AD LAUDES
Ant Dominum semper et ubique regnantem in sancto suo egidio mirificum predicemus. Ant. lubilemus deo gratulantibus animis, qui patronum nostrum egidium decoravit gratia sanctitatis. Ant. Deus ut tandem nos vigilantes invenias cari tui egidij nobis mérita suffragentur. Ant. Benedictus sit universalis dominus quem nobiscum beatus benedicit egidius. Ant. Laus iocunda resonet deo vivo et vero in sancti sui egidii miraculis glorioso.
Hymnus et v. unius confessoris. Ad Benedictus. Ant. Sancte confesser et patrone noster egidi pro cuius raeritis deum glorificamus apud illum pro nobis te intercederc sentiamus. Oratio ut supra.
Ad horas de communi unius confessoris : et non dicetur in coïledis abbatis : sed confessoris.
IN SECUNDIS VESPEHIS
Ânt. Dominum. n. Prodijt. Hymnus ut in primis vesperis. Ad Magnificat. Ant Benedicimus te clementissime deus qui diem festum beati egidii in laudem tuam nobis expendere tribuisti : teque suppliciter exoramus, ut sanctis tuis quibus honorificentiam exhibemus virtute atque premio sociari mereamur.
Lediones per octavam, si contingat de octava fieri.
Tune itaque temporis pontifex bone memorie cesarius arelatensem regebat ecclesiam. Cuius sanctitatis preconio egidius audito, arelatem citius properavit : tanti presulis colloquio atque edificatione cupiens instrui. Hune autem arelate quedam vidua divitijs locuples, theocrita nomine ofïiciosissime suscepit hospitio.
Dum vero cena prepararetur audiens sanetus planetus infirmantis in secretiori parte domus interrogavit quid hoe esset. Domine mi inquit : theocrita filia mea est triennio iam febricitans : pro euius salute plurimas opes frustra medicis erogando distraxi. Tu vero si quid medicine seires : vellem ut ei grandia suseepturus subvenires.
At ille nihil terrene medieine se scire fassus : solito precum antidote optate restituit eam sanitati. Istius autem miraeuli fama brevi divulgata ad cesarij presulis aures pervenit. Is quoque per spiritum : iam et adventum illius et vitam cognoverat. Mox igitur per archidyaeonum aurelium nomine, ad presulem accersitus egidius cum magna veneratione suscipitur : atque biennio multis obseerationibus ibidem detinetur.
Sed vir domini biennio scilieet transacto : soli deo eupiens vaeare solitarius latenter inde secessit. Transaetoque rodano : secus ripam guardanis fluvij aliquod latibulum aptum suo proposito querens : divino directu invenit quendam heremitam veredemium nomine sanctitate et miraeulis insignem.
Is in cuiusdam rupis concavo morabatur : quo saxorum asperis anfractibus satis erat difiieilis aseensus. Cuius vitam sanetus egidius videns esse divinam : aliquantum temporis cum eo edificationis causa conversatus est. O nulli enarrabilis divine dispositio bonitatis, que de ! tam. longis terrarum partibus hec duo sydera in unum congregasti : ' ut alterum ab altero perlustratum splendidius illuminaretur orbis.
Et quis unquam explicare verbis valeat : quot ibidem miraeulojrum insignibus ambo claruerunt. Nullus enim eger pro quo deum 'leprecarentur : eupita salute frustrabatur. Sterilitatem etiam terre, retus orationibus suis tune sanetus fugasse perbibetur. Sed de multis
unnm succincte referamus : idcirco maxime quoniam virorum dei corporalis separationis causa fuit.
Die quadam absente veredemio quidam egrotus totius corporis valitudine carens : sancto egidio curatum presentatus est delatoribus obnixe iurantibus, quod nullatenus eum referrent : dum nec ut ceteros solebat hune quoque sanavisset. At ille asserere nitens quod veredemij meritis f uisset non sui, aliorum curatio : hune etiam curandum illi hortatur offerri. Verum illis huic sententie non acquiescentibus : sed et insuper obiicientibus tu qui sterilitatem terre nostre pepulisti : bene potes si vis ut et hic sanetur obtinere. Victus tandem vir domini ut erat mansueti ingenij peractis orationibus non sine lachrymis infirmum omni corporis invalitudine depulsa : incolumitati diu desiderate reddidit. Tu autem.
