‹ Romania (volume 4)Chapitre 12 sur 283 · la est ajouté · texte numérisé non relu

la est ajouté

fah, e menassava lo de greus tormens. 108. E aprop el se va evelhar e ac gran paor, e aquela nueh meteihs el se va levar e laisset totas cauzas e anet se reclaure en hermitatge, hon servi devotamen per tota sa vida a nostra dona aissi quan lhi avia promes, root devotamen.

(X) . En quai maneira nostra dona envolopeî un home de so mantel, loqual home era en gran perilh de mar e pues lo amenet a port de salut

109. Una naus fo ella marcarguada de peleris lhi quai anavo en Jérusalem. 1 10. Mas endevenc se que lo nautonier conoc e senti que la naus era en tal perilh paujada, que escapar no podia. 1 10. E va penre un batel que portava en la nau e dissendet lo en l'aigua e aqui el fetz descendre de la nau .i. evesque e d'autres. 1 1 1. E aissi quan i. home hi deissendia, e el va caire ella mar e decontenen el va afonjar que anc no fo vist. 112. E aprop lo nautonher va aparlar aquels que avia lais* sat ella nau, e ditz lor en quai perilh ero, e que lor membres de lor armas e que se confessesso e ilh feiro ho de contenen. 113. E tan leu la nau va périr e intra s'en en la mar que hom non vi tan ni quan. 1 14. E a- (/. 4 c) donc l'evesque amb los autres fetz mainhs plors per l'arma dels cors de sos companhos, losquals vegia périr. 1 1 5 . E aprop el aguardava sa e la per la mar> si vegia per aventura alqus essenhamens dels cors dels negatz. 1 16. Mas de contenen el vi elas undas de la mar volar e revolar a cuora una colomba e pues doas, e pues très mot bêlas que intravo ell'aigua, e pues se intra vo ho montavo el cel1. 117. E adonc l'evesque estimet que aquo ero las armas dels negatz [e] ero portadas [el] paradis e ac mot gran dolor que la sua arma no era aqui. 1 18. E quan aquest evesque fo vengut a port amb sos companhos, e el vi lo sieu companho que era cazutz ell'aigua, quan dissendia de la nau(s) el naves, e vi que issi de l'aigua sas e sais. 1 19. E adonc l'evesque e sos companhos foro mot esbaitz, e d'autra part agro gran gauh quar viro lor companho. 128. E vau lhi demandar que lhi era endevengut e cossi era vengutz a port de salut. 121. E el adonc va lor respondre e ditz lor que quan cagia ell'aigua, e[l] apelet lo nom de la vergena Maria, e quan ho avia fah, el era vengutz a salvatio per lo nom de la vergena Maria, la quai no enblida sels que dignamen l'apelo. 112. E diz plus que nostra dona lo avia cubert de so mantel jotz las aiguas troque pervenc a port de salut. 12). E per so nostra dona fo per totz laujada e fo predicada per totz coma maire de misericordia.

(XI) . En quai maneira nostra dona delhiuret de perilh sels que ero en gran perilh de tempesta sobre la mar.

Page 1