Après καλαρύαν lacune probable Δημήτριον] δημητρίον

1-15. Texte de Gen : τοῦ μέντοι οὐχ ὑφ’ ὁμήρον αἱ ψηφίδες πεποίηνται ἀλλ’ ἔστιν ἡ λέξις ἀττιχὴ οὕτως γὰρ καὶ ἐν τοῖς ἄξοσι παρμενίων βυξάντιος.

Le texte correspondant de T était probablement : τοῦ μέντοι --------------- - οὕτως γὰρ to τοῖς ἄξοσι παρμενέων Bubavrios χύπριοι καὶ ἀρχάδες ------- -- - χάταντες φϑάνει δέ τε λυσανίας γράφει pdavier καὶ δοῦρις πτολεμαῖος ὁ ἀσχαλωνέτης x. τ. À les trois scolies confondues, l’ordre des deux dernières interverti et le lemme χώρῳ Eve προαλεῖ sous-entendu. Le copiste de Gen. a transcrit par erreur φϑανέει

Ξεφϑάνει) dé τε λυσανίας entre παρμενέων βυζάντιος et le texte de la note glossographique χύπριοι xui ἀρκάδες x. τ, À. S'apercevant de son erreur, il est revenu à la note de Parménion, mais sans effacer les mots intrus. Reste à savoir si Παρμενίων ὁ Βυζάντιος terminait la 1°° scolie comme il commençait la 2°. Lysanias cité deux fois dans les scolies.

280. [ἀγαθὸν dé κεν ἐξενάριξεν) διὸ δὴ γενναῖος μὲν καὶ ανδρεῖος ἐφόνευσε καὶ γενναῖον ἐσκύλευσεν. Cf ΒΤ.

289. [ἐρχϑέντα)] ψιλῶς" παρὰ τὸ εἴργω εἴρχϑην παϑητικὸν (καὶ 5 εἰρχϑείς. ᾿ Αττικοὶ δὲ τὸ εἴρχϑην δασύνουσιν. Cf ΒΤ.

« ἐξούλης" ἐάν τις EE AN ὧν ἂν τις δίκῃ νικήση, οὗ ἂν ἄξιον ἧ, καὶ

Quelques mots dans A; B;T.

282. ᾿Αριστόνικος ὅτι «ἐρχϑέντα» ἀποπνιγέντα, καὶ ἐν ἄλλοις" « Ev-

Ja pe κῦμ᾽ ἀπόερσε ». (Il. VI, 348).

ib. ᾿Αλεξίων ὁ χωλὸς φησι᾽ « δεῖ γράφειν «ἐρϑέντα» χωρὶς τοῦ χ᾽ οὐ γὰρ παρὰ τὸ εἰρχϑῆναι, ἀλλὰ παρὰ τὸ ἔρσαι, ὃ ἐστι nvibau ὅϑεν καὶ ἐν 20