évæiperv A] ἀναίρειν

23. ἀκολουϑῶν] ἀκολουϑοῦν. Peut-être faut-il écrire ἀκολούϑως.

13-24. La dernière phrase Ῥῳτέον ------ --- ο- ἑρμηνείᾳ s'applique au discours d’Héra v. 481-488 et formait probablement la 2 partie d’une note distincte.

492. ἐντροπαλιζομένη)] βέλτιον «ἐντροπαλιζομένην». UF A. Cf ΒΥ.

id. διὰ τί ἐντροπαλίζεται; ἐξ ὑποστροφῆς ἀνπιστανομένη. αἰτιατικὴ dé ἐστιν. Cf BT. |

id. ἐν τῇ Χίᾳ καὶ Κυπρίᾳ duabiws" « πολλὰ λισσομένης ». Πτολεμαῖος" « ἐντροπαλιζομένης ».

498. δαχρυόεσσα ὕπαιθα dei φύγεν ὥστε πέλεια!] ἐπεὶ « τίλλε πέλειαν ἔχων » (0ἀ. NV, 527), χαὶ « εἶδε τρήρωνα πέλειαν » (Il. ΧΧΠΙ, 8174) CT.

495. χηραμόν] χατάδυσιν ὄφεως. ᾿Αριστόνιχος ὅτι αὑτὸς ἐξηγεῖται τί ἐστι χηραμός, ὅτι χοίλη πέτρη. καὶ ὅτι γενικὸν τὸ πέτρη καὶ εἰδικὸν τὸ χηραμὸς. La 1" partie dans A (jusqu'à πέτρη) . moins le nom d’Aristonicus et la glose χατάδυσιν ὄφεως. ( ΒΤ.

98. Λητοῖ ἐγὼ δὲ τοι οὔτι (μαχήσομαι»] ἄτοπον γὰρ ἣν τὸν λόγον τοῖς ἔπλοις κρίνεσϑαι. διὰ τοῦτο ἄχειροι <oi» γραμματιχοὶ νομίζονται. Jusqu'à κρίνεσθαι Cf ΒΤ.

ἀθ8. ὅτι did τὸ εἰρηνικὸς εἶναι ϑεὸς où μάχεται ὁ ‘Epuñc. τοῦτο δὲ

1-5. Série de notes détachées dans Γ, confondues et transposées dans Gen. dont voici le texte :

Le texte de T était probablement écrit sur 7 lignes dans l’ordre suivant : 1 ἐντροπαλιζομένη. βέλτιον ἐντροπαλιξομένην 2 διὰ τὶ ἐντροπαλίζξεται ; | 3 ἐξ ὑποστροφῆς ἀνϑισταμένη. ὦ αἰτιατιχὴ dé ἐστιν.

Le copiste de Gen. ἃ transcrit la ligne 2 après la ligne 4. (6-7. Scolie non distincte de la précédente.

6-7. ἐπεὶ τίλλε πέλειαν ἔχων, καὶ εἶδε] ἐπὶ τί με πέλειαν ἐλέγχων καὶ ἐδὲ δὲ (). εἰδιχκόν] ἰδικόν 1. χηραμός} χηραμὸν 15. Le lemme réuni à la scolie précédente.