sur B. 1. 16 ἐστε omis

19. ϑέλει] ϑέλων. Cette scolie intercalée dans la précédente entre πλήϑους et μεγίστη.

233. [ἐπὶ μέγαν ὄρκον ὀμοῦμαι] ἐπόμνυσϑαί ἐστι τὸ ὑπισχνούμενον ὀμόσαι, ἀπομνύναι δὲ, τὸ ἀποφάσχειν. TL 118 p.

233. [ὅρκος] παρὰ τὸ εἴργω τὸ κωλύω ὄργος καὶ ὅρκος" ἐπιχετικὸς γὰρ τῶν παραβαινόντων᾽ ἢ παρὰ τὸ ἐπαρκεῖν καὶ βοηϑεῖν" ὡς γὰρ βοηϑήματι αὐτῷ χρῶνται οἱ δικαζόμενοι᾽ ἄρκος καὶ ἔρκος, καὶ proc ἡ παρὰ ὃ τὸ ὅρος, πλεονασμῷ τοῦ x, ὄρκος᾽ οἱ γὰρ ὀμνύντες ὁρίζονται καὶ ὅμολογοῦσι. δασύνεται (δὲν ἐν τῇ συναλοιφῇ.

234. [ναὶ μὰ τόδε σχῆπτρον] ἱστέον ὅτι διὰ τοῦ σχήπτρου Jedv. AD 3290.

διὰ τί ὁ ᾿Αχιλλεὺς σκῆπτρον ἔχει: λέγομεν ὅτι ei καὶ πάντων ᾿ Ελλή- 10 νων οὐκ ἐβασίλευε, τῶν μέντοι Μυρμιδόνων ἦρχεν.

[ὁ δὲ] κανϑάδε δύο μέρη λόγου εἰσὶν ὡς κἂν τῷ" «ὁ δέ τοι νημερτὲς ἐνίψει» (Od. ΧΙ, 148) «ὁ δὲ τοι πάλιν εἶσιν ὀπίσσω» (Od. XI, 149) Cf. A.

[ἀνδροφόνοιο] πρὸς ἔχπληξιν τοῦ ᾿Αγαμέμνονος ἀνδροφόνον καλεῖ τὸν Ἕκτορα. Cf. BL.

᾿ [ἀνδροφόνοιο] ἐν ᾧ δέ τις μέγας, ἐκ τούτου ἐπαινεῖ καὶ ἐκ τοῦ ἐναντίου ψέγει, ὡς ὅταν καὶ τὴν Πατροκλέους ϑηλύτητα, ἐν καχῷ δὲ ἀγριότητα. Cf. D. p. 20

" [ἀνδροφόνοιο] εἴωϑε γὰρ τηρεῖν τὰ éniera εὐστόχως. D. p.

5. διχκαξόμενοι] δικαιούμενοι ἄρχος rai ὄρχος καὶ ὄρχιος] ἄρκος ἄρχιον καὶ ὅρκος. Corrigé d’après l'Etymol. Magn. 631. 21. |

44-15. sur D. 1. 51-2. ῥυτέον ὅτι ἀνδροφόνον ----- ο- εὐστόχως καὶ ἄλλως omis. ]. 2 χαὶ ῥητέον ἐν ᾧ τις.