IRENÉE TERTULLIEN

Est quidem ante omnes Est, inquit, ante omnia

Proarche, proanennœtos, et Proarche, inexcogitabile et

inenarrabiliset innomînabiiis, inenarrabile et innominabile

quam ego monotetem toco. quod ego nomino monoteta.

Cum hacmonotete estvirtus, Cum hac erat alia virtus,

quam et ipsam voco henote- quam et ipsam appello heno-

tem. Haec henotes et mono- teta. Monotes et henotes, id

tes, cum sint unum, émise- estsolitasetunitas, cumunum

mot, cum nihil emiscrint, essent, protulerunt, non pro-

principium omnium, nœton, ferentes, initium omnium in-

et agenneton et aoreton quam tellectuale, innascibile, invi-

archem sermo monada vocat. sibile quod sermo monada vo-

Cum hac monade est rirtus, cavit. Huic adest consubstan-

eiusdem substantiae ei, quam tiva virtus quam appellat unio .

I . Cf. Labourt : De la valeur du témoignage de saint Irénée dans la question johannine [Revue Biblique^ 1B98, p. 58]. a. Migne. Patrologie Latine, a, 535-594.