantiœ

Admotiis est proprœceptor,

Perfunctus augusto munere,

In desideratam diu soliludincin cvolavit.

Uni Dco vacare certus,

Obiata non semeL opima bénéficia

Constanter rccitsnvit,

Opum splendide contemptor

Xi.-ii quas in paupercs erofjaret.

Diiiturnos morhi et sencctiUis anrjores

Lugcndo, jirecando, medilando leniit.

Ictus desidcrio revisendx palrix%

Dormnni in graviorcin mnvhnm incidit,

Ibique partitus cgcnis ac prwsertim popularibus suis

Quas supcrarani opes

In amatac sinu jiaupcrtatis, quod optabat ipse,

Conquieiit die XXX Auijusti, an. 1721 , œlatis 77.

(Cliapoliii, Ilist'iirc du collège de Bcauia^. p. 348.)