CAPUT III

DE VI ET RàTIONE PRIMATUS ROMANI PONTIFICIS.

Quapropter apertis innixi sacrarum litterarum testimoniis et inhœrentes tum Pi-sedecessorum Nostrorum Romanorum Pontificum, tum Conciliorum generalium disertis, perspicuisque decretis, innovamus œcumenici GonciJii Florentini definitionem, qua credendum ab omnibus Chrisli fidelibus est, sanctam Apostolicam Sedem, et Romanum Pontiticem in universum orbem tenere primatum, et ipsum Pontificem Romanam successorem esse beati Pétri principis Apostolorum, et verum Christi Vicarium, totiusque Ecclesise caput, et omnium Christianorum patrem ac doctorem existere; et ipsi in beato Petro pascendi, re-

(7) S. Léo M. Serm. III. (al. II.) cap. 3.

(8j s. Iren. Adv. hase 1. III. c. 3. et Epist. Conc. Aquilei. a. 381. ad Gratian. Imper, c. 4. Cf. Pius VI VI, Brève, .Supersoliditate.

gendi ac gubemandi universalem Ecclesiam a Domino nostro Jesu Chrislo plenampotestatem traditamesse; quemadmodum etiam in gestis œcumenicorum Conciliorum et in sacris canonibuscontinetur,

Docemus proinde et declaramus, Ecclesiam Romanam disponente Domino super oranes alias ordinariae potestatis obtinere principatum, et banc Romani Pontificis jurisdictionis potestatem, quse vere episcopalis est, immediatam esse : erga quam cujuscumque ritus et dignitatis, pastores atque fidèles, tam seorsum singuli quam simul omnes, officio bierarchicse subordinationis, Yerœque obedientise obstringuntur, non solum in rébus, quae ad fidem et mores, sed etiam in iis, quse ad disciplinam et regimen Ecclesise, per totum orbem diffusse, pertinent; ita ut custodita cum Romano Pontifice tam communionis, quam ejusdem fidei professionis unitate, Ecclesia Christi sit unus grex sub uno summo pastore. Hsec est catholicse veritatis doctrina, a ({ua deviare salva fide atque sainte nemo potest.

Tantum autem abest, ut hsec Summi Pontificis potestas officiât ordinariœ ac immediatae illi episcopalis jurisdictionis potestati, qua Episcopi, qui positi a Spiritu Sancto in Apostolorum locum successerunt (9), tanquam veri Pastores assignatos sibi grèges, singuli singulos, pascunt et regunt, ut eadem a supremo et universali Pastore asseratur, roboretur ac. vindicetur, dicente sancto Gregorio Magno : Meus honor est honor universalis Ecclesiœ. Meus honor est fratrum meorum solidus vigor. Tum ego vere honoratus sum, cum singulis quibusque honor debitus non negatur (10).

Porro ex suprema illa Romani Pontificis potestate gubernandi universam Ecclesiam jus eidem esse consequitur, in hujus sui muneris exercitio libère communicandi cum pastoribus et gregibus totius Ecclesiae, ut iidem ab ipso in via salutis doceri ac régi possint. Quare damnamus ac reprobamus

(9) Conc. Trid. Sess. 23. cap. 4.

(10) S. Gregor. M. ad Eu log Alexandrin, ep. XXX.

illorum seiitentias^ qui hanc supremi capitis cum pastoribus et gregibus communicationem licite impediri posse dicunt^ aut eamdem reddunt seeculari potestati obnoxiam, ita ut contendant, quœ ab Apostolica Sede vel ejus auctoritate ad regimeu Ecclesise constituuntur, vim ac valorem non liabere, nisi potestatis sœcularis placito confirmentur.

Et quoniam divino Apostolici primatus jure Romanus Pontifex universse Ecclesise praeest, docemus etiam et declaramu5, eum esse judicem supremum fidelium (H), et in omnibus causis ad examen ecclesiasticum spectantibus ad ipsius posse judicium recurri (12); Sedis vero Apostolicae, cujus auctoritate major non est, judicium a nemine fore retractandum, neque cuiquam de ejus licere judicare judicio (13). Quare a recto veritatis tramite aberrant, qui affirmant, licere ab judiciis Romanorum Pontificum ad œcumenicum Concilium tanquam ad auctoritatem Romano Pontitice superiorem appellare.

Si quis itaque dixerit, Romanum Pontificem habere tantummodo officium inspectionis vel directionis, non autem plenam et supremam potestatem jurisdictionis in universam Ecclesiam, non solum in rébus, quae ad fidem et mores, sed etiam quae ad disciplinam et regimen Ecclesise per totum orbem diffusse pertinent; aut eum habere tantum potiores partes, non vero totam plenitudinem hujus supremse potestatis; aut hanc ejus potestatem non esse ordinariam et immediatam sive in omnes ac singulas eccLesias sive in omnes et singulos pastores et fidèles ; anathema sit.

(H) Pii PP. VI. Brève « Super soliditate » d. 28 Nov. 1786.

(12) Concil. OEcum. Lugdun. TI.

(13) Ep. Nicolai I. ad Michœlem Imperatorem.