Les leçons de cet office — il est à peine besoin de le faire observer, — sont empruntées à la Vita auctore anonymo de saint Gilles, mais la copie, dont on s'est servi, est défectueuse sous plus d^un rapport; il est aisé de s'en convaincre, en confrontant le texte des leçons avec celui de la Vie^ que nous reproduisons, d'après Stilting, en tête de nos pièces justificatives {}). -
L'Invitatoire, les antiennes des Matines et des Laudes, celles du Benedictus et du Magnificat, aux secondes Vêpres, sont tirées des œuvres de Fulbert de Chartres, qui — nous l'avons dit ailleurs (~), — a composé quelques pièces liturgiques pour l'office de saint Gilles. Ces pièces se trouvent parmi
(^) Relevons quelques-unes des incorrections les plus saillantes : l''^ leçon : DocTORiBUS summis... equiparavit, pour : Doctores summos... equiparavit.
2*= leçon : ... succcensa intus lampade caritatis, pour : ... lampas caritatis. 3*^ leçon : ... sihi de venia conceditur, pour : ... sihi venia coiiceditur. 7*^ leçon : vendicare, pour : venditare.
Octave. 4*^ leçon : guardanis, pour : guardonis. — 7*^ leçon : curatum presentatus est, pour : CURANDUS presentatus est.
Plusieurs omissions rendent le texte inintelligible.
Dans la 6*= leçon, il faut suppléer le mot aderat, après : Sed egidius qui ibi, et, dans la 8*^ leçon, le mot vidit doit précéder quamdam navem.
Bon nombre de fautes typographiques et une ponctuation très-défectueuse nuisent aussi, en plusieurs endroits, à Tintelligence du texte.
(-) Tom. II, p. 165, note 1.
les Hymni et carmina ecclesiastica du saint évêque (^); voici celles qu'a utilisées le rédacteur de F office inséré au Bréviaire de la collégiale de Saint-Donatien :
IN PESTO SANCTI ^GIDII ABBATIS, AD MATUTINUM INVITATORIUM
Adoremus regem totius bonitatis auctorem, qui sanctum ^gidium exornat et gratias donis, et justitiae prsemiis.
IN MATUTINIS LAUDIBUS SESPONSORIA
Dominum semper et ubique regnantem, in sancto siio M^idào mirificum. praedicemus. Jubilemus Deo gratulantibus animis, qui patronum nostrum ^gidium decoravifc gratia sanctitatis. Deus, ut tandem nos vigilantes invenias, chari tui ^Egidii nobis mérita suffragentur. Benedictus sit universalis Dominus, quem beatus nobiscum benedicit iEgidius. Laus jucunda resonet Deo vivo et vero in sancti sui ^gidii miraculis gloriosi. Sancte confessor et patron-e noster ^gidi, per cujus mérita Dominum glorificamus, apud illum pro nobis te intercedere sentiamus. Benedicimus te, clementissime Deus, qui diem festum beati ^gidii in laudem tuam nobis expendere tribuisti, teque suppliciter exoramus ut sanctis tuis, quibus honorificentiam exhibemus, virtute ac prgemio sociari mereamur.
PKOSA ET ALIA RESPONSOKIA
Sanctus -<!Elgidius natione grsecus praeclaris parentibus originem duxit, corpore valens et acer ingenio. Féliciter adultus est ac liberaliter eruditus. In rerum quoque possessione non tennis, sed ingentem copiam provida largitas erogavit. Hinc inter prospéra voluptate non est resolutus, nec inter aspera a diabolo est superatus. Inediam, sitim, algores et vigilias, pro Christi amore delicias computabat. Affectus injuriis, et graviter sauciatus, affligentibus se deprecabatur veniam. Credebat, quod didicerat a vero magistro, in patientia tandem animas possideri. Yirtute itaque vectus ad sublimia, sacerdotali meruit infula decorari. Obtinuit enim illud sapientis, quod in tempore iree factus est reconciliatio (2).
(}) Voyez le Patrologiœ cursus convpletus, de Migne, section latine, tom. cxLi, Parisiis 1853, coU. 343, 344. (-) Id., tom. cit., col. 343.