VERSUS SCHOLARES EJUSDEM URBIS

Bruno multorum praeceptor grammaticorum Cunctis corporeum nunciat interitum.

Grammaticus, Rhetor, Dialecticus, Astrologusque Effugerent mortem, si fugienda foret,

Sed quia mors nuUa naquit auferri medicina, Semper quisque suum cogitet interitum.

EX TURONENSI ARCHIEPISCOPATU.

TITULUS S. PAULI APOSTOLI CORMARICENSIS.

Dominis, et Fratribus meis Deo omnipoteiiti in Monasterio S. Marias de Eremo, quse Turris dicitur, servientibus, Mainardus, uti mundo, frui Deo, Anno ab Incarnatione Domini nostri Jesu Ctiristi millesimo centesimo secundo, Calendis Novembris, Suscepi rotulum istum, legi in eo beatam, ut puto, aninnam suavissimi Magistri mei Brunouis saeculi hujus vaporem transitorium perseverando in vera charitate efflavisse, pennisque virtutum cœlestia régna subiisse. Gavisus uiique super tanti Viri glorioso fine. Sed quia intentio indefessa mihi inerat ad eum in brevi pergere, eumque videre, et audire, omnesque animi mei ïestus in illum refundere, et vobiscum sub ejus Ducatu sanctœ Trinitati obedire : ultra quam dicere possim de inopinato transitu ejus conturbatus sum, nec retinere potui habenas ultro profluentium lacrymarum. Mainardus inquam ego in Cormaricensi Monasterio, Monachorum plurimorum nomine, non opère Prior, Rhemorum civitatis oriundus fui. Domini hujus Brunonis, aliquot annis doctrinam audivi, Deoque volente admodum profeci, profectusque mei grates Domino Brunoni , etsi in laac vita reddere non potui, nunc saltem animée illius exhibere statui. Habebo itaque illum, omnesque in Christo dilectores ejus in memoriali meo, quamdiu spirare potero : universosque convictores meos filios, ac Fratres spirituales ad idem opus pro posse meo provocabo, preces, oblationes, eleemosynas pro eo non aliter nec minus

quam pro meipso offeram Deo Trinitati. quamdiu fuerit spiritus in naribus meis.

ET EPISCOPATU CENOMANENSI.

TITULIIS S. JULIANI CENOMANENSI.

Morte tua flendum non credimus, optime Bruno, Qui fugiens vanos mundi pereuntis honores ; Angelicam in terris vitam sapiens imitatus, Corpore adhuc vivens, cœlestia mente petebas. Corporis ergo malis Christo miserante solutus Sedibus œthereis aeterna pace frueris.

O utinam tua sancta sequi vestigia possem !

Corporis istius quo lœtus damna subirem.

ALIUS TITULUS EJUSDEM.

Vixit in Ecclesia firmissima Bruno columna ;

Occidit, unde decus Ecclesiae titubât.

Mundalis luget, cœlestis Curia gaudet :

Hsec perdidi, tantum suscipit illa virum.

Débita naturae solvit meliora secutus,

Cui pro morte brevi vita perennis erit.

ALIUS EJUDEM.

Ad Superos Superum cultor, sociusque recessit : Commendans terrae Bruno quod ejus erat.

Sarcinulasque levés, et agentem prothea mundum

Despicit ; œternas pauper adeptus opes. Depositum interea cineri miscetur idemque

Sperat, et expectat prasmia sorte pari.

Suspicor Angelicas huic exultare cohortes,

Et cœli cives plaudere cive novo.

Sexta dies Octobris erat, cum Bruno secutus

Naturam, superos exoneratus adit.

ALIUS EJUSDEM TITULUS.

Iste superna petens sincera relligione, Régnât cum Sanctis in cœlesti regione, Iste laboravit (felix labor) unde vocavit Gloria Sanctorum merces miranda laborum Te : Tibi se Bruno dans regnum rege sub uno, Rege sub hoc dico : majestas cujus Olympo Fulget : et est Sanctis lux, gloria, vita perennis ; Istius ergo decet nos commendare laborem ; Muneris aeterni decet, et laudare datorem :

Impetret, et nobis nostrse devotio laudis :

Munere divino regnemus rege sub illo.

lOI.

TITULUS s. VINCENTH CENOMANENSIS.

Si posset lacrymis, et planctu vita reduci :

Cum gemitu magno, et lacrymis planctuque protervo:

Totius florem mundi Clerique decorem :

Trisiis Brunonem lacrymaret luce carentem.

TITULUS S. MARIiE LONLEYI CŒNOBII.

Audito transitu Beatissimi Eremitae Brunonis, Cenomanensis mater Ecclesias trigenarium ei fecit, anniversarium depositionis diem celebratura.

lOO.

TITULUS s. KRILEFFI CENOMANENSIS.

Contrahit omnis homo primi discrimina fati^, Et cunctœ vitium nocet eevae posteritati.

Exercens igitur studium mors impietatis :

Aggreditur, solvitque virum tantae probitatis.

TITULUS ECCLESI^ BEATI JULIANI DE PRATO.

Isti Brunoni tribuatur vita perennis^ Spiritus atque suus cœlesti sede receptus Regiiet cum Domino, felix sit nunc, et in aevo Hic vir praeclarus vita, doctorque beatus, Felix in Clero fulsit, per dogmata mundo.

Unde pio gemitu, profusis fletibus, et nos Oremus Christum, quo det sibi nunc paradisum.

io5.

EX EPISCOPATU ANDEGAVENSI.

TITULUS S. MAURITII SEDIS ANDEGAVENSIS.

Gallia tristatur, Calaber populus lacrymatur : Doctorem bonuni gémit ista, flet illa patronum. Vitas preesentis, hsec laudat eum documentis; Ejus et eximia celebratur ubique sophia.

Plusquam Maronis laudatur lingua Brunonis. Gloria Plataiiis vilescit laude Brunonis.

Hic praecellebat Doctoribus, hic faciebat Summos Doctores non instituendo minores.

Doctor Doctorum fuit hic non clericorum Nam nec honestates verborum, nec gravitâtes Sumpsit Brunonis, nisi vir magnée rationis.

Rectio prudentis superabat acumina mentis Ut documentorum doctor satis extitit liorum.

His plus perfectam voluit praeponere sectam : Nunciat egregiam divina docendo sophiam.

Primaque destruxit; et tanquam frivola duxit. Dux prius erroris monstravit iter melioris :

Postea doctrinae, quse gaudia dat sine fine.

Sed nihil mundana sapientia dat nisi vana :

Ha2C facit elatos pompa, facit illa beatos.

Factis complebat operando quod ore docebat, Multos sermones faciebat per regiones :

Urbem transivit Romam, Calabrosque petivit.

Hic Abbas factus est, tandem cœlica nactus :

Hinc gens illa gémit, quia Patrem casus ademit, Cumque virum taleni plorat tam spiritualem :

Non mors pastoris, sed damnum causa doloris.

lob.