AA RL LR RA

(1) Semper et infirmi est animi exiguique voluptas Ultio. , . . . . . (JuvEN. Sat., xui1.)

« Pusilli hominis et miseri est repetere mordentem.. Faciet nos mitiores si cogitaverimus quid aliquando nobis profuerit ilie, cui irascimur, et meritis offensa redimetur... Cogilemus quotiens ad ignoscendum difficiles erimus, an expediat omnes nobis inexorabiles esse. Quid est gloriosius quam iram amicitia mutare ?.… Irascetur aliquis ? Tu contra beneficiis provoca. Cadit statim simultas ab altera parte deserta.

Nisi pariter, non pugnant. Si utrinque concurritur, ille est melior, qui | prior pedem retulit.… Percussit te ? Recede : Referiend9 enim et occasionem sæpius feriendi dabis, et excusationem. » (SÉNÈQUE, De ira, 11, 54.)

(2) SÉNÈQUE, De Clement., 11, 6.

(3) « Quæ non producunt nec honestiorem faciunt, sed succurrunt iofirmitati, egestati, ignominiæ tacite danda sunt, ut nota sint solis quibus prosint ; interdum et ipse qui juvatur fallendus est : ut habeat, nec a quo acceperit, sciat, » (SÉNÈQUE, De benefic., 11, 9.)

(4) « Contentus sum te teste, alioquin non benefacere delectat sed