πεπουϑὸς Maass| πεπονϑὼς Gen. T

19. sur A 1. 22 χαὶ λέγομεν où δι᾽ ὠμότητα ὅς τε χαὶ. |. 25 σκχολόπεσι. |. 30 τοῦτον γὰρ. |. 31 τὸν τετελευτηχότος. |. 1 ὅϑεν χαὶ τοῦτον ὡς ϑεσσαλὸν τοῦτο ποιῆσαι. Le membre de phrase Θεσσαλὸν — rpürov (1. 23, 29, 30 Dimd.) qui manque dans A. se trouve dans Gen, comme dans B et avec le même texte, (2p4 φνλλόν x. τ. À).

866. πῶς ᾿Εκάβη μὲν οὐ πίπτει, ᾿Ανδρομάχη δὲ -------------- ἐπεχράτησεν. À ad 431.

&91. [ὑπεμνήμυχε] χαταμέμυχε -------------- τοῦ πατρός. AD. Cf ΒΤ p.

ᾳθὰ [κοτύλην] νῦν εἶδος ποτηρίον. οὕτως δὲ λέγεται καὶ τὸ τοῦ ἰσχίου ὀστοῦν καὶ πᾶν τὸ κοῖλον. L {τὸ p. Cf A. Cf ΒΤ.

Ί. οὐ πέπτει] οὐ πάσχει. Sur À 1. 27 καὶ ῥητέον. 1. 28 κατολίγον. ib. τοσοῦτον.