EX EADEM COLONIA ORIUNDI
Omnibus has visuris, lecturis aut audituris, salutem in Domino.
OS equestris ac patricii ordinis viri Am mannus, Consules, Quaestores, Proconsules, ceterique ImperialisCivitatis Goloniae Agrippinae Senatores notum facimus, et in perpetuam rei veritatem declaramus , ac attestamur, familiam cognomento de Hardenuust, vel de Hardevust, van Hardenuust, vel van Hardevust, von Hardenuust , vel von Hardevust, Hardenuust, vel Hardevust, unam esse ex illustrissimis et antiquissimis hujus Civita-
tis, fuisseque hic stabilitam a Brunone de Duro Pugno, équité generosissimo, et Pâtre S. Brunonis, Carthusianorum fundatoris circiter ann. MLXVIÎI. régnante Henrico III. Romanorum imperatore, Sanctoque Annone Coloniensium Archiepiscopo, ex quo omnes ex eo stemmate descendentes e nobilissimis, ac florentissimis tanto in inferiori quam in superiori Germania uxores sibi copularunt familiis
Diversis porro muneribus curisque prascipuis summa cum laude perfuncti sunt, tu m in Imperatorum tum Regum, Principumque Electorum aula militari, seu politica, immo non pauci liujus nobilissimœ et maximis magistratibus gestis clarissima^ familiœ non raro Consules, et primi Senatores prudentissimœ hujus Civitatis fasces gubernarunt, ac militarium S. Jacobi Rhodiensis, Teutonici, ac Melitensis ordinum equestri dignitate, et Commendis fuerunt honorati; quin et plures ex ea emerserunt Episcopi, et illustrium uniusque sexus per utramque Germaniara Cœnobiorum Prœlati , nec non Capitulorum Praepositi, ac Canonici, in quae non alii admittuntur ac cooptantur, quam qui Illustrissimo sanguine orti vêtus équestre octo proavoruni stemma demonstraverunt.
Insuper varias terras, et dominia possederunt, et etiamnum possident, qualia imprimis respective sunt ea de Texseldonck, de Grebenclau, de Brait, de Wichem, de Blanckenborg, de Nerven, de Szecke, de Ringelbergh, de Lustorp, de Assenborgh, de Langheraet, de Ghemen, de Lavenbach, de Dutciie, de Ghemenick, de Bodeberg, de Humen, de Sciiagen, de Coninxsmar, de Gasteren, de Bodekerke, de Bouckenem, etc. quorum nomina, et insignia nonnulli gestare et veteris familiae eadem insignia variis ex causis, et ob stirpium ex aucta sobole, numerum diffusionemque ex more pa-
triœ immutare pr^esumpserunt, mutatis vel metallis vel coloribus, quin et etiam aliquateaus figuris et symbolis ; unde, quot olim fere stirpes in equestri hac gente
tôt fere armorum inter se diversitatibus discerne-
bantur, ita ut, quamvis ex eadem radice ceu stipite oriundae communia habuerint exordia, in plures tamen ramos, et propagines scissœ militaris virtutis tradita a majoribus insignia , non prorsus eadem quidem , sed tamen valde affinia, prœferre voluerint.
Cum enim Bruno de Hardevust eques auratus Toparcha de Grebenclau, et Brait Sancti Brunonis Carthusianorum Archimandritee ex Fratre Balduino atnepos, ac hujus Civitatis Consul, ab invita, et tumultuante plèbe an. MCCLXXIII. interfectus, varios ex Maria von Poppinghausen, et Ursula von Jabach dominii de Wichem haerede uxoribus sustulisset filios, visum fuit nonnullis^ eorum familiam in varios jam dissectam ramos stirpemque et posteritatem cuique suam cognato quodam ac decerpto ex eodem majorum atro gentiliorum digmate discriminare, et ob id Arnoldo, prsefecto de Keyserwerdt filiorum secundo ( de Vygs etiam cognomine ob res natas assumpto ), duo miniata, niveisque limbis adornata ad manicas brachia, et quasi tumescentem in gyrum ad armos argento intercisum circumducta aureo in clypeo decussatim disposita pro signo exhibere, et sic plantare Vyghiorum originem, Joanni autem Serenissimi Principis Henrici Virnenburgici Electoris Coloniensis aulie prœfecto filiorum tertio genito, armatum in atro scuto brachiam, cui evaginatus in pugno gladius manuario tegmine inaurato, mox etiam Christiano, eorum ex Henrico toparcha de Grebenclau, et Brait, primaevo fratre nepoti , et Joannis Toparchas de Grebenclau , et Brait , cui conjux fuit Màrgarita van Ruynenborch fratri natu juniori bina
niiniata, et decussata in argentea parma brachia ostentare.
