ταγοὶ] ἀπὸ τοῦ τάσσω ταγός. (ΓΑ. UfL

253. [ἄλλεγον] ἐκ τοῦ λέγω. σημαίνει δὲ καὶ τὸ φροντίζω, ἐξ où μετὰ τοῦ Ca) ἐπιτατικοῦ ἄλεγος καὶ ἄλγος, καὶ τὸ ἀριωμῶ « Τρῶας μὲν λέξασϑαι». (Il. II, 125), ζκαϊδ τὸ ἐπιτυγχάνω, ἐξ οὗ καὶ τὸ λελοχως, καὶ τὸ ὁρίζω, ἐξ οὗ καὶ λόγος καὶ ὁρισμός, χαὶ τὸ συλλέγω « ἔξωϑεν δή τοι λέγομεν eux doté ᾿Αχιλλεὺ » (Odys. XXIV, 72). οἰντὶ τοῦ συλλέγομεν, καὶ τὸ οἰκοδομῶ « αἱμασίας τε λέγων» (Od XVIII 15 339), αντὶ τοῦ οἰκοδομῶν, καὶ τὸ ἐξάγω «ei γὰρ νῦν παρὰ νηυσὶ λεγοίμεϑα » (Il. ΧΠΙ, 276), οἱονεί τις τοὺς ἀοίστους εἰς μάχην διαλέγοιτο, τουτέστι ἐξαγάγοιτο.