LES DÉSORDRES DE JEUNESSE
Saint Jérôme a souvent fait allusion à des fautes de jeunesse. On croit communément qu'il lui est même arrivé de se laisser aller au désordre, après son baptême. L'un de ses plus récents historiens, M. Griitzmacher, rapprochant ces aveux du passage où Jérôme raconte ses promenades dominicales aux catacombes, va jusqu'à parler de la vie en partie double que l'étudiant romain aurait menée \ Avant de discuter ces allégations, il importe de grouper les textes :
Epist. II : « Hoc mea fecere delicta ne consortio beatorum insereretur obsessum omni crimine caput... ego sum ille prodigus filius... necdimi coepi prions a me luxuriae blandimenta repellere et quia paululum non tam desivi a vitiis quam coepi velle desinere nunc me novis diabolus retibus ligat. »
Epist. III, I : « lUud os quod mecum vel erravit aliquando vel sapuit... »
Epist. IV, 2 : « Ego cunctis peccatorum sordibus inquinatus... mihi in sepulcro scelerum jacenti. »
Epist. VI, 2 : « Heliodorus... meis sceleribus fugatus abscessit. »
Epist. VII, 3 : « Nos pristina contagione sordentes... ego in scelerum meorum sepulcro iacens et peccatorum vinculis colligatus dominicum de evangelio exspecto clamorem : Hieronyme, veni foras. »
Ibid. 4 : « Scitis ipsi lubricum adulescentiae iter, in quo et ego lapsus sum... »
Epist. XI : « Nulla cum ancillis Dei et peccatoribus sociatio. »
Epist. XV, 2 : « Et quia pro facinoribus meis ad eam solitudinem commigravi. »
Epist. XVI, 2 : « Ne putes alterius hanc de me fuisse sententiam ; quid mererer ipse constitui. »
Epist. XXII, 30 : «Post iacrimas quas mihi praeteritorum recordatio peccatorum ex imis visceribus eruebat.» Cfr Ibid. : «O quotiens in heremo constitutus.... putavi me romanis interesse deliciis... ille igitur ego qui ob gehennae metum tali me carcere ipse damna veram... saepe choris intereram puellarum... mens desideriis aestuabat, in frigido corpore et... sola libidinum incendiis bulliebant. »
Epist. XLV, I : « Licet me sceleratum quidam putent et onmibus flagitiis obrutum et pro peccatis meis etiam haec parva sint » (en août 385, lors de son départ définitif de Rome).
^ Hieronymus, t. I, p. 134-136.