Aliis denique lunulam, aliis stellam, aliis avem, vel iilium , aliasve notulas addere discrimenque illud in filios, et nepotes (in quibus etiamnum hodie illustres eorum florent prosapias) cum sanguine transmittere, exceptis tamen duobus, qui pro insigniis duo armata, et cancellata in miniato campo retinuerant brachia, primordialia nempe, et universse quondam ante hanc inchoatam stirpium divisionem huic genti arma indistincte communia, quae ad nostram usque setatem invariata, intégra et illibata apud eorum posteros permanserunt, quorum stirpis et nominis, et insignium caput etiamnum exstat lilustrissimus ac nobilissimus Dominus Ferdinandus Leopoldus de Hardevust , Baro de Grebenclau , et sacri Romani Imperii , Toparcha de Brait, Gasteren, Schagen ec. Csesareœ Majestati e cubiculis, et a sanctioribus aulicisque consiliis in Silesia jam residens, ducta in uxorem Comitissa de Falkenstain.
Qui nobis pluribus litteris patefecit, et manifestissimis argumentis ac probationibus demonstravit, quod omnes ejusdem cognominis de Hardevust, jam inde a ducentis et amplius annis in Castellanis Handrise ditionibus Civitatum Cassetanae, Burburgensis, ac Winociberganae gestent itidem pro gentiliciis in scuto nigro armatum brachium , evaginato in pugno gladio , cui manuarium tegmen inauratum, et quod hi directa, et légitima série descendant ex familia prsedicti Brunonis An . MCCLXXIII . hujus Civitatis consulis populari seditione interfecti, originemque suani ex eo tanquani e communi secum stipite et cum Illustrissimis Dominis Roberto von Hardevust, Toparcha de Bodekerche, Bouckevem, ec. Ammanno Hildershemiensi, ac Theodoro Comité de Vygh, et sacri Romani Imperii To-
parcha de Dutche, Humen etc. Cfesarianorum Equitum praefecto et moderno Vyghiorum prosapiœ capite, necnon cum Toparchis de Conincxmar, de Ghemenick, et deBodeberge ; Stirpem autem e prcefato Joanne Serenissimi Principis Henricî Virneburgici Electoris Coloniensis ad annum usque MCCCXXXI. aulse praefecto, tanquam gentiliorum suorum autore )ure répétant. Et post multa.
Quem proinde (Willelmum scilicet Ignatium de Hardevust Topaxcham de Laghe etc. ) pro vero, et indubitato agnato, et consanguineo, uno, eodemque ac communi secum oriundo e stipite, illo scilicet ordine quem prœmissum exhibet filiationis fragmentum, et hisce junctum magis dilucidat genealogicum schéma, cum nata jam proie, et légitime ex eo nascitura a se suisque haberi, et merito ab omnibus habendum, preenominatus Illustrissimus Dominus Baro ( videlicet de Grebenclau Ferdinandus Leopoldus de Hardevust ) insuper addidit, et declaravit, favorem illi omnem ut tali operamque suam, si quando forte prodesse posse contigerit, lubenter addicens.
E cujus domesticis familiœ su£e documentis,tabulisque gentilitiis, et autheriticis probatissimœ fidei panchartis in concessu nostro exhibitis seriem hanc genealogicam adeo evidenter, efficaciter, ac irrefutabiliter demonstratam, ac e publicis hujus patrije ac Civitatis monumentis, et sanctioribus archivis confirmatam judicavimus, ut nec citra injuriam et non nisi incassum fidem ejus argui posse recte concludamus ; et quia prœdictus Toparcha de Laghe eorum omnium nostras testimoniales rogavit, hasce lubenter in earum, quas hac super re IX. Julii hujus anni adhuc dedimus, confirmationem ampliorem sub sigillo hujus Imperialis Civitatis et unius Secretariorum nostrorum signatura conces-
— Sgo —
simus, ut occurrentes qualibet occasione et necessitate ei inservire valeant. Datas Coloniae Agrippinœ anno MDLXXII. die tertio Novembris. Subsignatum. Franc. Dabbendorp cum scuto Coloniae Agrippinae.
CHARTA HUMBERTI DE MIRIBEL CONCESSA MAGITRO BRUNONI PRO FUNDATIONE M. CARTUSI^.
IRATIA Sanctae, et individu» Trinitatis miserijcorditer nostras salutis admoniti, recordati sumus humanœ statum conditionis, et vitœ fragilis lapsus inevitabiles, quam sine termino ducimus in peccatis. Itaque judicavimus nos peccati servos de manu mortis redimere, temporalia pro Cœlestibus mutare, œternam h£ereditatem pretio periturse posessionis comparare, ne duplici contritione conteramur, et prœsentis vitas miserias laborum, et dolorum initium sumamus. Itaque Magistro Brunoni, et his qui cum eo venerunt fratribus, ut Deo vacarent, ad inhabitandum solitudinem quœrentibus, ipsis, eorumque successoribus in aeternam possessionem spatiosam Eremum concessimus, ego Humbertus de Miribel, una cum Odone fratre meo, et caeteris, qui juris aliquid habebant in praedicto loco ; hi vero scilicet Hugo de Tolnone, Anselmus Garcinus ; deinde Lucia, et filii ejus Rostanus, Guigo, Anselmus, Pontius, atque Boso, precibus, et interventu prasdictae Matris eorum ; Bernardus quoque Longobardus cum filiis suis ; similiter et Domnus Abbas Siguinus de Casa Dei, cum suorum Fratrum conventu, quidquid ibi juris habere videbantur, supradictis concesserunt Fratribus.
