quai] φῆς

ἀϑειρέας οὖν (ἄνδ τις, ὁμοίους ddépi ὡς γὰρ ὁ ἀϑὴρ καταψώμενος λεῖός ἐστι, ἀνάπαλιν δὲ τραχὺς, οὕτως τὰ Κρητικὰ βέλη ἐμπήσσεσϑαι μὲν τῇ σαρκὶ ἀκωλύτως, ἐξέρχεσϑαι δὲ δυσχερῶς διὰ τὰς ἀπαγκιστρώσεις.

79. ᾿Αριστόνιχος ὅτι ἀπὸ χοινοῦ ἐστιν ἀκουστέον τὸ «προσέφη». Cf 5 A 118 phr., où Aristonicus n’est pas nommé; Cf BL 1'e phr.

88. Χρύσιππος ἐν τῷ περὶ ἀρχαίας quoi, δεικνὺς ὅτι σελήνη ἡ Ατρεμις καὶ τὰ περὶ τόκους δὲ εἰς ταύτην (ἀναφέρων, λέγει ἐνὶ ταῖς 10 πανσελήνοις οὐ μόνον τὰς γυναῖκας εὐτοκωτάτας εἶναι, ἀλλὰ γίγνεσϑαι (ῥᾳδίως τὰ Ko) πάντα. καὶ ᾿Αλκαῖος ἐπὶ τῶν βελῶν τῆς ᾿Αρτέ μιδος λέγει.

485. ᾿Αριστόνικος ὅτι «ἐναίρειν » χαταχρηστικὼς᾽ ϑῆρες γαὰρ οὐχ 15 ἔχουσι παντευχίαν ὥστε σχυλευϑῆναι. À avec ᾿Αριστόνικος en plus. Cf T. CfB.

487. [δαήμεναι] ᾿Ἀριστόνικος ὅτι (ἀντὶ τουγδάηϑι. À avec ᾿Αριστόνικος en plus. Cf ΒΤ.

04. αὐτοῖσιν δ᾽ ἄρα] κατηγοροῦσιν 'Ομήρου ὡς ἐνησεβηκότος τῇ 20 ᾿Αρτέμιδι. Δημήτριος ὁ Ἰξίων qnoi « πάνυ νέαν παρϑένον εἰσάγει καὶ παίδων τρόπον κλαίουσαν καὶ τοῖς χόλποις τοῦ πατρὸς ἐπικλινομένην, (χαΐδ ἀκολουϑῶν τῇ ἡλικίᾳ μεμύκευϑενν, ᾿ Ῥητέον ὅτι où μαίνεται, ἀλλ᾽ dvŸ ὧν στασιώδη εἴρηκεν ὡς μήτηρ νουϑετεῖ παιδικῇ ἑρμηνείᾳ.

1. ἀϑειρέας] ἀϑερέας 1. ὁμοίους ἀϑέρι] ὁμοίως ἀϑέρι ὁ ἀϑὴρ] ὃ αἰϑὴρ 2. τὰ Κρητιχὰ] τὰ ἀγρεντιχὰ κρητικὰ. ᾿Αγρευτιχὰ n’est qu'une glose. La note

d'Aridice vise d’une manière générale l'emploi ἀ᾽ ἀτειρός avec χαλκός, synonyme de βέλος, come dans le V chant, v. 292.

9. Chrysippe cité dix fois sans titre d'ouvrage. Chez Diogène Laërce, VII, 7, 187, le traité de Chrysippe est intitulé περὶ τῶν ἀρχαίων φυσιολόγων.