κολῳὸν] ἀπὸ τοῦ κολοιός. Commencement de ABLT

᾿ [κολφὸν] Φιλόξενος (παρὰ τὸν κλῶ, dev τὸ κλάζω, κατὰ παραγωγὴν, καὶ οὗ προςγράφει το ι. À 25 p. CfBL 2e p. ὃ

᾿ 576. [δος] ᾿Ηρωδιανὸς ἐν τῷ Συμποσίω φησὶν ὅτι «τὸ ἦδος βοὺλονταί τινες δασύνειν᾽ éxpivauey δὲ ὠστε μᾶλλον ψιλοῦν, ἐπεὶ τὰ εἰς ὃς λήγοντα οὐδέτερα δισύλλαβα, ἀρχόμενα ἀπὸ φύσει μακρᾶς, ϑέλει ψιλοῦσϑαι, οἷον αἶσχος εὖχος εἶδος οὔδει».

"8576. ἦδος] ψιλωτέον ὡς τροχαϊκὸν τῶν εἰς ὃς ληγόντων. À 19 p. BLT. 10

“ [δος] κατὰ μετασχηματισμόν ἐστι τὸ ἠδος" τὸ ἡδονὴ γὰρ δασυνόμενον μετασχηματίζεται εἰς τὸ ἦδος ψιλούμενον, ὥςπερ τὸ ἡμέρα εἰς (τὸ) ἥμαρ ψιλούμενον. καὶ τὸ ἅμα δασύνομεν, τὸ δὲ ἄμυδις ψιλοῦμεν. οἴτως ᾿Ηρωδιανὸς ἐν τῇ Ἰλιακῇ προσῳδίᾳ. Cf A.

584. [ἀναΐξας] γέλωτα κινεῖ ----------------- τιϑέμενον, BLT {re ph.

[δέπας] δέπας δὲ τὸ ποτήριον, οἱονεὶ δέχας τι ὄν. AT dre phr.

᾿ 586. [τέτλαϑι μῆτερ ἐμὴ] ὅτε χατεπράνε τὸν ϑυμὸν, τότε τὴν παβαίνεσιν ἐπάγει. TBL. 20

ὅ90. [ἤδη γάρ με] (εἰς) ἀπόδειξιν ----------------- λέγει. D. CFL.

591. ἡ [βηλοῦ] ἀπὸ τοῦ βεβηκέναι τοὺς ϑεοὺς ἐπ᾽ αὐτῷ καὶ τοὺς ἀστέρας (κεῖθι βαίνειν». ABDL 48 p.

᾿ [βηλοῦ] τινὲς δὲ κατὰ Χαλδαίους ————— βατῆρα λέγειν. T. Cf BL. 3, Cf AD dernière p. Gen. ajoute ἐκ τοῦ fo βήσω βηλός. 25

1, ἐπὶ τὸ Διός] ἐχ τοῦ διός Gen. ἐπὶ τοῦ Διός Angel.

4-5. Entre τὸ κλάξζω et κατὰ παραγωγὴν les trois mots ἀπὸ τοῦ χλῶ évidemment intrus. De même dans À, où le copiste a essayé de les expliquer en changeant : ὅϑεν en 6 ἐστι. Dans BL ils prennent la forme d’une note distincte : τοῦ δὲ κλῶ παραγωγὸν τὸ κλάξω, placée à la fin de la scolie. Le texte est pur dans l’Angel.