Aucune lacune indiquée

16-17. Les deux scolies confondues dans Gen. où l’on trouve ἠϑετηχέναι ῥάσου δὲ βαϑυρρείταο x. τ. À. ᾿Ηϑέτηκεν ἄρας équivaut ici à peu près à ἦρχεν. Ct À ad IX v. 23-24. La scolie suivante et celle de A montrent bien qu’il ne s’agit pas ici d’une athétèse simple, mais d’une élimination proprement dite. Zénodote avait éliminé le vers 195, en indiquant cette suppression par un obel à la marge.

« ταῦτα γὰρ ἂν μόνως ἁρμόττοι Pndñva περὶ τῆς ἐκτὸς Θαλάσσης, ἣν ἔτι καὶ νῦν οἱ μὲν Μεγάλην θάλατταν, οἱ δὲ ᾿Ατλαντικὸν προσαγορεύουσι. ποταμὸς δὲ ποῖος ἂν δύναιτο ταύτην ἔχειν τὴν δύναμιν ; καίτοι γ᾽ ἔνιοι, ἐξαιροῦντες τὸν περὶ τοῦ ᾿Ὠῷχεανοῦ στίχον, τῷ ᾿Αχελῴῳ περιϑιτέασι ταῦτα, ὃς οὐχ ἔτι τῆς ϑαλάσσης μείων ἐστὶ, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν αὐτῇ κόλπων, λέγω δὴ Τυρρηνικοῦ καὶ ᾿Ἰονίου. Eire δ᾽ (ἐν τῷ γ᾽, φησὶν, 0, τι καὶ οἱ μετὰ ταῦτα φυσικοὶ συνεφώνησαν τὸ περιἐχον τὴν γῆν κατὰ τὸ πλεῖστον μέρος ὕδωρ ᾿Ὠκεανὸν εἶναι, ἐξ οὗπερ (χαὶδ τὸ πότιμον" τὰ γὼρ ὕδατα πάντα ἐκ τῆς ϑαλάσσης ἐστίν. ππων (γοῦν) ἐν τῷ περὶ ὑδάτων᾽ ««ϑάλασσα ἐστιν ἔξ ἧς πίνομεν᾽ εἰ γὰρ δήπως τὰ φρέατα βαθύτερα nv, οὐκ Cdv» ἐκ τῆς ϑαλάσσης τὸ ὕδωρ εἴη, ἄλλ᾽ ŒAlodEy ποϑεν, νῦν δὲ ἡ ϑάλασσα βαϑυντέρα ἐστίν" ὅσα οὖν καϑυπέρτερα τῆς ϑαλάσσης ἐστὶ, πάντα ἀπ᾽ αὐτῆς ἐστιν. »» οὕτως τὰ αὐτὰ εἴρηκεν Ομηρος».

ib. ὅτι καϑ᾽ Ὅμηρον ᾿ΩὨκεανός ἐστιν (δὲ ἐπιδιδοὺς πᾶσι τὰ ῥεῦματα. διὸ καὶ κατὰ τιμήν᾽ « οὔτε τις οὖν ποταμῶν ἀπέην voa "Qxeavoio » (XX, 7). Cf A pour le texte de ces deux scolies. Aristonicus nommé dans Gen. seul. CF T ad 194. 4.

8-14. Texte de Gen. ἐξ οὗπερ τὸ πότιμον [ἴππων] τὰ γὰρ ὕδατα πινόμενα πάντα ἐχ τῆς ϑαλάσσης ἐστί οὐ γὰρ δήπως τὰ φρέατα βαϑύτερα ἣν ϑάλασσά ἐστι ἐξ ἧς πίνομεν [οὕτω γὰρ] οὐκ ἐκ τῆς ϑαλάσσης τὸ ὕδωρ εἴη ἀλλ᾽ ἄλλοϑέν ποϑεν" νῦν δὲ ἡ ϑάλασσα βαϑυτέρα ἐστὶ [τῶν ὑδάτων] ». τ. À. Des altérations de toute espèce, des transpositions surtout, ont défiguré cette partie du texte. Les mots que j'ai mis entre crochets : ἵππων, οὕτω γὰρ, τῶν ὑδάτων = Ἵππων ἐν τῷ περὶ ὑδάτων, introduisaient la citation : oubliés d’abord dans T, ils y ont été glissés après coup entre la scolie et le texte sur trois lignes. Gen., en les copiant, les a distribués dans la scolie. L’authenticité de l’ouvrage d'Hippon me paralt suspecte.

17. ὅτι] ὅτι δὲ. Dans A non seulement cette 29 scolie d’Aristonicus est jointe à la 1", comme dans Gen. au moyen de la particule dé, mais la conjonction ὅτε a été supprimée, et les deux scolies n’en forment plus qu'une.