Ipsa vero^ quam eis dedimus, Eremus hos habet terminos : scilicet infra locum, qui vocatur Clusa, et rupem claudentem vallem, et pertingentem usque ad molarem, claudentem et dividentem Combam caldam, et pervenientem usque ad rupem mediam, quœ est super Borghesos ; deinde molarem alium, qui descendendo perducitur per usque ad rupem a Bonviant . Exinde molarem alium, qui descendendo perducitur per crepidinem planeti a Bonviant, usque ad rupem, qu£e est supra furnum de la Follia. Similiter ab illo monte, qui de eadem rupe porrigitur, usque ad montem Aillinartem et a monte Aillinarte descendendo extenditur juxta Mortam contra Occidentem, usque ad rupem, qnse est super Correriam, et ab hac rupe porrigitur usque ad rupem de Pertuso : Inde postremo protenditur descendendo usque ad flumen, quod vocatur Guerus mortuus. Inde quoque ab eodem clauditur lisque ad clausam. Si qua vero persona potens, autimpotens, hanc donationem infregerit, tanquam sacrilegii rea ab Omnipotentis Dei gratia, et fidelium consortio separata, anathemate Maranatha feriatur asterni ignis incendio, nisi digne satisfecerit, cum Dathan, et Abiron, et Juda proditore concremanda.
Prœfata quidem terra his terminationibus conclusa, a Magistro Brunone, et ab his, qui cum eo erant fratribus cœpit inhabitari, et construi anno ab Incarnatione Domini 1084. Episcopatus vero Domini Hugonis Gratianopolitani Episcopi quarto ; qui videlicet laudat, et corroborât hoc donum , quod fecerunt suprascriptas personee , cum omni conventu Clericorum suorum , quantum ad se pertinet, quidquid suis juris esse videlur, omnino concedit. Testes Hugo Decanus, Joannes de Podio, et Rostagnus, Guigo de Lantz, et Galterus Bueta, Petrus, et Gilbertus, Agelbertus, et Aldelemus,
Petrus et Ricardus. Lecta est autem hœc Charta Gra tianopoli in Ecclesia Beatas et Gloriosœ semper Virgiriis Marias, quarta feria secunda; hebdomadse Dominici Adventus, in praesentia pi-sedicti Domini Hugonis Gratianopolis Episcopi, atque Canonicorum suorum, aliorumque multorum, tam Sacerdotum, quam cœterorum ordinum Clericorum celebrantium sanctam Synoduni quinto Idus Decembris.
CHARTA HUGONIS EPISCOPI GRATIANOPOLITANI, VETANTIS NE MULIERES CARTUSIAM ACCEDANT.
jUGO Gratianopolitanœ Ecclesiœ vocatus Episcopus, Presbyteris et Laicis in Gratianopolitano episcopatu commorantibus, Eeternam in Domino Salutem. Quomodo fratres nostri Cartusiee Monachi Deo placere desiderent, mundus, quem fugiunt, et loci in quo habitant asperitas , et solitudo satis probant : quorum desiderio , quoniam pax et quies maxime necessariœ sunt, supra pontem, qui terminus possessionis eorum est, ad removenda ea, quas proposito eorum contraria sunt, domum aedificari consuluimus, et prascepimus . Rogamus itaque dilectionem vestram, et auctoritate divina injungimus, ut feminee per terram eorum nuUatenus transeant, neque viri arma portantes. Prïeterea infra termines ipsorum possessionis, piscationem et venationem, et avium captionem, ovium, vel caprarum, atque omnium domesticorum animalium pascua et transitum prohibemus. Obedientes monitis nostris, divina clementia in gratia sua multiplicet, et in omnibus bonis, quee
ibidem a servis Dei geruntur, vel usque in s^culi finem gerenda sunt, eamdem, quam habere ipsi cupiunt partent, tribuat : Inobedientes vero divino judicio reos relinquimus, et a saeculari potestate puniri faciemus . Datum mense Julii anno MLXXXIV.
URBANI PAPjE II BREVE
AD SIGUINUM CASAE DEI ABBATEM ,
UT DOMUM CARTUSI^ SIBI A P. BRUNONE
IN FRATRUM DILAPSIONE CHIROGRAPHO COMMENDATAM
IPSIS REDEUNTIBUS, UNA CUM CHIROGRAPHO
