SACRO APPROBANTE CONCILIO AD PERPETUAM REI MEMORIAM

Pastor œternus et episcopus animarum nostrarum, ut salutiferum redemptionis sua? opus perenne redderet, sanctam sedificare Ecclesiam decrevit, in qua veluti in domo Dei viventis lideles omnes unius fidei et charitatis vinculo continerentur. Quapropter, priusquam clarificaretur, rogavit Patrem non pro Apostolis tantum, sed et pro eis, qui credituri erant per verbum eorum in ipsum, ut omnes unum essent, sicut ipse Filius et Pater unum sunt {\). Quemadmodum igitur Apostolos, quos sibi de mundo elegerat, misit, sicut ipse missus erat a Pâtre : ita in Eeclesia suaPastores et Doctores usqueadconsummationem sœculi esse voluit. Ut vero Episcopatus ipse unus et indivisus esset, et per cohœrentes sibi invicem sacerdotes credentium multitude universa in fidei et communionis unitate conservaretur, beatum Petrum cseteris Apostolis prœponens in ipso instituit perpetuum utriusque unitatis principium ac visibile fondamentum, super cujus fortitudinem seternum exstrueretur templum, et Ecclesiœ cœlo inferenda sublimitas in hujus fidei firmitate consurgeret (2). Et quoniam portée inferi ad evertendam, si fieri posset, Ecclesiam contra ejus fundamentum divinitus positum majori in dies odio undique insurgunt; Nos itaque ad catholici gregis custodiam, incolumitatem, aug-

(l)Cf. Joan. XVIL 1. 20 sq.

(2) S. Léo M. Serm. IV. (al. III.) cap. 2. in diem Nataiis sui,

mentum, sacro approbante Concilio, necessarium esse judicamus, doctrinam de institutione, perpetuitate, ac natiira sacri Apostolici primatus, in quo totius Ecclesiœ vis ac soliditas consistit^ cunctis fidelibus credendam et tenendam, secundum antiquam atque constantem universalis Ecclesise fidem, proponere, atqiie contrarios, dominico gregi adeo perniciosos errores proscrihere et condemnare .